انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی


Гео и язык канала: не указан, не указан
Категория: не указана


شكّرشكن شوند همه طوطیان هند
زین قند پارسی كه به بنگاله می‌رود

Связанные каналы  |  Похожие каналы

Гео и язык канала
не указан, не указан
Категория
не указана
Статистика
Фильтр публикаций


از درد ترک خورده و از زخم کبودیم
کوهیم و تماشاگر رقصیدن رودیم
او می‌رود و هر قدمش لاله و نسرین
ما سنگ‌تر از قبل همانیم که بودیم
ما شهرتمان بسته به این است بسوزیم
با داغ عزیزیم که خاکستر عودیم
تن رعشه گرفتیم که با غیر نشسته‌ست
از غیرتمان بود
نوشتند حسودیم
جو گندمی از داغ غمش تار به تاریم
در حسرت پیراهن او پود به پودیم
پیگیر پریشانی ما دیر به دیر است
دلتنگ به یک خنده‌ی او زود به زودیم
بر سقف اگر رستن قندیل فراز است
ما نیز همانیم، فرازیم و فرودیم
یک روز میاید و بماند که چه دیر است
روزی که نفهمد که چه گفتیم و که بودیم
بعد از تو اگر هم کسی آمد به سراغم
آمد ببرد آنچه ز تو تازه سرودیم

🖊حامد عسکری
@literature_lu


دو صد تاكستان غَمَمْ بود
كه شب پيك مى‌زد به صبح
و
آن همه شادمانى بى‌رحمانه كم آورد
از هجومِ ناگاهِ غمى جانكاه
صبحِ بى طاقت
فشرده مى‌شود براى شب شدن
و شب
طاقِ قلبم تاق مى‌شود براى غم شدن
من كم شدم
به اشكِ قطره‌هاىِ  خونِ در گلو و سرفه ها
: خودت خوبى؟
صدات؛ به لحظه‌اى شراب مى‌شود جنون
و آه بى‌صلابتى ، سكوت مى‌شود
سكوت مى‌كند
يَقه مرا به لا به‌ لاى بوسه‌ها وُ بوتُ موت
و عطر لايموت گردنت
حقيقت است؛ قسم
اصلا اين بار قسم به عطر شعرهاى تو
كه شب به صد دو پيك مست
دوباره محو صبح مى‌شود
اصلا اين بار
قسم به حادثت شدن
به جان من كه جان من
هميشه محوِ جان توست گمشده‌ام
گمشده‌ام ميانِ ابرها وُ مه؛ معلق‌ام
بِبينَمَمْ ؛ نَمَم ببين
خيس، ميانه‌هاىِ رقص
نوازشم به آيه‌هاى دست‌هات
به چرخِ خنده‌هاى دامنت به زير دست‌هام
: چه عجيب كه يادته...
يكى شدن، اسير شدن
به تابِ تن
هم مسير شدن
به دورها
: يادمه مدارِ پيچشِ تاک‌ها...
از فرق سر تا شست پا
مدارى براى رقصِ پيچشِ تاک‌ها
انگورها، شراب‌ها ، شيرازها
: چه جورى دلت اومد؟
: با دلم اومدم، تو رفته بودى
بی‌شمار انسان با شعرهاى ما
به هم مى‌رسند
و با شراب‌ها بوسه‌هايشان
طعم عشق مى‌گيرد
: نخواستى
: تو خواستى؟
: خواستن كافى بود؟
: بود
ببين چه بي‌رحمانه
دوباره شب به صبح مى‌رسد
و صبح كسى براى هميشه رفته است.

🖊سجاد افشاريان




تعارف غیر واقعی را که از دل برنیاید تعارف شاه عبدالعظیمی می نامند.

