تاریخ بههماناندازه که آموزگار گشادهدستیست، فراموشکار و بیتفاوت هم هست و بسیاری از آنچه را که میتوانسته میراث امروز ما باشد، در خود دفن کرده است. برایمثال دههی شصت آمریکا که چهرههای ادبی و هنری بسیاری را به علاقهمندانِ گذار اجتماعی معرفی کرده، گورستان زنان ناشناس و جسوریست که علیه چهارچوبهای هنر و جامعه برآشوبیدهاند.
دههی شصت دورهایست که شعار معروف
«امر شخصی سیاسیست» را برای ما بهیادگار گذاشته؛ دورهایکه بارهاوبارها بهیادمان آورده که پویشهای اجتماعی گاهی از بذری روزمره سربرمیآورند، از عملیساده و فردی. دورهای که پذیرای تفاوتها و همنشینیهایی بوده که پیشتر اختلاطناپذیر بهشمار میآمدند.
در این کارگاه قرار است راوی تاریخ زنان و مردانی باشیم که اگرچه میراث درخشانی را برای ما بهیادگار گذاشتهاند، بعضاً در روایتهای مکتوب و ثبتشده نامشان کمتر آورده شده است. بناست تاریخ هنر این دوران را از منظر کنشگریها روایت کنیم؛ کنشگری برای احقاق حقوق سادهاما سلبشده، سهمخواهی از جریان اصلی و غالبی که هنر را تنها از دریچهای تنگ و محدود میبیند و ساختارشکنی و واسازی قاعدههایی که تا آنزمان طبیعی و حتمی معرفی میشدند.
جسارت میکنیم و میگوییم «ما»؛ و اجازه میخواهیم این ما چیزی جز بدنهی پژوهشگر دانشگاهی علاقهمند به هنر و تاریخ باشد. ما یعنی مردمانی که به خواندن، دیدن و سهمبرداشتن علاقهمندیم.
جلسهی اول از تاریخ هنر و جامعهی پیشا شصت آمریکا خواهیم گفت، چرا که برای برآشفتن بر هر ساختاری ابتدا باید آن را خوب ترسیم کرد و فهمید.
جلسهی دوم تا چهارم از خلال آثار هنری و خالقان آنها به روایتهای تاریخی ورود میکنیم و مفاهیمی چون جنسیت و سکسوالیته، صلح و جنبشهای مبارزه با جنگ، هنر تعاملی، انقیاد زنان و بهچالشکشیدن کلوپهای مردانه و...، که امروز بسیار موردتوجه قرار گرفتهاند، را مفصلتر معرفی خواهیم کرد.
تسهیلگران:شمیم سبزواری، پژوهشگر هنر و ادبیات
صفورا سیدی، پژوهشگر تاریخ زنان آمریکا
⚫️
@PendaarSchool