کـاغذ و خیـال📜


Kanal geosi va tili: ko‘rsatilmagan, ko‘rsatilmagan
Toifa: ko‘rsatilmagan


میانِ خیال و حقیقت🩶

Bog‘liq kanallar

Kanal geosi va tili
ko‘rsatilmagan, ko‘rsatilmagan
Toifa
ko‘rsatilmagan
Statistika
Postlar filtri


او نگفت دوستت دارم، ولی به جایش گفت بیا باهم ستاره‌گان را تماشا کنیم🌟📷


Medicine is hard, but so am I🫥🩺!


Our kinda date♟🌹


هرگز تحصیلات را با هوش اشتباه نگیرید
شما میتوانید علاوه بر داشتن دُکتُرا
همچنان یک احمق باشید.


محرمِ آیاتِ من🪐
- سـٰ ع

آن‌روز، جمعه بود؛ روزی که آسمان همیشه بوی آشتی با خدا می‌دهد.
من در تماسِ تصویری با او بودم؛ روشنایی صفحه، چهره‌اش را چون ماهی در آبِ سکون می‌تاباند. قرآن می‌خواند… نه، زمزمه نمی‌کرد انگار آیات از درون جانش، از جایی بسیار قدسی‌تر از حنجره، برمی‌خاستند.
طوری نشسته بود که گویی وقارِ سوره‌ها بر شانه‌هایش نشسته؛ مژگانش با هر پلک، سجده‌ای نرم می‌کردند.

سال‌ها آرزو داشتم صدای کسی را بشنوم که کلامِ خدا را با طهارت دل بخواند… اما با آوازِ او؟ نه، چنین رؤیایی جرأت می‌خواست. و آن روز، خدا دلش را نرم کرد و فرصت یافتنِ آرزوی قدیمی‌ام را در دستم گذاشت.

وقتی خواند… من دوباره عاشق شدم؛
نه عاشقِ چهره‌اش، نه عاشقِ صدایش عاشقِ روحی شدم که آیات را از نور می‌بافت.

لحظه‌ای چشم‌هایش به من افتاد؛
ای وایِ دلم…
چشم‌هایش نمناک بود، اشک‌هایش مُهرِ حضور خدا را بر صورتش زده بود.
کسی برای دنیا گریه نمی‌کرد؛
او برای به یاد خدا بودن گریسته بود و همین یک نگاه، قلبم را تا آخرین مرزِ محبت گشود.

در همان لحظه دانستم:
این همان مردی‌ست که سال‌ها در دعاهایم می‌جستم؛
کسی که پیش از هرچیز، خدا را دوست دارد و بعد… مرا.

زیر لب، به نرمیِ یک نسیم قدسی، دعا خواند:
«یارم را کسی قرار بده که تو را و مرا،
از هرچیز و هرکس، بیشتر دوست بدارد…»

و من، از آن سوی صفحه، با دلی که به نورِ صدایش آغشته شده بود، تنها یک چیز می‌دانستم:
این دعا، پیش از آن‌که او بخواند، در من مستجاب شده بود.




اندوه ما از این نبود که زخم می‌خوردیم
بخاطر این بود که از کسانی زخم می‌خوردیم که در آغوششان گرفته بودیم🕊.


تمام دلخوشی من❤️


“U seem happier, healthier, hair growing, skin glowing, gotten closer to Allah.”
Thanks I’ve stopped being friends with secretive haters:)


Whenever I need inspo I stalk myself too🧚‍♀❤️


هر طایفه‌ای به من گمانی دارد
من زانِ خودم، چنانکه هستم، هستم
🕯️


«از چه می‌ترسانی‌ام؟ از مرگ یا از زندگی؟
من که شعرِ بر مزارم را خودم بنوشته‌ام!»
🍃


به هر بهانه‌ای که خواستند از زندگی‌ات بروند، مانع‌ آن‌ها نشو. اما دیگر به هیچ بهانه‌ای برگشتنشان را قبول نکن.


عالم‌خیال ✍🏼🦋 dan repost
مدتی‌ست می‌خواهم دست از نوشتن بردارم،
ولی انگار این نوشتن است که نمی‌خواهد دست از سر من بردارد...!

#دوشیزه_سادات


مـــــــاه سخــــــــن...📚💌 dan repost
تبدیل شده به یک دخترک عبوس که طاق ابروانش بهم وصل اند، چشمانش سرد و بی‌روح لب‌هایش خشکیده گاهی مزین با تلخ‌خند، گوش‌هایش خسته زهرِ سخن‌، حوصله‌اش درد می‌کند، از صدای خیلی‌ها متنفر است، و دارد کم‌ می‌آورد ولی هنوزم بلند می‌شود با تمام سرمای که به تنِ نحیف‌اش می‌نیشند با دستانش بازوهایش را محکم می‌گرد اشک‌هایش را پس می‌زند و راه می‌رود راه می‌رود و زیر لب می‌گوید: دوام بیاور دوام بیاور
#اشــراق...💌


تو‌ می‌توانی مرا به چیزی یا کسی تشبه کنی؛ اما مقایسه هرگز!


بگذار در آغوشت بگیرم
‏شاید رنج‌هایمان التیام یافت!
‏مگر ندیده‌ای نوری کم‌ جان،
‏تاریکیِ شب را به دست نیستی می‌سپارد؟


زن‌هایی که زن زیستن را فراموش نکرده‌اند،
وقتی خوشحال‌اند می‌رقصند.
زمانی که غذا را تفت می‌دهند،
دستشان را در هوا تکان می‌دهند.
آن وقت که چشم‌هایشان خوشحال است،
دور خودشان می‌چرخند.
زن‌ها همیشه زن زاده می‌شوند،
اما برای بعضی‌،
روزگار آن‌گونه که باید پیش نمی‌رود.


دوست دارم بعد از مرگم در یک جمله خلاصه شوم «زنی که وطنش را بسیار دوست داشت.»


❄️🤍

20 ta oxirgi post ko‘rsatilgan.

200

obunachilar
Kanal statistikasi