اون روز خیلی دور نیست که از منظری به ذهنم خیره میشم تا گورستانی از خاطرات رو به چشم ببینم؛ چهرههای کمرنگ که مثال ارواحی به آرومی حرکت میکنن، صداهای ناواضح که به یاد نمیارم متعلق به کدوم یک از این هالههاست. اما درد و نفرتی که توی اون خاطرات خاکستری تجربه کردم هنوز تازه هست، طوری که انگار هر لحظه تکرار میشن.