✅ پاسخ: گزینه ۱) قطع دیگوکسین و تجویز مکمل پتاسیم است.
📌 علائم کلاسیک مسمومیت با دیگوکسین: تهوع، استفراغ و دیدن هالههای زرد یا سبز دور نور (زانتوپسی) سه نشانهی کلاسیک مسمومیت با دیگوکسین هستند.
📌 نقش حیاتی پتاسیم: پتاسیم و دیگوکسین هر دو برای اتصال به جایگاه یکسانی روی پمپ سدیم-پتاسیم (Na-K-ATPase) رقابت میکنند. سطح پتاسیم بیمار ۳٫۲ است که یعنی هیپوکالمی دارد. وقتی پتاسیم پایین است، دیگوکسین راحتتر به این جایگاه میچسبد و سمیت آن به شدت افزایش مییابد.
🩺 اولویت اول پرستاری: در مسمومیت خفیف تا متوسط (بدون آریتمیهای تهدیدکننده حیات)، مهمترین اقدام، قطع داروی دیگوکسین و اصلاح هیپوکالمی با تجویز مکمل پتاسیم (طبق دستور پزشک) است. چون تا پتاسیم اصلاح نشود، حتی با کاهش دوز هم سمیت برطرف نمیشود.
---
❌ چرا گزینههای دیگر اشتباه هستند؟
· گزینه ۲ (آنتیدوت): پادزهر دیگوکسین (دیگوکسین ایمون فاب) فقط برای موارد مسمومیت شدید با آریتمیهای تهدیدکننده حیات (مثل تاکیکاردی بطنی یا برادیکاردی شدید مقاوم) یا مصرف مقدار بسیار بالای دارو در یک نوبت تجویز میشود. در این کیس هنوز اندیکاسیون ندارد.
· گزینه ۳ (کاهش دوز): در مسمومیت حاد، کاهش دوز کافی نیست و باید قطع کامل شود تا وضعیت پایدار شود.
· گزینه ۴ (دیورتیک دفعکننده پتاسیم): دقیقاً برعکس اقدام صحیح است! دیورتیکهایی مثل فوروزماید باعث دفع بیشتر پتاسیم از کلیه میشوند و هیپوکالمی را تشدید میکنند که سمیت دیگوکسین را چند برابر بدتر میکند (کاملاً کنترااندیک است).
📚💡نکته پرستاری: هیپوکالمی شایعترین عامل مستعدکننده مسمومیت با دیگوکسین است و در بیماران تحت درمان با دیورتیکها، باید پتاسیم سریعاً چک شود.
📌 علائم کلاسیک مسمومیت با دیگوکسین: تهوع، استفراغ و دیدن هالههای زرد یا سبز دور نور (زانتوپسی) سه نشانهی کلاسیک مسمومیت با دیگوکسین هستند.
📌 نقش حیاتی پتاسیم: پتاسیم و دیگوکسین هر دو برای اتصال به جایگاه یکسانی روی پمپ سدیم-پتاسیم (Na-K-ATPase) رقابت میکنند. سطح پتاسیم بیمار ۳٫۲ است که یعنی هیپوکالمی دارد. وقتی پتاسیم پایین است، دیگوکسین راحتتر به این جایگاه میچسبد و سمیت آن به شدت افزایش مییابد.
🩺 اولویت اول پرستاری: در مسمومیت خفیف تا متوسط (بدون آریتمیهای تهدیدکننده حیات)، مهمترین اقدام، قطع داروی دیگوکسین و اصلاح هیپوکالمی با تجویز مکمل پتاسیم (طبق دستور پزشک) است. چون تا پتاسیم اصلاح نشود، حتی با کاهش دوز هم سمیت برطرف نمیشود.
---
❌ چرا گزینههای دیگر اشتباه هستند؟
· گزینه ۲ (آنتیدوت): پادزهر دیگوکسین (دیگوکسین ایمون فاب) فقط برای موارد مسمومیت شدید با آریتمیهای تهدیدکننده حیات (مثل تاکیکاردی بطنی یا برادیکاردی شدید مقاوم) یا مصرف مقدار بسیار بالای دارو در یک نوبت تجویز میشود. در این کیس هنوز اندیکاسیون ندارد.
· گزینه ۳ (کاهش دوز): در مسمومیت حاد، کاهش دوز کافی نیست و باید قطع کامل شود تا وضعیت پایدار شود.
· گزینه ۴ (دیورتیک دفعکننده پتاسیم): دقیقاً برعکس اقدام صحیح است! دیورتیکهایی مثل فوروزماید باعث دفع بیشتر پتاسیم از کلیه میشوند و هیپوکالمی را تشدید میکنند که سمیت دیگوکسین را چند برابر بدتر میکند (کاملاً کنترااندیک است).
📚💡نکته پرستاری: هیپوکالمی شایعترین عامل مستعدکننده مسمومیت با دیگوکسین است و در بیماران تحت درمان با دیورتیکها، باید پتاسیم سریعاً چک شود.