افکاری که تنها سلاحم برا دفاع، تسلیم بود.
تسلیمی با سکوت ناامیدی. پرسش مداوم. صدای بلند. تکرار تکرار تکرار. در آخر:نه!
برای بیان عقایدم ببخشید(؟) بگویم،(Oh) ترجیحم این بود که اصلا چیزی نگویم. "من چیزی نمی دانم اما تو درست میگویی؟" شک در کف زمین.
آنقدر در حاشیه فرو رفته بودند که یادشان رفته بود؛ صلحی که دور چشمانشان بسته بودند تفنگی را به دستانشان داد.
پرسش دوباره " از چی دفاع میکنی؟"
تسلیمی با سکوت ناامیدی. پرسش مداوم. صدای بلند. تکرار تکرار تکرار. در آخر:نه!
برای بیان عقایدم ببخشید(؟) بگویم،(Oh) ترجیحم این بود که اصلا چیزی نگویم. "من چیزی نمی دانم اما تو درست میگویی؟" شک در کف زمین.
آنقدر در حاشیه فرو رفته بودند که یادشان رفته بود؛ صلحی که دور چشمانشان بسته بودند تفنگی را به دستانشان داد.
پرسش دوباره " از چی دفاع میکنی؟"