از خاموشی کتابهایم،
فریادی از گلوی قلم میآید
که هر واژهاش به سان انسانها زیستهاند.
روشن میسازد،
تصویری از جنس حقیقت
که درِ هوشم را تفکر باز میکند.
قصههایکه
از قلب و ذهن متولد شده است
و در قلب و ذهن انسانها بزرگ میشوند.
هنوز با من خیال میبافد،
کتابهایم؛
آنجاکه من در گیر اویم
و او در گیر من.
از دستم رها نمیشود،
واژههایش را برای همیشه قفل قلبم میکنم.
آن واژههای که عشق را پرورش میدهد،
با من تا انتها میماند
تا پایان جان،
تا پایان روح.
و تا پایان دنیا!
#رامشه_امیری
@RamishaAmiri45541404\5\2