ImKitsune


Kanal geosi va tili: ko‘rsatilmagan, ko‘rsatilmagan
Toifa: ko‘rsatilmagan


Ihakucho: https://telegram.me/BiChatBot?start=sc-959681-3usJDlQ
نارنجی:https://telegram.me/BiChatBot?start=sc-999386-IfyaKIc

Bog‘liq kanallar

Kanal geosi va tili
ko‘rsatilmagan, ko‘rsatilmagan
Toifa
ko‘rsatilmagan
Statistika
Postlar filtri




یک اکانت توییتری دارم که توی اون یک سری توییت های ادایی زدم، سایر اکانت های ادایی رو فالو کردم و مطالبِ ادایی رو به تایم لاین عزیزان انتقال میدم.
با این حال نمیتونم ازش دل بکنم👩🏻‍🦯






یه شبایی نمیذاری بخوابم. میای به خوابم. میچرخی، میگردی، قدم میزنی، سرم و به حرف میگیری.
شبایی که کمتر دوستت دارم، میگردم ببینم چطوری از سرم بیرونت کنم. میفرستمت بری تو خوابِ بی بی که تشکش تنگِ دلمه.
صبح میبینم بی بی هی لبخند میزنه. عصر میبینم گیسشو میبافه. شب که میشه، عینکش و میذاره رو چشمش و لبخند زنون میخوابه.
میگم بی بی چرا با عینک میخوابی؟
میگه میخوام خوب ببینمش مادر
هرچی ازش میپرسم کیو خوب ببینی
هی میخنده و هی میخونه
دیدم تو خواب وقت سحر




هفته ای چند هزار قدم بدون روسری راه میرم تا از کلاس برسم خونه. بی زحمت این دلارای من و بدید یه ایرپاد بخرم تو راه گوشی و هندزفری و گیر‌ ندم تو کش تنبانم👩🏻‍🦯


خونه کوچیک بود. نمیشد توش قهر کرد، نمیشد قهر و کش داد، نمیشد از هم دور شد.

خونه نمیذاشت. وقت قهر تنگ تر میشد. روشن تر میشد. اتاقاش به هم نزدیک میشد. از هر طرف میرفتیم میخوردیم تو دل هم. دلمون دردش میگرفت. هرکسی دل اون یکی و میگرفت تو دستش و نوازش کنون رد میشد.

لوس میشد. لوله هاش نشت میکردن. کلیدش تو قفل میشکست. فیوزش میپرید سرمون تو تاریکی میخورد تو سر هم. خندمون میگرفت. هرکی خندشو میخورد. خندش تو شکمش میدوید. داد میزد من و بیار بیرون اینجا تاریکه.

گرم میشد، سرد میشد، بالش میشد، نرم میشد، فرش میشد، جمع میشد. قهر نشده، فردا میشد.


درست به هنگام شرافت و فقر است که آدم ها شبیه هم می شوند. هیچ چیزی دیگر دروغ و ریا نیست.
آدم است و تمام شوربختی هاش که مثل دست های خسته دو سوی شانه اش آویخته و مثل پاهاش او را پیش می برد.
کاش زودتر می رسید و تنش را زمین میگذاشت کاش.
اما گذشت. مثل خون در رگ های کوچه گذشت.

عباس معروفی
تصویرِ سید محمد حسینی


پرده اول:
درخت سرو سر بن بستمون رو آتیش زده بودن
با یه شلنگ و فشار آب کمی که کفاف یه درخت سرو بلند رو نمی‌داد، رُستم وار رفتم تا سعیم رو بکنم و خاموشش کنم
راننده ماشین‌هایی که رد می‌شدن خبر از سوختن یه درخت دیگه سر کوچه اصلی می‌دادن
داشتم با درخت سر و کله می‌زدم که داریوش اومد شلنگ رو از دستم گرفت
توی همین گیر و دار پیرزن همسایه در رو باز کرده بود و انگار که سیاوش شاهنامه رو دیده باشه قربون صدقه قد و بالای داریوش میرفت که با درخت درگیر بود.
سیاوش سیه را به تندی بتاخت
نشد تنگدل جنگ آتش بساخت

آن سوی پرده:
مامان هول کرده و رمز گوشیش رو یادش نمی‌آد تا زنگ بزنه آتش‌نشانی
منایی که دوبرابر هول کرده سعی می‌کنه با دلداری و باز کردن رمز گوشی و وعده اینکه خودش به آتش نشانی زنگ می‌زنه مامان رو آروم کنه
منا به اورژانس زنگ می‌زنه

پرده پایانی:
قبل از اینکه اورژانس به جای آتش‌نشانی بیاد و مامان و منا رو بندازه تو ماشین ببره، رستم و سیاوش به کمک مناجات های پیرزن همسایه آتش رو مهار کردن

#پت_اند_مت




مثل اینکه آزادی و این جریانا به ماهی جماعتم نیومده.




بارگاه؛ dan repost
#art


یاد تو که می افتم، میرم یه جایی قایم میشم، یه جایی که در داشته باشه، اتاقی، انباری، پستویی، جایی. درو میبندم. بعدش، لبخند میزنم. بزرگترین لبخندی که میتونم. از اونا که میدونم وقتی پیر بشم جاش حتما چروک می افته.
میشینم و مواظب میمونم که لبخندم از پنجره نره بیرون. پرواز نکنه گنجشک بشه حیاطو بذاره روی سرش. پسر دماغویِ همسایه بیاد با تیر و کمون. پر پر بشه لبخندم.

چشم چشم میکنم لبخندم از شیشه بالای در سرک نکشه به جایی. با بی بی چشم تو چشم بشه. بی بی بی افته به خوندنِ ناس و فلق و کافرون و ماعون. اسفند و آب و آتیش و نذری پختن تو کماجدون.در به در بشه لبخندم.

هی دور خودم میچرخم، لبخندم و میپام که نور نشه از زیر در بره بیرون بی افته تو چشمای خوابِ اهل خونه پاشن پرده رو بکشن.لبخندم و باریکش بکنن. یادِ تو رو قد یه روزنه نور نتونن تحمل کنن و تاریکش بکنن.




دل دردمند ما را که اسیر توست یارا
به وصالْ مرهمی نِه چو به انتظار خستی


پناهش برخدا چون خیلیا تعصب دارن رو زرد صدا زدن این کتابا نظرم رو اینطور عرض میکنم که کار این کتاب تابلو ایستگاه اتوبوسیا داره به جاهای باریک کشیده میشه👩🏻‍🦯👩🏻‍🦯


گیست رو ببُرم بفروشم خرج زندگیم دربیاد


دیگه منم شجاع بازی و در شیشه ای و این حرفا.

20 ta oxirgi post ko‘rsatilgan.

69

obunachilar
Kanal statistikasi