در گذشته، تهرانی‌ها در شب یا روز جمعه به زیارت عبدالعظیم می‌رفتند و به‌ خاطر نزدیکی راه همان روز دوباره به تهران بر می‌گشتند.
با این حال اهالی شهر ری که کاملا مطمئن بودند که زائر تهرانی حتما به تهران بر‌ می‌گردد او را دعوت به ماندن می‌کردند و به «حضرت شاه عبدالعظیم» قسم می‌دادند که شب را نزد آنان به سر ببرد.
بدین ترتیب عبارت شاه عبدالعظیمی رفته رفته به صورت اصطلاح درآمد و تبدیل به ضرب المثل شد.

@literature_lu


Репост из: باشگاه نشریات دانشجویی
🗞 آغاز به کار باشگاه نشریات دانشجویی

🔸باشگاه نشریات دانشجویی، باهدف حمایت از فعالیت های فرهنگی و اندیشه‌ورزانه دانشجویان عزیز، آغاز به کار کرد.

سردبیران نشریات دانشجویی میتوانند فایل کامل نشریه خود را جهت انتشار عمومی به ادمین کانال ارسال نمایند.

فایل کامل نشریات دانشگاه های سراسر کشور و اخبار و اطلاعات مرتبط را در کانال زیر دنبال کنید:

🆔 @Pub_Club


چشمِ من، چشم تورا دید ولی دیده نشد
من همانم که پسندید و پسندیده نشد

یاد لب‌های تو افتادم و با خود گفتم؛
غنچه‌ای بود که گل کرد ولی چیده نشد

من نظربازم و کم معصیتی نیست ولی
چه‌بسا طعنه زدن‌‌های تو بخشیده نشد

ای که مهرت نرسیده‌ست به من، باورکن
هیچ‌کس قدر من از قهر تو رنجیده نشد

عاشقت بودم و این را به هزاران ترفند
سعی کردم که بفهمانم و فهمیده نشد

🖊سجاد سامانی
@literature_lu


تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

حلقه پیر مغان از ازلم در گوش است
بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود

بر سر تربت ما چون گذری همت خواه
که زیارتگه رندان جهان خواهد بود

برو ای زاهد خودبین که ز چشم من و تو
راز این پرده نهان است و نهان خواهد بود

ترک عاشق کش من مست برون رفت امروز
تا دگر خون که از دیده روان خواهد بود

چشمم آن دم که ز شوق تو نهد سر به لحد
تا دم صبح قیامت نگران خواهد بود

بخت حافظ گر از این گونه مدد خواهد کرد
زلف معشوقه به دست دگران خواهد بود

🖊حافظ
@literature_lu


یلداتون مبارک❤️

@literature_lu


از غم عشقت دل شیدا شکست
شیشه‌ی می در شب یلدا شکست🍃

@literature_lu


عطارد -1402.pdf
38.5Мб
📣شماره دوم فصلنامه عطارد منتشر شد.

🍁آنچه در این شماره می‌خوانید:
🍂تذکرة الاساتید
🍂عصارهٔ فرّ و فرهنگ
🍂مصاحبه با دختر ونگوگ
🍂نمایشنامه پوچ گرای «آخر بازی»

🍁صاحب امتیاز:
انجمن علمی_دانشجویی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لرستان

🍁مدیر مسئول و سردبیر:
فاطمه آذرخش

🍁ویراستار:
مریم بهداروند

🍁صفحه آرا و طراح جلد:
محمدمهدی مؤمنی

⬇️ برای دانلود مستقیم فصلنامه اینجا کلیک کنید.

📭 منتظر شنیدن نظرات، پیشنهادات و انتقادات شما هستیم.
روابط عمومی انجمن علمی_دانشجویی زبان و ادبیات فارسی


همراه

این‌گونه با همیم:
مثل دو خط ریل موازی
پیوسته با دو مقصد معکوس
من با تو گام می‌زنم اما تو در خودت!

