در لحظهی گرگ و میش، هنگامی که روز و شب در آغوش یکدیگر میغلتیدند، آدم برفی که ساخته شده از برفهای سرد و شکننده بود، در سکوت ایستاده بود. سرابهایی که در دوردستها میرقصیدند، تصویر دروغین گرما و زندگی را در دل برفهای سرد میباختند. آدم برفی، در همان سکوت وهمآلود، همچون یک رویا به نظر میرسید؛ موجودی میان دنیای خیال و واقعیت، گویی که از دنیای دیگری آمده و در این بین، تنها یک سایه از سرابهای دور دست است. گرگ و میش، در کنار آن سرابهای فریبنده، همچون مرزی بودند میان دو دنیای جدا از هم: دنیای سرد و بیرحم برفها و دنیای پر از اشتیاقی که هرگز به حقیقت نمیرسید.
"."."."."."."."."."."."."
"."."."."."."."."."."."."
https://t.me/purple_elegance