همانجایـے ڪه احساس ڪردم به هیچ ڪس و هیچ جا تعلق ندارم، همانجایـے ڪه در من گمـشدگیای پیدا شد، در همان پستویـِ خانهیـِ نقلیِـ آبـی رنگ؛ احوالم رنگ اقیـانوس به خود گرفت و افـڪارم به سیاهیِ پر ڪلاغِ دم سپید در سرم میپرید و به هر سمت و سویی میرفت و در گوشه به گوشهیـِ سرم، دقیقا زیرِ زیرِ موهای مـهتاب دیدهام نوڪ میزد. احساس عجیبـے در خود داشتم؛ انگار وجودم در پی پیدا ڪردن خـودش بود درحالـے ڪه همینجا بود، نفس میڪشید، میدید، لمس میڪرد اما روحش؟ غلتیده بود درون آبیهایـِ اقیانوسِ بـے نام و نشان.
در همان ساحل طوفان خورده / نفسهایت.