سناریو 1✨
مکان: «میدون نقش جهان»
__
-هی سعید اونجا رو...
همین که خواست قدمی برداره سکندری خورد و دست سعید دور بازوش پیچید. با قیافه ای اخمو به صندلای بندی که پوشیده بود نگاه کرد و گفت:
-گندش بزنند! اینم باید همین الان پاره میشد؟
سعید آروم خندید و گفت:
-بیا بریم برات کفش بخرم
-صد سال! میخوام برم آبتنی! گرممه
سعید با تعجب با نگاهش مهدی رو دنبال کرد، اون خیلی جدی صندلا رو از پاش در آورد و سمت آب حوض که بچه ها با والدینشون زیرش میدویدند و بازی میکردند حرکت کرد.
-شوخیت گرفته؟
مهدی غد داد زد:
-نه
سعید نیم نگاهی به صندلاش انداخت و با قیافه ای در هم اونا رو برداشت و گوشه ی حجره گذاشت.
-وایسا منم بیام
پشت سر مهدی وسط میدون حرکت کرد.
مهدی با لبخندی بزرگ پاشو توی آبِ خنک گذاشت و گفت:
-آخیششش، دلم برا اینجا تنگ شده بود بخدا
سعید با لبخند پشت سرش ایستاد و گفت:
-برای آب بازی؟
-برای اصفهان، یعنی هر جا بری وا هیچ جا اصفهان خودمون نمیشه.
چشماش رو بست، نفس عمیقی کشید و گذاشت سعید به اون منظره ی پرستیدنی یه دل سیر نگاه کنه؛آخرشم طاقتش رو از دست داد و سمت پسر چشم ابرو مشکی رفت و از پشت روی شونه اشو بوسید.
مهدی با لبخند سمتش برگشت و همونطور که دست چپش رو روی شونه اش میذاشت گفت:
-سعید..
سعید با لذت " هومِ"کش داری گفت که بازتابش پر رنگ تر شدن لبخند مهدی شد.
-بهترین کادویی که میشد بگیرما، همین تور اصفهان بود.
-تو لایق بهترین چیزایی ، عشقِ اصفهانی من
مهدی سریع نگاهی به اطرافش انداخت و از سعید فاصله گرفت:
-خب حالا! یه حرکتی نزنی همین وسط رومون شرفمون بره
سعید بلند خندید. مهدی با لبخند از آب بیرون اومد و با اشاره به پاهای برهنه اش گفت:
-بریم یه فکری برا اینا کنیم
سعید خم شد که همزمان مهدی ذهنش رو خوند و جلوتر ازش راه افتاد.
-در نیاری کفشاتو که با همونا سیاه و کبودت میکنم.
سعید صاف ایستاد و با اخم گفت:
-زمین داغه مهدی
-نیست، بدو بیا مهری
کلافه شونه ای بالا انداخت و پشت سر اون گربه ی لجباز راه افتاد.
#Drabble
مکان: «میدون نقش جهان»
__
-هی سعید اونجا رو...
همین که خواست قدمی برداره سکندری خورد و دست سعید دور بازوش پیچید. با قیافه ای اخمو به صندلای بندی که پوشیده بود نگاه کرد و گفت:
-گندش بزنند! اینم باید همین الان پاره میشد؟
سعید آروم خندید و گفت:
-بیا بریم برات کفش بخرم
-صد سال! میخوام برم آبتنی! گرممه
سعید با تعجب با نگاهش مهدی رو دنبال کرد، اون خیلی جدی صندلا رو از پاش در آورد و سمت آب حوض که بچه ها با والدینشون زیرش میدویدند و بازی میکردند حرکت کرد.
-شوخیت گرفته؟
مهدی غد داد زد:
-نه
سعید نیم نگاهی به صندلاش انداخت و با قیافه ای در هم اونا رو برداشت و گوشه ی حجره گذاشت.
-وایسا منم بیام
پشت سر مهدی وسط میدون حرکت کرد.
مهدی با لبخندی بزرگ پاشو توی آبِ خنک گذاشت و گفت:
-آخیششش، دلم برا اینجا تنگ شده بود بخدا
سعید با لبخند پشت سرش ایستاد و گفت:
-برای آب بازی؟
-برای اصفهان، یعنی هر جا بری وا هیچ جا اصفهان خودمون نمیشه.
چشماش رو بست، نفس عمیقی کشید و گذاشت سعید به اون منظره ی پرستیدنی یه دل سیر نگاه کنه؛آخرشم طاقتش رو از دست داد و سمت پسر چشم ابرو مشکی رفت و از پشت روی شونه اشو بوسید.
مهدی با لبخند سمتش برگشت و همونطور که دست چپش رو روی شونه اش میذاشت گفت:
-سعید..
سعید با لذت " هومِ"کش داری گفت که بازتابش پر رنگ تر شدن لبخند مهدی شد.
-بهترین کادویی که میشد بگیرما، همین تور اصفهان بود.
-تو لایق بهترین چیزایی ، عشقِ اصفهانی من
مهدی سریع نگاهی به اطرافش انداخت و از سعید فاصله گرفت:
-خب حالا! یه حرکتی نزنی همین وسط رومون شرفمون بره
سعید بلند خندید. مهدی با لبخند از آب بیرون اومد و با اشاره به پاهای برهنه اش گفت:
-بریم یه فکری برا اینا کنیم
سعید خم شد که همزمان مهدی ذهنش رو خوند و جلوتر ازش راه افتاد.
-در نیاری کفشاتو که با همونا سیاه و کبودت میکنم.
سعید صاف ایستاد و با اخم گفت:
-زمین داغه مهدی
-نیست، بدو بیا مهری
کلافه شونه ای بالا انداخت و پشت سر اون گربه ی لجباز راه افتاد.
#Drabble