@attachbot dan repost
سلام نکردن بر سر سفرۀ غذا تا پایان صرف طعام
✍سلام کردن در سنـت، امری واجب است؛ اما این امر در بین صوفیان، در چند مورد به تأخیر می افتاد:
✍️یکی هنگام ورود صوفی به خانقاه، به منظور پریشان نشدن خاطرِ حاضران و صوفیانی که در حال
مراقبه هستند.
(العَبّادی، 1347 :253)
✍️ دوم، هنگامی که به حمام وارد میشوند. (باخرزی، 1383 :149)
✍️سوم، به صوفی که وضو نداشت تا هنگامیکه تجدید وضو کند.
✍️و چهارم، که در ارتباط با
بحث ماست، بر سر سفره و هنگام غذاخوردن.
✍️ اگر کسی درحال صرف طعام بر
صوفیان واردمی شد، نباید به آنها سلام میداد تا غذا به پایان برسد و آنگاه سلام کند؛ زیرا آنها معتقد بودند،
نباید با دهان آلوده به غذا، نام خدای سبحان را بر زبان آورد:
✍️آورده اند که شیخ ما در نیشابور روزی در خانقاه با جمع متصوفه نشسته بود بر
سرسفره و طعام به کار میبردند.
✍️در میان سفره، خواجۀ امام بومحمد جوینی درآمد و سلام گفت.
شیخ جواب نداد و هیچ التفات نکرد.
✍️ خواجه امام بومحمد بشکست و
برنجید و بنشست... چون طعام به کار بردند و سفره برداشتند و دست بشستند،
شیخ برپای خاست و سلام شیخ بومحمد جوینی را جواب داد.
✍️ پس گفت: سلام، نامیست از
نامهای حق جلّ جلاله و ما روا نداریم که با دهان آلوده، نام او بریم.
شیخ بومحمدجوینی دلخوش گشت و گفت:
✍️ آنچه از آداب شریعت و طریقت، شیخ را هست
هیچکس دیگر را آن نیست. (محمدبن منور، 1366 :272-271)
☘️☘️☘️☘️☘️
منبع📚: «نقد آداب طعام در تصوف»،پژوهشنامه عرفان، دوفصل نامه، شماره چهاردهم، صفحه ۴،داود اسپرهم، مرضیه رستگار.
🆔@ram_fum
🆔 Instagram
@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی
✍سلام کردن در سنـت، امری واجب است؛ اما این امر در بین صوفیان، در چند مورد به تأخیر می افتاد:
✍️یکی هنگام ورود صوفی به خانقاه، به منظور پریشان نشدن خاطرِ حاضران و صوفیانی که در حال
مراقبه هستند.
(العَبّادی، 1347 :253)
✍️ دوم، هنگامی که به حمام وارد میشوند. (باخرزی، 1383 :149)
✍️سوم، به صوفی که وضو نداشت تا هنگامیکه تجدید وضو کند.
✍️و چهارم، که در ارتباط با
بحث ماست، بر سر سفره و هنگام غذاخوردن.
✍️ اگر کسی درحال صرف طعام بر
صوفیان واردمی شد، نباید به آنها سلام میداد تا غذا به پایان برسد و آنگاه سلام کند؛ زیرا آنها معتقد بودند،
نباید با دهان آلوده به غذا، نام خدای سبحان را بر زبان آورد:
✍️آورده اند که شیخ ما در نیشابور روزی در خانقاه با جمع متصوفه نشسته بود بر
سرسفره و طعام به کار میبردند.
✍️در میان سفره، خواجۀ امام بومحمد جوینی درآمد و سلام گفت.
شیخ جواب نداد و هیچ التفات نکرد.
✍️ خواجه امام بومحمد بشکست و
برنجید و بنشست... چون طعام به کار بردند و سفره برداشتند و دست بشستند،
شیخ برپای خاست و سلام شیخ بومحمد جوینی را جواب داد.
✍️ پس گفت: سلام، نامیست از
نامهای حق جلّ جلاله و ما روا نداریم که با دهان آلوده، نام او بریم.
شیخ بومحمدجوینی دلخوش گشت و گفت:
✍️ آنچه از آداب شریعت و طریقت، شیخ را هست
هیچکس دیگر را آن نیست. (محمدبن منور، 1366 :272-271)
☘️☘️☘️☘️☘️
منبع📚: «نقد آداب طعام در تصوف»،پژوهشنامه عرفان، دوفصل نامه، شماره چهاردهم، صفحه ۴،داود اسپرهم، مرضیه رستگار.
🆔@ram_fum
@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی