Lethe


Kanal geosi va tili: ko‘rsatilmagan, ko‘rsatilmagan
Toifa: ko‘rsatilmagan


•Fluctuat nec mergitu...
🌰 @Hazelhomeee !

Bog‘liq kanallar

Kanal geosi va tili
ko‘rsatilmagan, ko‘rsatilmagan
Toifa
ko‘rsatilmagan
Statistika
Postlar filtri






​​به عقربه‌های ساعت نگریست
و زیر‌لب زمزمه کرد " کاش توان سفر بود!"
میخواست همانند رویاها زندگی را آغاز کند.
همانند کتابی یا شاید هم سریالی که دیدنش حسادتش را برانگیخته است!
به آسمان نگاه کند و آبی پاکش قلبش را لمس کند؛ پا برهنه بر روی چمن خیس قدم بگذارد.
گرمی شن‌ها را لای انگشتان خود حس کند؛ نوازش آفتاب را بر روی پوست خود و دست لطافت باد را لای گیسوان خود!
دنیایی که آدم‌هایش قلب‌هایی روشن و آغوشی گرم دارند.
استادی که او را وادار به عضو شدن در " انجمن شاعران مرده" کند و یک صدا و رسا فریاد بزنند
" o captain! My captain! "
شاید مونیکایی وجود داشته باشد تا کارت اعتباری قدیمی‌اش را قیچی کند و به زندگی جدیدش خوش‌آمد بگوید هرچند که افتضاح است. و همینطور حضور چندلر را احساس کند.
شاید روزی در راهروی مدرسه قدم برمی‌داشت و نوار‌کاست سال‌بالاییِ خود " بک‌ یی‌جین" که از قضا اکنون کسی است که بار دیگر طعم زندگی را برایش به رقم آورده را گوش سپارد.
دوستانی که شاید خون‌های مشابه‌ای با آن‌ها نداشته باشد اما خانواده را بهتر از هر کسی به تصویر می‌کشانند.
سرش را از پنجره‌ی اتومبیل خود بیرون بی‌آورد و در تاریکی شب با آهنگ مورد علاقه‌اش از بند راک قدیمی " the smiths " همخوانی کند.
شاید زندگی می‌توانست این‌گونه باشد و فراتر از این... فراتر از این پاراگراف‌های بی قید و بند که محبوس‌اند در کلماتی که احساسات را در خود جای نمی‌دهند.
کلماتی پوچ و توخالی که ما را وادار به رویا، به امید و به زندگی می‌کنند.




"Don't let me go back to darkness of blue."






- What happened to the happiness in your eyes?
+ it was stolen!




​​항상 내가 있으니 너무 걱정은 말어.






فکر میکردم اقیانوس همونطور که همیشه من رو نگه‌ داشت تو رو هم نگه میداره.
چقدر احمق بودم که تو رو همراه خودم روونه‌ی آب کردم. من که میدونستم زندگی قاتلِ ماه و خورشیدِ منه پس چرا تو رو با دست‌های خودم به کشتن دادم؟ دیگه از آب نمیترسی قاصدک شجاع؟ معلومه که نمیترسی..
ولی من الان خیلی ازش میترسم. من غرق میشم تو آب میرم تو عمیق‌ترین قسمت این اقیانوسی که تو رو ازم گرفت و آوازی سر میدم که هیچکس نتونه غمش رو لمس کنه!






​​اگر زندگی فقط کمی متعادل‌تر و عادلانه‌تر؛ زیستن را انتخاب می‌کرد هر روز سیل عظیمی از انسان به کامِ مرگِ روحِ خود کشانده نمی‌شد.
و چه غم‌انگیز است مردن بی آنکه حتی یک‌بار احساس زندگی کرده باشی!




"So you’re blown off by sadness
so you’re getting wet from tears
Since when are you crying?
Since when have you been alone?
Making eye contact with me in the mirror is awkward..!
I can cry as much as I want, and I can't laugh as much as I want."



19 ta oxirgi post ko‘rsatilgan.

46

obunachilar
Kanal statistikasi