Vincent van Gogh | The Old Tower in the Fields
شبیه خوابی عمیق، در پرسه های یک بیداری در مزارع گلگون شهری فراموش شده بود.
وسعتی بزرگ داشت اما به گرمی کلبه ی کوچک و رنگ و رو رفته ی کاهگلی کنار اسیاب بادی می مانست.
ترسیمی زیبا از پرتوهای خونین افتاب، که در لبا لب قدم های تنها مانده به روی خوشه های طلایی گندم، مینمود.
گویی با خود عهد کرده، هرروز اندکی اب به گونه های گل انداخته ی سینه سوخته اش بزند و به دل مسیری برود که انتهایش به کلیسای قدیمی و متروک خارج شهر، منتهی میشد.
معبدی مسکوت از غم درونش که بسان مأمن مادری انتظارش را میکشید.
𓂃⌁.˖ https://t.me/Min4oclockAM
شبیه خوابی عمیق، در پرسه های یک بیداری در مزارع گلگون شهری فراموش شده بود.
وسعتی بزرگ داشت اما به گرمی کلبه ی کوچک و رنگ و رو رفته ی کاهگلی کنار اسیاب بادی می مانست.
ترسیمی زیبا از پرتوهای خونین افتاب، که در لبا لب قدم های تنها مانده به روی خوشه های طلایی گندم، مینمود.
گویی با خود عهد کرده، هرروز اندکی اب به گونه های گل انداخته ی سینه سوخته اش بزند و به دل مسیری برود که انتهایش به کلیسای قدیمی و متروک خارج شهر، منتهی میشد.
معبدی مسکوت از غم درونش که بسان مأمن مادری انتظارش را میکشید.
𓂃⌁.˖ https://t.me/Min4oclockAM