با چشمانی گریان گفت: «زندگی فقط یکبار اتفاق میافتد، و من همان یکبار را فقط میخواهم با تو زندگی کنم. میخواهم سرم را روی پاهایت بگذارم، به صورتت خیره شوم، در چشمانت غرق شوم، لبانت، گونههایت... دانهدانه مژههایت را بشمارم.» لحظهای سکوت کرد، انگار واژهها برای بیان آنچه در دل داشت کافی نبودند. نفس عمیقی کشید و با صدایی لرزان ادامه داد: «میخواهم کنار تو پیر شوم، صبحها با لبخندت بیدار شوم و شبها با زمزمههای آرامت به خواب بروم. میخواهم همه غمهایم را در آغوشت گم کنم و هر بار که چشم میبندم، تنها تصویر تو را ببینم. زندگیام بدون تو هیچ معنا ندارد.»