خیره بر دیوار غرق در افکاری بود که مغزش را به سوی انفجاری خاموش سوق میداد،انفجاری که برابر با پاچیدن مهیب افکارش بر دیوار بود.
ترجیح چشمهایش ساعت ها مبهوت ماندن به گچ هایی بود که تکلیفشان در این دنیای خاموش با خودشان روشن بود..
ترجیح چشمهایش ساعت ها مبهوت ماندن به دیوار بود آنقدر که چشمهایش لال شوند و گوش هایش کور.
#پرپر🖤
ترجیح چشمهایش ساعت ها مبهوت ماندن به گچ هایی بود که تکلیفشان در این دنیای خاموش با خودشان روشن بود..
ترجیح چشمهایش ساعت ها مبهوت ماندن به دیوار بود آنقدر که چشمهایش لال شوند و گوش هایش کور.
#پرپر🖤