مردم رو نمیدونم؛ اما ما دوست داریم دلبرمون رو بجای ماشین، رو موتور بشونیم که سفت بهمون بچسبه و با هربار تکون خوردنهای موتور، بهانهای پیدا کنه تا دستاشو سفتتر دورمون حلقه کنه...
دوست داریم دستمون تنگ باشه که وقتی چیزی ازمون میخواد، سخت قبول کنیم؛ اونم مجبور بشه هی ناز کنه و دل ببره؛ ما هم آخرش بگیم باشه دورت بگردم من، بیا بریم هرچی میخوای برات بگیرم؛ اونم ذوق کنه که حرفشو به کرسی نشونده و ما هم از این ذوق کردنش یبار دیگه دورش بگردیم...
دوست داریم خونمون کوچیک باشه؛ خونه وقتی کوچیکه، یار هرجا بره باز جلوی چشممونه. آخه میدونی که ندارد دل ما، طاقت هجران دیدن...
یا حتی دوست داریم بجای مبلهای سلطنتی، رو زمین بشینیم و به پشتی تکیه بدیم؛ چون دلبر برامون دلبرتره، وقتی شریک کوخنشینیمون میشه...
و عشق ما گره خورده به همین محرومیتها، به همین سادگیها؛ که ما با این سادگیها راحتتریم، عاشقتریم...
چون میترسیم از زر و زیور دنیا! میترسیم بلندی ساختمونها حواسمونو از قد و بالای رعناش پرت کنه؛ میترسیم زرق و برق دنیا چشمامونو رو برق نگاهش ببنده؛ میترسیم سیاه بشه دلمون و از سیاهی چشماش غافل شیم...
آره عزیزجون؛ برای آدمی که عاشقه و فقط یه دل داره، خطرناکه درگیر غیر محبوب شدن!
العاشق خفیف المؤونة ...❤️
دوست داریم دستمون تنگ باشه که وقتی چیزی ازمون میخواد، سخت قبول کنیم؛ اونم مجبور بشه هی ناز کنه و دل ببره؛ ما هم آخرش بگیم باشه دورت بگردم من، بیا بریم هرچی میخوای برات بگیرم؛ اونم ذوق کنه که حرفشو به کرسی نشونده و ما هم از این ذوق کردنش یبار دیگه دورش بگردیم...
دوست داریم خونمون کوچیک باشه؛ خونه وقتی کوچیکه، یار هرجا بره باز جلوی چشممونه. آخه میدونی که ندارد دل ما، طاقت هجران دیدن...
یا حتی دوست داریم بجای مبلهای سلطنتی، رو زمین بشینیم و به پشتی تکیه بدیم؛ چون دلبر برامون دلبرتره، وقتی شریک کوخنشینیمون میشه...
و عشق ما گره خورده به همین محرومیتها، به همین سادگیها؛ که ما با این سادگیها راحتتریم، عاشقتریم...
چون میترسیم از زر و زیور دنیا! میترسیم بلندی ساختمونها حواسمونو از قد و بالای رعناش پرت کنه؛ میترسیم زرق و برق دنیا چشمامونو رو برق نگاهش ببنده؛ میترسیم سیاه بشه دلمون و از سیاهی چشماش غافل شیم...
آره عزیزجون؛ برای آدمی که عاشقه و فقط یه دل داره، خطرناکه درگیر غیر محبوب شدن!
العاشق خفیف المؤونة ...❤️