“Bulbul”
Bog'im bor edi mening, gullagan uzoq,
Besh yil-ki bir bulbulni, kutgandi mushtoq,
Bari gullar bor edi, bisyordi, biroq,
Bulbulga qaysi gul yoqar, bilmasdi,
Qurg'ur ham nazarga, sira ilmasdi.
Parvarishlardim har kun, berardim mehr,
Iforlari qochmasin, kutyapman axir,
Zero kelib qolsa, ro'y berib sehr,
Unga yoqmasa bog'im, bo'lurman ne hol?
Ekib chiqamanmi so’ng, yangittan nihol?
O'tdi besh yil, oxiri ko'rindi bir qush,
Ohangi yangrar mayin, naqadar dilxush,
O'sha men uzoq kutgan bahor, kelding xush!
Endi qo'yib yuborsam, rozi emasman,
"Baxtlimisan",- deyishsa, "Afsus",- demasman.
Dedi u: “Izladim ko’p, topmadim”,- ma’yus.
Dedim men:”Istadim ko’p, kutardim hanuz”,
So’ng Alloh uchrashtirdi, u yuz-la bu yuz.
“Senla ko’rmoq istayman, ertangim”,- dedi,
Besh yil kutgan so’zlarim, mana shu edi.
Anglashimovchiliksiz, hayot bo’lmaydi,
Axir har doim ham, ko’ngil to’lmaydi,
Banda qulni kechirsa, biling, o’lmaydi,
Axir o’lim emas, sevganing uchun,
Kechirmoqlik bir bor, jonginam, tushun.
O’zga bulbul kelsa-chi, bog’ yoqar unga,
Axir qoldirmadim-ku, hatto bir kunga,
Unga tushuntirdim-ku, shunchami shunga?
Axir gullaringga, yaqin qo’ymadim,
Shunchaki daf bo’l deb, qalbin o’ymadim.
Xafa bo’lmoqqa yorim, haqqing bor edi,
Senga bog’bon necha bor: “Kechirgin”,- dedi?
Bil, nozing bog’imizning, boshini yedi,
Deganding:”Vaqt ber menga, sayr qilay biroz”,
Biroz o’tguncha kuttim, “biroz”masdi oz.
Yangi bo’g topibsan-ku, aytishlaricha,
Ishonmasamda yuragim, bo’ldi ming parcha,
O’zingdan ham so’rasam, yor kuni kecha,
“Ha, rost”-, deb turibsan, turibman arang,
Olti yillik bog’bonning, ahvolin qarang.
Ko’ngil qo’yganing bo’lsa, rost shu bog’larga,
Shu bog’larda baxtli bo’l, uchgin tog’larga,
Hayotimni bir muddat, baxtli chog’larga,
To’ldirganingga yorim, bo’lgin sen rozi,
Qayda bo’lsang bo’l omon, ko’zim qarosi.
Unutmoqlik seni, gunoh bo’lganda,
Oxir zamon yetib, barcha o’lganda,
Gunohga qazonlar, liqqa to’lganda,
Begunoh, bir chetda men, turardim kulib,
Alloh suygan bandasi, bir o’zim bo’lib.
Suxrob Jumanazarov@sukhrobpoems
