𝒕𝒉𝒆 𝒈𝒓𝒂𝒚 𝒂𝒓𝒆𝒂.


Гео и язык канала: не указан, не указан
Категория: не указана


𝐥𝐢𝐬𝐭𝐞𝐧. 𝐃𝐨 𝐲𝐨𝐮 𝐡𝐞𝐚𝐫 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐢𝐥𝐞𝐧𝐜𝐞? 𝐂𝐚𝐧 𝐲𝐨𝐮 𝐬𝐞𝐞 𝐰𝐡𝐚𝐭'𝐬 𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐝𝐚𝐫𝐤𝐧𝐞𝐬𝐬?

𝐚𝐫𝐜𝐡𝐢𝐯𝐞: @in_betwee_n
#امروز #گفت‌وگو #صداها #gray

Связанные каналы

Гео и язык канала
не указан, не указан
Категория
не указана
Статистика
Фильтр публикаций


و راستی، حتی قلبِ سنگ‌ها هم نرمه.




قلموها، سنگ‌ها، تیله‌ها، بوم، جلد کتاب‌ها و محتواشون، مجسمه، کاج و پرها. همشون داستانی برای گفتن دارن. همشون، بخشی از من‌ رو دیدن که شاید حالا دیگه وجود نداشته باشه. همشون، تاریخچه‌ای برای وجودِ من بودن و این بسیار دوست‌داشتنیه.


به این طبقه از کتابخونه‌ام بسیار علاقه دارم.






Feel the rumors follow you
From Monday all the way
to Friday dinner
You got one day of shelter
Then it's Sunday hell to pay,
you young lost sinner
Well, I've been there,
sitting in that same chair
Whispering that same prayer
half a million times
It's a lie, though buried in disciples
One page of the Bible isn't worth a life


Johnny found a seat
with a boy named Pete
and felt it again
As he was trying to play pretend the feeling came rushing in
And he thought
Johnny run away


هر وقت بهم خبر می‌دن با آدم‌هایی که قبلا باهاشون در ارتباط بودم، encounter داشتن، یه جون از جونام کم می‌شه.


کاش بلد بودم به صورت حرفه‌‌ای عکس بگیرم. زیبایی‌ای که چشم‌هام می‌بینن، قابل قیاس با دوربین گوشی نیست.






Репост из: کافئین
توی کتاب‌ها احساسات تعریف شدن، تشبیه شدن، معنی شدن، تصور شدن، توضیح داده شدن. توی فیلم‌ها احساسات رو فقط می‌بینی. یکی از اعتقادات من اینه که درک‌کردن از دیدن نمی‌یاد. از خوندن میاد. از کلمه میاد از جمله می‌یاد. برای همین آدم‌هایی که به خوندن علاقه دارن رو بیشتر دوست دارم و بیشتر از اون آدم‌هایی که به نوشتن علاقه دارن رو دوست دارم. بیشتر این آدم‌ها از جنس فهم و درک و هم‌ها میان. هم‌هایی مثل هم‌دردی، هم‌دلی و ... این آدم‌ها از جزئیات هستن. و من عمیقا باور دارم که جزئیات مهم‌ترن چیز جهان هستن.


این یه رویا، درست وسط بیداریه.
-رادیو رورانس-


شبه. شایدم بامداد. دومین لیوان چای‌ـم کنار پای راستمه، شکلات صبحانه هم همینطور. امشب، یه جیرجیرک مهمونمونه. از چند ساعت پیش داره غر می‌زنه، نمی‌دونم از چی انقدر شاکیه. لانا داره می‌خونه: هر روز یه لالائیه، سعی می‌کنم مثل رعد و برق بگیرمش، توی آهنگم میخونمش، من دیوونم.
الان لیوانم خالیه و دارم فکر میکنم که لیوان سوم چای رو بریزم یا نه. هنوز هم سنگینیِ ابر و برف رو روی قفسه سینه‌ام احساس می‌کنم و چشمام بی‌ هدف خیره می‌شن. آره، خیلی به احساساتم شاخ و برگ می‌دم.






روی یکی از بُردهای مدرسه، یه مقوا چسبوندن با سرتیترِ سبزرنگِ آرزوتُ بنویس. یه سری چیزهایی که بچه‌ها نوشتن:


وقتی می‌خواید بخوابید، به تاریکیِ پشت پلک‌هاتون نگاه کنید. تاریکی، در جواب بهتون خیره می‌شه. فکر می‌کنم اگر تاریکیِ حقیقی می‌تونست مجسم بشه، اینطوری می‌بود.


And it feels like I'm flying
above you.
Dream that I'm dying, to find
The truth.

Показано 20 последних публикаций.

21

подписчиков
Статистика канала