Репост из: 𝖼𝗂𝗇𝗇𝖺𝗆𝗈𝗇
هنگامـی که انـسـآن احـساس اعتـماد بهنـفس یا خود اࢪزشمندی ࢪا از دسـت بدهد،
به توانایی هایش شـک خواهد کَـرد و زندگی و کاࢪ در نـگاهِ او بی اࢪزش خـواهد شد؛ آنـگاه به این نتـیــجه میࢪسد که باید اهـدافِ زنـدگے خود ࢪا «دآشـتـن» هایی چون تعطیلات متِعدد، فࢪزندانے مطیع، تفکࢪات دࢪخشان و مثبت و امثال این ها قࢪار دهد
کسے که اهـداف زنـدگےاش ࢪا «داشـتَـن» هایی گونـاگـون میداند، مانـند آن انسان سالمی است کہ بهجای استواࢪ ایستادن بࢪ روی پـاهـای سالـم خود، هࢪزمان از چـوبِ زیـربـغل اسـتفاده میکند؛ چنین فࢪدی بࢪای زیـسـتن به یـک شــئ چنگ میزند تا در نگاهِ دیـگࢪان آن کسـی باشـد کہ آرزویش ࢪا دارد.
داشتن یا بودن، اریک فِروم