خیلی عجیبه که دوستداشتن، همچنانکه نزدیکی میاره، دوری رو هم سبب میشه. ما به ویژگیهای خوب اونکه دوستش داریم، نزدیک و نزدیکتر میشیم و از چهرهی ناشناختهی بدیهاش، فرار میکنیم؛ در حالیکه هر دو دسته از ویژگیهای اوست که روی دوستداشتن ما سایه میندازه.