درحقیقت فرداست؛17 دسامبر 1770،اعجوبه موسیقی،بتهوون به دنیا اومد.
یکی از قسمتهای مورد علاقهام از زندگی بتهوون،دیدارش با موتزارته÷)! زمانی که اون 17 سال و موتزارت 31 سال داشت،به واسطه پیرزن خدمتکار پیر خونه موتزارت،بتهوون تونست از اون قرار ملاقات درخواست کنه تا ازش بخواد استادش بشه.
بعد از استرس و اضطرابهای شدید بالاخره اون روز رسید،در اولین لحظه،وقتی که موتزارت رو دید از خودش پرسید چطور این مرد نحیف و لاغر چنین موسیقیهای عظیم و خارقالعادهای ساخته؟ اون یکی از قطعه های خود موتزارت رو تمرین کرده بود تا در حضورش بزنه و نظر مثبتش رو جلب کنه اما موتزارت تا روی صندلی نشست گفت قطعهای بنواز که از من نباشه،هر چیزی جز من.
بتهوون ملودیای از باخ رو اجرا کرد اما انگشتانش از استرس توان زیادی برای نواختن نداشت،اشک توی چشماش حلقه زد و گفت میدونم اونطور که باید ننواختم اما بهم اعتماد کنید و اجازه بدید قطعه دیگهای بزنم.
موتزارت لبخند زد و کنارش روی صندلی نشست و یکی از ملودیهای خودش رو نواخت و به اون گفت ادامهاش بده.
بتهوون تمام تلاشش رو زیر سلطه انگشتاش گرفت و به بهترین شکل ادامه داد به طوری که موتزارت به وجد اومد و مبهوت شد.
اون شانه های بتهوون رو گرفت و گفت:
تو شیطانی هستی که شیاطین را با آهنگهای خود به فرار وا خواهی داشت، تو نبوغ موسیقی داری، من آنچه را میدانم به تو خواهم آموخت. صدایی که از انگشتان تو بیرون خواهد آمد، یک روز گوش جهانیان را کر خواهد کرد.