Репост из: zee's messenger pigeon<3
آره، یه سریا هستن که حال بدشونو مثل یک تیکه گوه میگیرن دستشون، میکشن رو صورت بقیه همه چی براشون تلخه، هرکی یه ذره بخواد کاری کنه، میخوان بکشنش پایین. خب خستهکنندهست واقعاً آدم دیگه دلش نمیخواد چیزی باهاشون درمیون بذاره.
ولی خب از اون طرف بعضیا واقعاً تو حال بد گیر کردن. نمیدونن چجوری بیان کنن، یا بلد نیستن بدون اینکه بقیه رو اذیت کنن درد بکشن، شایدم از اون درد لذت میبرن و به زور میخان لذتی که خودشون رو میبرن به دیگری هدیه بدن ،واسه همین به نظرم مرز داشتن مهمه. نه اینکه بخوایم قضاوت کنیم یا دعوا کنیم، فقط بدون دعوا رد شیم.
اینم که بعضیا فکر میکنن چون خودشون نتونستن، بقیه هم نمیتونن، دیگه classicه. انگار فقط تجربه خودشون واقعی بوده. خب نه، آدمها فرق دارن، شرایط فرق داره. یکی میتونه جایی موفق بشه که صد نفر دیگه شکست خوردن.
در کل زندگی سخته، ولی اگه بخوایم هرکی حالش بده همه رو با خودش بکشه پایین، خب دیگه بودنش واسه چیه. نه میگم الکی مثبت باشیم نه اینکه غرق غر زدناشون بشیم فقط یه کم تعادل، یه کم درک، یه کم تلاش، همینا کافیه و حتی با وانمود کردن بزاریم فکر کنن به خواستشون رسیدن، که شاید همین باعث بشه حالشون بهتر بشه، بلاخره همه به دنبال لذت هستن ولی لذت رو ممکنه تو چیز های مختلفی مثل منفی گرایی ببینن.