Репост из: 𝖢𝗋𝖾𝖼𝗂𝖾𝗇𝖽𝗈`
📖 📃📃📃📃📃📃📃📃.
شاید کار درستی کردم که دیگه جوابت رو ندادم، شاید زودتر باید اینکار رو میکردم. نمیدونم چرا زودتر انجامش ندادم، شاید چون فکر میکردم عیب نداره؛ عیب نداره اگه وقتی خانوادهم ازم میپرسن "چهخبر از اون رفیقت؟" من خبری داشته باشم که بدم، عیب نداره اگه تو رفیق من باشی. با خودم میگفتم مگه چند نفر توی این دنیا هستن که بدونن رنگ چشمم چهقدر مشکیه؟ مگه چند نفر توی این دنیا هستن که بدونن چه پیتزایی رو با چه سسی دوست دارم؟ مگه چند نفر توی این دنیا هستن که صدای هقهق منو شنیده باشن؟ صدای دورگهی اول صبح من رو شنیده باشن؟ تو میدونی، تو شنیدی، پس عیب نداره اگه باشی. عیب نداره وقتی ۲۰ و ۲۱ رو بهم تبریک گفتی، ۲۲ رو هم بگی. اما عیب داشت، درست نبود، اصلا درست نبود. وقتی هنوز هم دو شب در میون پنیک میکنم و برای خلاص شدن ازش دست به هرکاری میزنم، میفهمم درست نیست. وقتی هنوز هم دوست داشتن آدما بهم احساس خفگی میده و نمیتونم ازشون فرار نکنم، میفهمم درست نیست. وقتی حتی توی شلوغترین جمع هم احساس تنهایی میکنم، میفهمم درست نیست. وقتی میبینم نمیتونم مراقب کسی باشم و همه باید بسیج شن که از خود من مراقبت کنن، میفهمم درست نیست. درست نیست که تو هنوز هم بهم پیام بدی و بپرسی ناهار خوردم یا نه، درست نیست که تو هنوز هم خوشگل صدام بزنی و بگی پیرهن سفید بهم میآد، درست نیست که بگی دلت برام تنگ شده وقتی که من گاهی حتی قلبم رو هم توی سینهم حس نمیکنم. درست نیست. شاید کار خوبی کردم که دیگه جوابت رو ندادم، شاید وقتش باشه که تو هم در جواب سوالهای مامانت، بگی "نمیدونم. خیلی وقته که از این دختره خبر ندارم." این درستتره.