ִֶָ ویلی نویسنده زیر شیروونی ִֶָ ๋


Гео и язык канала: не указан, не указан
Категория: не указана


𝑨 𝒋𝒐𝒖𝒓𝒏𝒆𝒚 𝒊𝒏 𝑾𝒊𝒍𝒍𝒐𝒘'𝒔 𝒘𝒐𝒓𝒍𝒅 𝒘𝒊𝒕𝒉 𝑾𝒊𝒍𝒍𝒚⭑ ִֶָ ๋࣭
𝐈𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝟏𝟗𝟎𝟎𝐬.•.
𝒎𝒖𝒍𝒕𝒊-𝒄𝒐𝒍𝒐𝒓𝒆𝒅 𝒇𝒂𝒊𝒓𝒚 ⋆
•.💜🪻🫧🍭.•
@Williofwillowbot
t.me/HidenChat_Bot?start=5259693849

Связанные каналы

Гео и язык канала
не указан, не указан
Категория
не указана
Статистика
Фильтр публикаций


بچه های قشنگم اینجا به این یکی چنل منتقل شد
اگه دوست دارید هنوزم دورهم خوش بگذرونیم و محتواهای خیلی قشنگتری داشته باشیم خوشحال میشم اگه مهمون اون یکی خونمون بشین 🤍🥹
اینجارو نگه میدارم و حذفش نمیکنم ولی فعالیت اصلی رو با ویکی(گلن) قشنگم اونجا داریم 🫂
https://t.me/glenthv
بوس بهتوووون توی قلمروی شاهزاده ی دورگه میبینمتون ستاره های مهربون🤍


Репост из: " 𝑪𝑳𝑨𝑺𝑺𝑰𝑪 𝑳𝑨𝑵𝑫 "
کلمهٔ ژاپنی هانا یوری دانگو 花ゆりだんご : برای توصیف شخصی به کار میره که از دنیای ذهنی خودش بیشتر از خودنمایی های دنیوی لذت میبره، مثل کسایی که از هدیه هایی مثل ابزار نقاشی یا کتاب و چیزهای کوچیک بیشتر از جواهر و گل لذت میبره.✨️✨️✨️


هروقت به فلورنس و لانا گوش میدم اینطوری ام که: واقعا اینا انسانن یا فرشته؟ ✨️


چقد خوشبختم🌝🤌🏻


بخدا مطمئنم این آلبوم ۴ تا ساید داره
۲ تاشو که داده
سومیشم میده چهارمی ام بزودی خبرشو میگه 🌝


آلبوم ttpd تیلور دوتا ساید داشت
که ساید اولش ۱۹ آوریل ساعت ۷ و نیم صبح منتشر شد ساید دومش هم همون روز ساعت ۹ و نیم
حالا میخواد ساید سوم هم منتشر کنه
یعنی چیییی چقدر اتک آخه زنیکه
من هنوز هضم نکردم اون ۳۱ تا ترک رو بازم یه ساید دیگه؟😭😍


چقدر ورود به دهه ی ۲۰ سالگی سخته
فکر کن از یه جا به بعد باید مستقل بشی
باید خودت دستتو بزاری روی زانوت و بلند شی
باید خودت اشکاتو پاک کنی
باید خودت خودتو بغل کنی
چقدر سخته...
الان درک میکنم زندگی خیلی سخته و ما قبلش فکر می‌کردیم زندگی کردن مثل آب خوردنه ...




ᴳᵒᵒᵈⁿⁱᵍʰᵗ⭑🤍


ʸᵒᵘ'ʳᵉ ⁱⁿ ᵗʰᵉ ᶜᵃʳ ᵒⁿ ᵗʰᵉ ʷᵃʸ ᵗᵒ ᵗʰᵉ ᵐᵒᵛⁱᵉˢ
ᴬⁿᵈ ʸᵒᵘ'ʳᵉ ᵐᵒʳᵗⁱᶠⁱᵉᵈ ʸᵒᵘʳ ᵐᵒᵐ'ˢ ᵈʳᵒᵖᵖⁱⁿ' ʸᵒᵘ ᵒᶠᶠ
ᴬᵗ ᶠᵒᵘʳᵗᵉᵉⁿ, ᵗʰᵉʳᵉ'ˢ ʲᵘˢᵗ ˢᵒ ᵐᵘᶜʰ ʸᵒᵘ ᶜᵃⁿ'ᵗ ᵈᵒ
ᴬⁿᵈ ʸᵒᵘ ᶜᵃⁿ'ᵗ ʷᵃⁱᵗ ᵗᵒ ᵐᵒᵛᵉ ᵒᵘᵗ ˢᵒᵐᵉᵈᵃʸ ᵃⁿᵈ ᶜᵃˡˡ ʸᵒᵘʳ ᵒʷⁿ ˢʰᵒᵗˢ⭑ ִֶָ ๋࣭💜☘️🌧




