اولین چیزی که میدید، لبخندِ خودش بود؛
یک عکس از گذشتهای دور. او در کنارِ هیسونگ، همان جادهیِ ساحلی. درست جایی که هیسونگ گفته بود از عکس گرفتن خوشش نمیآید، چون انگار تکهای از زمان یخ میزند و احساسِ پیر بودن میکند. و بعدها گفت، عکسها خاطرات را ثبت میکنند و خاطرات پس از رفتن نفسگیرند.هفدهمِ دسامبرِ ۱۹۹۱،،پاركسونگهون،لسآنجلس.