متاسفانه آدم همیشه به همون سرعتی که از یه زندگی خارج میشه، از عادتهای اون زندگی خارج نمیشه. ما کمکم از هم دور شدیم؛ فاصله، بیصدا بین ما رشد میکرد. تا یه روز که به خودمون اومدیم و دیدیم دیگه هیچ مسیر مستقیمی بین ما نمونده. فاصلهای که هیچ مسافتی نمیتونست اندازهش رو توضیح بده؛ انگار جغرافیای جهان برای توصیفش کافی نبود.