باز هم گوشه ای از این کتاب مینویسم،قطره قطره ی خاطره هام رو توی سفیدی هایی که تنها برای نفس کشیدن کلمات گذاشته شده بود مینویسم…درسته،این کتاب من نبود،اون کتاب رو درست وقتی حرفات رو توی کاغذ هاش حک کردی به نامت زدم..اونجا جای حرفهای تو بود،و کتاب تو جای حرفهای من..شاید یکروز همون نویسنده ی فرانسوی اشتباهی کتاب هامون رو ورق بزنه..امیدوارم اون موقع داستانمون ارزش ی کتاب دیگه رو داشته باشه،امیدوارم توی داستان دیگه تو ناپلئون باشی و من دزیره…و امیدوارم بتونیم این کتاب رو با اسم دیگه ای ورق بزنیم.