« میتونم یه بوسه ازت بگیرم؟
نه برای لبهام، برای دلم.
برای وقتایی که اونجا، وسط آتیش و دود، چیزی برای نفس کشیدن نیست جز خاطرات.
و تو میتونی ادامهش بدی؟
نه با حضورت، با صبوریت… با وفاداریت.
با همون حس لعنتیای که همیشه توی چشمات بود وقتی نگام میکردی.
اون آرامش عجیب، اون امنیت بیصدا.
من دارم میرم مرواریدآبی، دارم میرم به جنگ
جایی که برگشتنش معلوم نیست.
جایی که شب و روزش فرقی نداره، ولی من فرق تو رو، توی تمام تاریکیها حس میکنم.
اگه برگشتم، با یه قلب زخمی ولی زنده، قول میدی باز هم همون لبخند زیبات رو برام بزنی؟
و اگه برنگشتم ..
قول بده که وقتی بارون میباره، سرتو رو به آسمون بگیری
و بذاری بوسهم با قطرهها برگرده پیشت ..
همون بوسهای که گذاشتی رو لبام،
برای آخرین بار.»
ᅠ 𝖤︎𝗌𝗍𝗋𝖺𝗍𝗍𝗈ー𝖽𝖺𝗅︎𝗅︎𝖺 ル 𝗅︎𝖾𝗍𝗍𝖾𝗋𝖺 𝖽𝖾𝗅︎𝗅︎'𝖺𝗎𝗍𝗈𝗋𝖾