🖊محمدرضا روزبه
@Mohammadrezarouzbeh
@literature_lu


احمد شاملو (متخلص به الف. بامداد و الف. صبح)
(۲۱ آذر ۱۳۰۴ تهران - ۲ مرداد ۱۳۷۹ کرج)
شاعر، فیلم‌ساز، روزنامه‌نگار، پژوهشگر، مترجم، فرهنگ‌نویس و از دبیران کانون نویسندگان ایران.
شهرت اصلی شاملو به‌ خاطر نوآوری در شعر معاصر فارسی و سرودن گونه‌ای شعر است که با نام شعر سپید یا شعر شاملویی مشهور است و هم‌اکنون یکی از مهم‌ترین قالب‌های شعری مورد استفاده ایران به‌شمار می‌رود که تقلیدی است از شعر سپید فرانسوی یا شعر منثور.

@literature_lu


اگر چهرۀ آدمی به‌اندازۀ کافی بیانگر رنجش بود؟ اگر تمام آشفتگی درونی‌اش در حالت چهره‌اش عینیت می‌یافت؟ آیا باز هم می‌توانستیم با او گفت‌وگو کنیم؟ آیا در این صورت هنگام گفت‌وگو صورتمان را با دست نمی‌پوشاندیم؟ زندگی واقعاً ناممکن بود، اگر بی‌کرانگی رنج‌های پنهان در سینه‌مان به‌تمامی در خطوط چهره‌مان نمایان می‌شد. این‌گونه هیچ‌کس را یارای آن نبود که در آینه به خود بنگرد، چراکه سیمایی گروتسک* و تراژیک خطوط چهره‌اش را با لکه‌ها و آثار خون، زخم‌های ناسور و سیل ناگزیر اشک درهم می‌آمیخت.

📚بر قله‌های ناامیدی
🖊امیل چوران
@literature_lu
*گروتسک=زشت، غیرعادی، باورنکردنی


🖋 انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لرستان تقدیم می‌کند

🎦 نمایش و نقد انیمه صدای خاموش
⏰ زمان: دوشنبه ۲۰ آذرماه، ساعت ۹:۳۰ صبح
📍 مکان: سالن شکوهی، دانشکده ادبیات

📌براساس مانگای پرفروش یوشیتوکی اویما

@literature_lu


📣انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لرستان برگزار می‌کند:

کارگاه دستور زبان فارسی (ویژه شب امتحان)
مدرس: آقای محمدرضا اقبال

مهلت ثبت نام تا سه شنبه ۲۱ آذر
زمان: چهارشنبه ۲۲ آذر_ساعت ۱۲.۳۰_۹.۳۰
مکان: کلاس ۲۲۱ دانشکده فنی
هزینه ثبت نام: ۳۰ هزار تومان

جهت اطلاعات بیشتر و ثبت نام به آی‌دی @literature_admin پیام دهید.

@literature_lu


محمود مشرف آزاد تهرانی، شناخته شده با نام هنری م. آزاد شاعر معاصر ایرانی بود. 
@literature_lu


عزیزِ خوب من! تو هرگز دیر مکن!
حوادث اما اگر دیر کردند، چاره‌ای نیست...
صبور باش!
یارا ... نمی‌شود عمری نشست و حسرت خورد
که: «ای کاش این واقعه زودتر اتفاق افتاده بود،
و آن حادثه، قدری پیش از آن،
و آن یار كه می‌طلبیدم،
زودتر به دیدارم می‌آمد
و این مال،
که حال به من تعلق گرفته است،
پارسال می‌گرفت.»
نمی‌شود یارا ...
این‌ها که حسرت خوردنی‌ست ابلهانه و باطل،
حق آدمیان کم‌عقل است.
باید دوید، رسید،
حادثه‌ای دیر را در آغوش کشید و گفت:
دیر آمدی ای نگار سرمست،
زودت ندهیم دامن از دست.

