TGStat
TGStat
Введите текст для поиска
Расширенный поиск каналов
Russian
Язык сайта
Russian
English
Uzbek
Вход на сайт
Каталог
Каталог каналов и чатов
Поиск каналов
Добавить канал/чат
Рейтинги
Рейтинг каналов
Рейтинг чатов
Рейтинг публикаций
Рейтинги брендов и персон
Аналитика
Поиск по публикациям
Мониторинг Telegram
بوفِ کور
1 Nov 2025, 22:41
Открыть в Telegram
Поделиться
Пожаловаться
هر قدر که جسم آدمی محدود و ناتوان است، روحش میتواند قدرتمند باشد. و من مدتهاست روحم را خانهمان میفرستم. آنجایی که در گوشهای از آن نشستهای و چای مینوشی. روزهای هفته را در تلاش برای یافتن چیزی میگذارنی که دقیق نمیدانی چیست، و در لابلای جمعهها به دنبال معنای زندگی میگردی. روزهای اخیر را به ارزوی این گذراندم که کاش دو بال داشتم، مانند پرندگان؛ تا فاصله میان ما شدنمان را طی کنم، و دوباره تو را در آغوش بگیرم. اما این آرزوهای بی فایده در این لحظات، که آخرین کلماتم را با خونم مینویسم فایدهای ندارد.
اما عزیزکم، فراموش مکن زندگی را باید کمی سادهتر از آنچه میدانی فرض کرد. یک روز تمام معنای زندگی را در لیوانی چای دید؛ و روزی دیگر تمام لذت دنیا را در پرتویی از نور آفتاب جست. اینها را مینویسم چون میدانم تو خودت را راحت نخواهی گذاشت. من دوستت دارم، آنقدر که دنیا را در تو میدیدم، و بی تو هیچ نمیدیدم. امیدوارم دوباره عاشق شوی، تا تشنه روحی دیگر از سرچشمه لبخندت سیراب شود. نمیدانم این نامه چه زمانی به دستت خواهد رسید، اما مطمئنا در آن لحظه من در این دنیای ناچیز نخواهم بود. هرگز فراموش نکن که میتوانی عشقی که نسبت به تو داشتم را در میان تک تک لحظات زندگی بجویی، چرا که هیچگاه دست از دوست داشتن تو نخواهم کشید.
#سوجی
97
1
3
×