گفت: «بله ما غمگینیم. یا من غمگینم. میدانم. ولی همین است که هست. شاید نسل بعد بتوانند از چیزهای شاد هم بگویند. از علف هم بگویند، از یک جویبار، از دریاچهای که بی هیچ نسیمی خودبهخود در یک روز آفتابی تا دورهای دور سطح آبی آرامش را موجهای ریز پوشانده باشد.»