Видео недоступно для предпросмотра
Смотреть в Telegram
وقتی این ویدئو رو دیدم، آقای بهرام شاه محمدلو (آقای حکایتیِ قصه ها) رو دیدم، یاد روزای قشنگی که پای تلویزیون می‌نشستم و منتظر آقای حکایتی میشدم تا حکایت های دلنشینش رو برامون تعریف کنه می افتم
اون روزا عطر و بوی قشنگی داشت
آقای شاه محمدلو همیشه یه قشنگی خاصی واسم داشت و داره ⭑ ִֶָ ๋࣭❤️‍🩹☘️🫂

قصه ی باغ بزرگ
قصه ی گل قشنگ
قصه ی شیر و پلنگ
قصه ی موش زرنگ>>


غمگین ترین تراژدی زندگیم: عروس مرده ⭑ ִֶָ 🪦🥀




تو واسم یه تراپی واقعی هستی⭑ ִֶָ ๋࣭🤍☘️✨️
@glenthv




Репост из: تعمّق - فلسفه و هنر
«ای کاش در این کشور متولد نشده بودم»

اگر انسان را محصول و معلول شرایط و عواملی بدانیم که او را برساخته‌اند، چه این شرایط به محیط زیست او بازگرداند (اعم از شرایط سیاسی و اجتماعی)، چه به عوامل فیزیکی پیش از تولد او (عوامل ژنتیکی و فطری)، در هر حال، فرد، در مقام یک اتحاد موقت، فی‌نفسه، چیزی از آن خود ندارد و برساخته است. من، به این دلیل «من»، یعنی همین فرد خاص، هستم که در این مکان و زمان خاص و تحت این شرایط مشخص، تولد یافته و زیست می‌کنم. اگر «من» در مکانی دیگر یا زمانی دیگر می‌زیستم، محصول و معلول شرایط دیگری بودم و در نتیجه، دیگر «من» نبودم و «دیگری» بودم.
این جمله را بارها شنیده‌ایم که «ایکاش من در فلان کشور به دنیا آمده بودم». بیان چنین عباراتی، صرفاً ناشی از نوعی جهل فلسفی نسبت به ماهیت خود من است. من به واسطۀ عدم شناخت خود و شرایط برسازنده‌ام، برای فرار از مواجهه با شرایط و ریشه‌های هویتی‌ام، به نوعی ارضای خیالی و موهوم پناه می‌برم، و «من»ای را تصور می‌کنم که مثلا در فلان خانواده مرفه یا بهمان کشور پیشرفته به دنیا آمده است، و لابد خود را بدبخت می‌یابم و "تف و لعنتی" هم حوالۀ "این سرنوشت" می‌کنم. این مقایسه اساساً غلط است. یک دلیل آن، اینکه «من» اگر در اینجا متولد نشده بودم، دیگر «من» نبودم، بلکه «دیگری» بودم. دیگری‌ای که از قضا همین الان مشغول زیستن در آنجاست. او جهان را از منظر خودش می‌بیند و واجد «من»ای از آنِ خویش است. هر شکلی از مقایسۀ من با دیگری، باید این حقیقت بدیهی را مدنظر قرار دهد که دیگری از آن رو زندگی دیگری دارد که برای من، دیگری است. اگر من جای دیگری بودم، دیگر من نبودم، بلکه دیگری بودم، چنانکه اکنون دیگری در حال زیستن به جای خودش است.
افراد با این مقایسه‌ی موهوم، عملاً به جای شناختِ انتقادیِ خود و وضعیتشان، و نیز تلاش برای تغییر خلاقانه و درونزای خود و جامعه‌شان، به واسطه‌ی تصورات منفعلانه و موهومی مانند «جبر جغرافیایی»، از مواجهه با اصل مسئله می‌گریزند و هرچند به خوبی غُر می‌زنند اما تغییری در خود وضعیت ایجاد نمی‌کنند. این "جبر جغرافیایی" عمدتاً غیرتاریخی، متصلب و دسترس‌ناپذیر تصور می‌شود، و درست به همین اعتبار، سوژه را در مقام عنصری مداخله‌گر، فعال و تعیین‌کننده