من امروز بیهوده بودم. بیهوده. دلم میخواست واقعا میمردم. فکر کردم چقدر روزها که دلم میخواست واقعا میمردم. نه که خودکشی کنم. نه. بمیرم. چیزی بشود که بمیرم. عمرم تمام شود. نه به دست خودم. نه. هیچوقت اینجوریاش را دوست نداشتهام. که خودم کار را تمام کنم. نخیر. از همان اولش فکر کردهام خودم نیامدهام که خودم بروم. زحمت رفتن را هم خودش بکشد! حالا هرکی که هست و امیدوارم، آه، چقدر امیدوارم که باشد!