ولي من به غمگين بودن چشمام عادت كرده بودم يجورايي دوسشون داشتم چون منو ياده تو مينداختن!
حالا وقتي زل ميزنم تو اينه يه غريبرو ميبينم كه زندگيش خيلي اسونه لبش به لبخند وا ميشه
اما تهه چشاش هنوز ميشه گمشدگيو ديد...
شايدم هرگز پيدا نشدنو..
شايد:)
حالا وقتي زل ميزنم تو اينه يه غريبرو ميبينم كه زندگيش خيلي اسونه لبش به لبخند وا ميشه
اما تهه چشاش هنوز ميشه گمشدگيو ديد...
شايدم هرگز پيدا نشدنو..
شايد:)