Репост из: ادبسرا | Adabsara
مرد
رُک بگوییم هیچگاه آرزو نکردهام تو باشم، با تمامِ زنانهگیام عطرِ تندِ تن تو، یخنقاق سپید اتوکشیدهات، دستانِ زمخت و مردانهات، چشمان درشت و وحشیات، مژههای بلند و پرپشتت، ته ریش و صدای بالا بلندت را تحسین کردهام؛ اما هیچگاه آرزو نکردهام تو باشم. در این سیاره، اسکار اولین زنیکه آرزو نکرد «مرد» باشد به من تعلق میگیرد. عطرِ تندت باشد برای خودت، سیارهی من دنیایی شیرینیهاست.
🪐مروه عزیزیار
ادبسرا | Adabdsara
رُک بگوییم هیچگاه آرزو نکردهام تو باشم، با تمامِ زنانهگیام عطرِ تندِ تن تو، یخنقاق سپید اتوکشیدهات، دستانِ زمخت و مردانهات، چشمان درشت و وحشیات، مژههای بلند و پرپشتت، ته ریش و صدای بالا بلندت را تحسین کردهام؛ اما هیچگاه آرزو نکردهام تو باشم. در این سیاره، اسکار اولین زنیکه آرزو نکرد «مرد» باشد به من تعلق میگیرد. عطرِ تندت باشد برای خودت، سیارهی من دنیایی شیرینیهاست.
🪐مروه عزیزیار
ادبسرا | Adabdsara