🖊نادر ابراهیمی


ملک الشعرا بهار
(زاده ۱۸ آذر ۱۲۶۵ مشهد -- درگذشته ۱ اردیبهشت ۱۳۳۰ تهران) شاعر، نویسنده، پژوهشگر و سیاستمدار

او تحصیلاتش را در مکتبخانه آغاز کرد و در سال ۱۲۷۲ نزد پدرش، میرزامحمدکاظم صبوری، با شاهنامه آشنا شد و نخستین شعرش را به‌ شیوه شاهنامه سرود و از پدرش جایزه گرفت.
در سال ۱۲۸۳ با درگذشت  پدر، لقب پدرش - ملک‌الشعرایی آستان قدس- را از مظفرالدین شاه دریافت کرد.
وی مدتی عضو شورایعالی معارف بود و در چند دوره به نمایندگی مجلس نیز انتخاب شد و در کابینه قوام‌السلطنه در سال ۱۳۲۴ وزیر فرهنگ شد.
همچنین به ریاست او در تهران «جمعیت ایرانی هواداران صلح» تشکیل شد و با وزارت فرهنگ نیز قراردادی برای تألیف کتاب «سبک شناسی شعر فارسی» بست که با بیماری‌اش ناتمام ماند. او قصیده «جغد جنگ» را در ستایش صلح سرود
آرامگاه وی در گورستان ظهیر‌الدوله است.

@literature_lu


هیچ‌وقت بابت عشق‌هایی که نثار دیگران کرده‌اید، افسوس نخورید. حتی اگر بعدها به این نتیجه رسیده‌اید ذره‌ای برای عشق شما ارزش قائل نبوده‌اند. شما آن چیزی را که باید به زندگی ببخشید، بخشیدید. چه چیزی زیباتر از عشق؟ هر رنج دوست‌داشتن صیقلی است بر روح و با هر تمرین دوست‌داشتن، روح تو زلال‌تر می‌شود. گاهی بعضی‌ها با ما جور در می‌آیند اما همراه نمی‌شوند. گاهی نیز آدم‌هایی را می‌یابیم که با ما همراه می‌شوند اما جور در نمی‌آیند. بعضی وقتها ما آدم‌هایی را دوست داریم که دوست‌مان نمی‌دارند، همانگونه که آدم‌هایی نیز یافت می‌شوند که دوست‌مان دارند اما ما دوست‌شان نداریم. به آنانی که دوست نداریم اتفاقی در خیابان بر می‌خوریم و همواره بر می‌خوریم اما آنانی را که دوست می‌داریم همواره گم می‌کنیم و هرگز اتفاقی در خیابان به آنان برنمی‌خوریم. گاهی اویی را که دوست می‌داری احتیاجی به تو ندارد زیرا تو او را کامل نمی‌کنی. تو قطعه‌ی گمشده‌ی او نیستی، تو قدرت تملک او را نداری. گاهی نیز چنین کسی تو را رها می‌کند و گاهی نیز چنین کسی به تو می‌آموزد که خود نیز کامل باشی، خود نیز بی‌نیاز از قطعه‌های گمشده. او شاید به تو بیاموزد که خود به تنهایی سفر را آغاز کنی، راه بیفتی، حرکت کنی. او به تو می‌آموزد و تو را ترک می‌کند اما بیش از خداحافظی می‌گوید شاید روزی به هم برسیم. می‌گوید و می‌رود و آغاز راه برایت دشوار است. این آغاز، این زایش برایت سخت دردناک است. بلوغ دردناک است. کامل شدن دردناک است. اما گریزی نیست و تو آهسته‌آهسته بلند می‌شوی و راه میفتی و می‌روی. در این راه رفتن دست‌وبالت بارها زخمی می‌شود اما آب‌دیده می‌شوی و می‌آموزی که از جاده‌های ناشناس نهراسی و تنها بروی و بروی و بروی.

📚قطعه‌ی گمشده
🖊شل سیلور استاین
@literature_lu


نویسنده، مترجم، مصحح متون و استاد برجسته ادبیات فارسی
@literature_lu

Показано 20 последних публикаций.

136

подписчиков
Статистика канала