Yosh Ayron Pareyra o‘tmishdagi og‘ir voqealarni unutish uchun o‘z xayoliy dunyosiga berilib yashardi. Bu uning darddan qochadigan joyi edi. Odamlar esa buni masxara qilib, uni kulgiga qo‘yishar va “dangasa zodagon” deb atashardi. Lekin Ayron bunga umuman parvo qilmas, o‘zini o‘zgartirishni ham istamas edi.

Hammasi shu tariqa davom etardi. Ammo bir kuni u tushida g‘alati bir yigitni uchratdi. U yigit iste’dodsiz edi, lekin qilichbozlikni 37 yil davomida tinmay o‘rgangan. Oxir-oqibat u qurolini qo‘lida ushlagancha hayotdan ko‘z yumdi.