چندروز پیش از تیپاکس پیامک اومد که «بسته داری!» و من هاجوواج که «کی؟ چی؟ کجا؟» و یه علامت سوال گنده که روی سرم سبز شده بود و هی بزرگتر میشد.
در اولین اقدام ممکن، رفتم و به چند نفر از دوستان توپیدم که «آدرس من رو به کی دادین؟ ماجرا چیه؟» ولی برخلاف انتظارم، همهی اون چند نفر اظهار بیاطلاعی کردن و من موندم و حوضم، تا امروز.
خلاصه غروب بسته رسید و چنین محتوایی داشت. اگه فکر میکنید باز کردنش باعث شد یک درصد اون کنجکاویه برطرف بشه، اشتباه کردین! کادو؟ نایلون نشر هوپا؟ دفترچه و خودکار؟ خدایا چهخبره؟
علامت سواله که حالا حسابی بالای سرم سنگینی میکرد، باعث شد برم شمارهی اون بنده خدا رو از روی بسته، ذخیره کنم و عین کارآگاهها، دربهدر توی شبکههای مجازی مختلف دنبال این فرستندهی مرموز و ناشناس بگردم.
بالاخره کاشف به عمل اومد که ایشون، یکی از همدانشگاهیهاست که اوایل کرونا توی گروه امور فرهنگی دانشگاه مسابقهی داستاننویسی گذاشت و بعد هم از برندهها آدرس گرفت که هدیهشون رو براشون بفرسته. اینکه چرا و چی شده که بعد از این همه وقت به قولش عمل کرده، برای من هم جای تعجبه. ولی خدایی غافلگیری قشنگی بود، دمش گرم!
در اولین اقدام ممکن، رفتم و به چند نفر از دوستان توپیدم که «آدرس من رو به کی دادین؟ ماجرا چیه؟» ولی برخلاف انتظارم، همهی اون چند نفر اظهار بیاطلاعی کردن و من موندم و حوضم، تا امروز.
خلاصه غروب بسته رسید و چنین محتوایی داشت. اگه فکر میکنید باز کردنش باعث شد یک درصد اون کنجکاویه برطرف بشه، اشتباه کردین! کادو؟ نایلون نشر هوپا؟ دفترچه و خودکار؟ خدایا چهخبره؟
علامت سواله که حالا حسابی بالای سرم سنگینی میکرد، باعث شد برم شمارهی اون بنده خدا رو از روی بسته، ذخیره کنم و عین کارآگاهها، دربهدر توی شبکههای مجازی مختلف دنبال این فرستندهی مرموز و ناشناس بگردم.
بالاخره کاشف به عمل اومد که ایشون، یکی از همدانشگاهیهاست که اوایل کرونا توی گروه امور فرهنگی دانشگاه مسابقهی داستاننویسی گذاشت و بعد هم از برندهها آدرس گرفت که هدیهشون رو براشون بفرسته. اینکه چرا و چی شده که بعد از این همه وقت به قولش عمل کرده، برای من هم جای تعجبه. ولی خدایی غافلگیری قشنگی بود، دمش گرم!