تازه فهمیدم من آدم “التماسی ای” هستم
چرا؟
چون همیشه برای تک تک آدمای زندگیم که برام مهم بودن و هستن، مهم نیست چقدر تلاش کنم برای رابطه بینمون و هرچیزی..
باید در آخر با التماس و گریه ازش چیزی که نیاز دارم رو بخوام،و اون فرد وقتی تصمیم میگیره که التماس کردن من تموم شده…
و من با اینکه حس بدی دارم اما مجبورم دلم رو به همون تصمیم ِفرد راضی نگه دارم
چرا؟
چون همیشه برای تک تک آدمای زندگیم که برام مهم بودن و هستن، مهم نیست چقدر تلاش کنم برای رابطه بینمون و هرچیزی..
باید در آخر با التماس و گریه ازش چیزی که نیاز دارم رو بخوام،و اون فرد وقتی تصمیم میگیره که التماس کردن من تموم شده…
و من با اینکه حس بدی دارم اما مجبورم دلم رو به همون تصمیم ِفرد راضی نگه دارم