خسته از بغض هایی که مونده تو گلوم
خسته از روح های بدون زیبایی
خسته از خنجری که فرو رفته تو سرم
خسته از قلب های سفیدِ پوشالی
خسته از اشک هایی که چکید از چشمم
خسته از مغز های پر از تو خالی
خسته از فریاد بینجوای دلم
خسته از زمزمه هایی شبیه بیماری
خسته از روح های بدون زیبایی
خسته از خنجری که فرو رفته تو سرم
خسته از قلب های سفیدِ پوشالی
خسته از اشک هایی که چکید از چشمم
خسته از مغز های پر از تو خالی
خسته از فریاد بینجوای دلم
خسته از زمزمه هایی شبیه بیماری