کنار می‌گذارد. تاریخ خیالی در این سیاق صرفاً روایتی رُمانتیک است از همان قسم تخیلاتی که به عناوین مختلف در قالب‌های رنگارنگ خلقیات‌نویسی و خاطره‌گویی ایرانیان به چشم می‌خورد و هر دم این گمان را متورم‌تر می‌کند که هرآنچه نکبت و نخوت و انحطاط است در این سرزمین نفرین‌شده باریده است (جالب اینجاست که کل این انحطاط‌باوریِ وطن‌ستیزانه، نقابی تصنعی از نوعی ذات تاریخیِ ساختگیِ آرمانی به چهره می‌زند و خود را پشت ویترینی از ناسیونالیسم پنهان می‌کند).
مسئله اینجاست که باید در عینِ تاکید بر ماهیت برساخته‌ی سوژه، از دچار شدن به نوعی جبرگرایی شرورانه و امتناع‌باور اجتناب کرد. تاریخ دقیقاً باید در تیررس سوژه باشد. هر شکلی از تاریخی کردن، عملاً باید شکلی از به چنگ آوردن تاریخ باشد نه عکس آن. سوژه باید بتواند همواره خود را در مقام عاملی ببیند که هرچند خود محصول تاریخ است، اما در پیشبرد مسیر تاریخ، اگر نه تماماً، بلکه به سهمِ ‌خود، تعیین‌کننده است. تصور جغرافیایی نفرین‌شده در ناکجاآبادِ تاریخ، تصور موجودیتی اثیری و هیولایی است که جز گریز از آن چاره‌ای در میان نیست. جبرِ جغرافیایی نام دیگر فریب بزرگی است که استعمارگران و استبدادطلبان همدستانه بدان دامن زده‌اند. هیچ جغرافیایی تماماً و جبراً در تاریخ استبداد فرونغلتیده است. سوژه باید بتواند خود را در این جغرافیا، موقعیت‌یابی کند و در برابر عواملِ تمدیدِ این جبر، شجاعانه و جسورانه بایستد، نه اینکه به اعتبارِ تصور رُمانتیک از تاریخ-جغرافیا، مقدمات تمدید آن چیزی را فراهم کند که ظاهراً علیه‌اش وراجی می‌کند.
افزایش خیره‌کنندۀ آمار مهاجرت از ایران را نیز می‌توان در پرتو همین رویکرد ارزیابی کرد. افراد دچار این تصورند که می‌توانند با تغییر زیستگاه، از به‌اصطلاح "جبر جغرافیایی"خود بگریزند و به جای «دیگرانی» زندگی کنند که لابد جبراً خوشبخت‌اند. اما آنها فراموش می‌کنند که در این انتقالِ مکانی باید «منِ» خودشان را، یعنی کل عناصر فرهنگی، فیزیکی و اجتماعیِ برسازندۀ هویتشان را ، همچون صلیبی ناگسستنی، بر دوش خودشان حمل کنند. ایرانیانِ مهاجر (یا ژانر حتی عظیم‌تر "ایرانیان درفکر مهاجرت" که به واسطه‌ی شکاف دولت/ملت و ریزش سرمایه اجتماعی، روزبه‌روز بر تعدادشان افزوده می‌شود) هر جای دنیا هم که باشند، باز در ایران‌اند. اگر جبری هم در کار باشد، همین است. فرد نباید فراموش کند که خودش (خود نه در معنای فردِ تنهای منتزع، بلکه درمعنای کل عناصر برسازندۀ هویت) دقیقاً
همان وضعیتی است که از آن می‌گریزد.

﹏﹏✎ #محمدمهدی_اردبیلی
Taamoq | تَعَمُّق


وقتی برام آهنگ میفرستی من دلم میخواد فقط بغلت کنم😭🫀
@glenthv🌱🤍




I've been deprived of the blessing of hugging you for five years, Grandpa(:
Goodbye Goodbye Goodbye
You were bigger than the whole sky ִֶָ ๋࣭💔
22/2🥀

Показано 20 последних публикаций.

24

подписчиков
Статистика канала