_ شاهزاده ی فرانسوی...
با تعجب به سمت صدا برگشت و با جیمین روبرو شد، آب
دهانش رو قورت داد و بدون حرف بهش زل زد، لباس آسمانی رنگی که فرم پرستارهای مجتمع بود رو پوشیده بود و زیباتر از همیشه به نظر میرسید.
_ سلام. لبخند کوچیکی زد و در حالی که تخته ی شاسیش رو روی
میز پذیرش میذاشت، گفت:
_ وقت داری باهم حرف بزنیم؟
نفس عمیقی کشید و با نگاه خیره ی همیشگیش به چشمهاش
خیره شد: _ برای تو آره... با لبخند نگاهش کرد و جلوتر ازش حرکت کرد: _ عقب نمون... جیهوپ که بعد از یک هفته دوری جیمین رو
دیده بود، ابروش
رو بالا انداخت و پشت سرش حرکت کرد
_ باید ازش مراقبت کنی...
_ از چی؟ _ قلبت. از فاصله ی نزدیک به چشمهاش زل زد و با صدای آرومی
گفت:
_ قلب من نیست... تو توش زندگی میکنی... وقتی خودتم بهش اهمیتی نمیدی، چرا من باید بدم؟
جی یمین برای یک لحظه غرق چشمهای سیاه مرد روبروش شد.
بدون اینکه حرفی بزنه گوشی پزشکی ای که دور گردنش بود رو توی گوشش گذاشت، به خودش جراتی داد و دکمه های جلوی پیراهن جیهوپ رو باز کرد، در حالی که سعی میکرد به پوست نسکافه ای رنگش توجهی نکنه، سر گوشی رو روی قلبش گذاشت و به چشمهای خسته اش خیره شد. صدای ضربان تند قلبش توی گوشش پیچید و باعث شد قلب خودش به بدترین شکل ممکن شروع به تپیدن کنه.
جیهوپ که خوب میدونست توی قلبش چه خبره پوزخندی زد و دستش رو روی دست جیمین گذاشت و گوشی رو از قلبش جدا کرد:
_ چی شنیدی؟
گوشی رو از گوشش خارج کرد و درحالی که دکمه های پیراهنش رو میبست گفت:
_فک کنم همزادم بود…. گفت وقتشه این شاهزاده فرانسوی نباید بیشتر از این تنها بمونه…. وقته پرستار قلبش بشی
با تعجب به سمت صدا برگشت و با جیمین روبرو شد، آب
دهانش رو قورت داد و بدون حرف بهش زل زد، لباس آسمانی رنگی که فرم پرستارهای مجتمع بود رو پوشیده بود و زیباتر از همیشه به نظر میرسید.
_ سلام. لبخند کوچیکی زد و در حالی که تخته ی شاسیش رو روی
میز پذیرش میذاشت، گفت:
_ وقت داری باهم حرف بزنیم؟
نفس عمیقی کشید و با نگاه خیره ی همیشگیش به چشمهاش
خیره شد: _ برای تو آره... با لبخند نگاهش کرد و جلوتر ازش حرکت کرد: _ عقب نمون... جیهوپ که بعد از یک هفته دوری جیمین رو
دیده بود، ابروش
رو بالا انداخت و پشت سرش حرکت کرد
_ باید ازش مراقبت کنی...
_ از چی؟ _ قلبت. از فاصله ی نزدیک به چشمهاش زل زد و با صدای آرومی
گفت:
_ قلب من نیست... تو توش زندگی میکنی... وقتی خودتم بهش اهمیتی نمیدی، چرا من باید بدم؟
جی یمین برای یک لحظه غرق چشمهای سیاه مرد روبروش شد.
بدون اینکه حرفی بزنه گوشی پزشکی ای که دور گردنش بود رو توی گوشش گذاشت، به خودش جراتی داد و دکمه های جلوی پیراهن جیهوپ رو باز کرد، در حالی که سعی میکرد به پوست نسکافه ای رنگش توجهی نکنه، سر گوشی رو روی قلبش گذاشت و به چشمهای خسته اش خیره شد. صدای ضربان تند قلبش توی گوشش پیچید و باعث شد قلب خودش به بدترین شکل ممکن شروع به تپیدن کنه.
جیهوپ که خوب میدونست توی قلبش چه خبره پوزخندی زد و دستش رو روی دست جیمین گذاشت و گوشی رو از قلبش جدا کرد:
_ چی شنیدی؟
گوشی رو از گوشش خارج کرد و درحالی که دکمه های پیراهنش رو میبست گفت:
_فک کنم همزادم بود…. گفت وقتشه این شاهزاده فرانسوی نباید بیشتر از این تنها بمونه…. وقته پرستار قلبش بشی