روایت از امام باقر(ع) است. حضرت فرمودند:
«مَا ثَبَّتَ اللَّهُ تعالی حُبَّ عَلِيٍّ(ع) فِي قَلْبِ أَحَدٍ فَزَلَّتْ لَهُ قَدَمٌ إِلَّا ثَبَتَتْ لَهُ قَدَمٌ أُخْرَى».
خوب دقّت کنید!
معنایش این است که هر گاه خداوند،
دوستیِ امام علی(ع) را در دلی قرار دهد،
اگر این شخص یک قدم لغزش پیدا کند و به زمین بخورد، قدم دیگر بلند میشود.
اینطور نیست که متوغّل در گناه شود؛
یعنی اینطور نیست که به گناه خود ادامه بدهد.
@faregh_art