ای تو تمامِ من
من با تمام مردمِ چشمم
با تمامِ تو
هرشب به بسترِ رنج
صبر را زیر لب اشک میشوم به امید
حالا از من مَرنج
مگر نه عشق شِکَنجِ موهای توست
با والسِ خیابان ها در باد
در یاد
مگر نه عشق اعتیادیست
که به بر تخت بستن ترک نمیشود
من هم به غربتِ موهات معتادم و رنج میکشم و ترکت نمیکنم
صد بار از تو توبه کردم و دیگر از خودم در تمامِ روزهای نبودنت بیصدا خندهام میگیرد
- سجاد افشاریان
من با تمام مردمِ چشمم
با تمامِ تو
هرشب به بسترِ رنج
صبر را زیر لب اشک میشوم به امید
حالا از من مَرنج
مگر نه عشق شِکَنجِ موهای توست
با والسِ خیابان ها در باد
در یاد
مگر نه عشق اعتیادیست
که به بر تخت بستن ترک نمیشود
من هم به غربتِ موهات معتادم و رنج میکشم و ترکت نمیکنم
صد بار از تو توبه کردم و دیگر از خودم در تمامِ روزهای نبودنت بیصدا خندهام میگیرد
- سجاد افشاریان