نهالی کاشتم، هی صبر کردم تا به بار آمد
چه یخ ها آب شد در سینهی من تا بهار آمد
زمین دور سرم چرخید تا باور کنم مستم
شراب تلخ لبخند تو آخِر سر به کار آمد
دلم چیزی به غیر از عشق در مُشتش نبود،اما_
بدون هیچ تردیدی سرِ میز قُمار آمد
شبیه مرد عاشق پیشهای بودم که از شهرش_
به دنبال طِبابت رفت، اما شهریار آمد!
همیشه دیر کردی، صبر کردم ، دیر کردی...حیف
همیشه تا خودم را باختم وقتِ قرار آمد
تو از آغاز، مشکل بودی و من سادگی کردم
که این طفلِ دبستان پای عشقت،مرد بار آمد
نبودت زخم شد، این را خودت فهمیدی و رفتی
به من آموختی با زخم ها باید کنار آمد
#امید_صباغ_نو
اوا:🎙️✨دیبا✨ 🎧⚡️
@aavaedell