همیشه بحث،بحثِ لیاقته...
هیچ چیز لیاقت توجه و زمان گزاشتن براش رو نداره...
کوچک ترین مثالش اینه که:
گربه ای خودش رو به هر نحوی نزدیک آدم ها میکنه و خودش رو براشون لوس میکنه اما اونها با لگد به طرف دیگه ای پرتش میکنن
و تو میری و جلوش زانو میزنی تا نوازشش کنی اما ازت فرار میکنه
شاید بگید ترسیده ولی پوینت مهم اینجاست که بازهم برمیگرده به همون آدمهایی که پسش میزنن! چرا؟ چون لیاقتش همون بوده، ظرفیت و گنجایش بیشتر از اون رو نداره.
چه حیوانات باشن چه آدم ها چه حتی یه هدف! تا وقتی لیاقتش رو ندارن هرچقدر هم تلاش کنی بی فایده ست.
هیچ چیز لیاقت توجه و زمان گزاشتن براش رو نداره...
کوچک ترین مثالش اینه که:
گربه ای خودش رو به هر نحوی نزدیک آدم ها میکنه و خودش رو براشون لوس میکنه اما اونها با لگد به طرف دیگه ای پرتش میکنن
و تو میری و جلوش زانو میزنی تا نوازشش کنی اما ازت فرار میکنه
شاید بگید ترسیده ولی پوینت مهم اینجاست که بازهم برمیگرده به همون آدمهایی که پسش میزنن! چرا؟ چون لیاقتش همون بوده، ظرفیت و گنجایش بیشتر از اون رو نداره.
چه حیوانات باشن چه آدم ها چه حتی یه هدف! تا وقتی لیاقتش رو ندارن هرچقدر هم تلاش کنی بی فایده ست.