#دلنوشته_نفر_اول
بسم رب الشهدا و الصدیقین ....
گفتند شهید گمنام ...
پلاک هم نداشت ...
قلم به دست می گیرم و واژگان را به میهمانی خدا دعوت می کنم ، میهمانی که از تو می سرایند و از تو می گویند ...
نامت را گمنام گذاشته اند ، اما مگر می شود تو گمنام باشی و من نامی داشته باشم؟ مگر می شود تو گمنام باشی؟
تو که بر دستان خواهران و برادرانت به اوج عشق بازی قلب من رسیدهای ...
تو رفتی و حال گمنام برگشتی تا من امروز به حرمت نام گمنامت ، به خودم اجازه دهم به جای خواهرت خاکبر سر بریزم و اشک ...
ما چه می دانیم دلتنگی را ؟ از مادرت باید پرسید ...
ما آن گمنامان دنیایی این روزگاریم که در حجاب غفلت و اندوه های بچگانه زندگی گمشده ایم و دنیا بازیچه فطرت هایمان شده است ، و تو آن خوش نام دیوان عاشقانه خداوندی که در کوچه پس کوچه های عشق ، آیین شهادت را می سراید و غزل عشق می خواند و قصیده کوچ را نجوا می کند .
تو آن گمشده دنیای منی!
می دانی عجب حس خاصی داشت لحظه های انتظار آمدنت؟
همه جا و همه کس معشوقه های بی قرار تو بودند ... و این عشق تو بود که در چشم تک تک اهالی شهر ، به حلقه های اشک تبدیل شده بود . همهمه ای به پا بود که از راهروهای دانشگاه تا خوابگاه ، تا حتی کوچه و خیابان های شهر را فراگرفته بود ...
می دانی روز پیش از آمدنت ، دوستانت میزبان ما بودند؟رفقای بامرام غرق در نهر خین...
و من امروز آمده ام کنارت ، کنار وجود پاکت و لایق دیدار تو شده ام ...
دیدی چه کبوترهایی عاشقانه ماندند و بال بال زدند تا میهمانی شما ویژه باشد؟دیدی صوت های گرم و عمیق فکه را با دیدار گرم تر شما معاوضه کردیم ؟ غافل از اینکه میزبان اصلی شما بودید ...
شرمسارم از بی وفایی ، چه عهدها که با تو و یارانت بستم و شکستم ؟ چه غفلت ها کردم و چه عجیب دل به دنیای پر زرق و برق بستم ... چه روزها هم رنگ دلتنگی شدم و به کوی دیگری پناه بردم ...
اما وجود تو حالا ، چه امیدوارانه می نگرد ، حضورت اینجا کنارم این گونه نجوا می کند ...که خدا دوباره تو را به من داد تا در پس تیرگی های زمانه ، به یاد آورم چگونه به خاطر آرامش حالای من ، آرامش دیروزت را به پای فردایم سند زدی ...
تو چه ها کردی و من چه کردم؟
برادرم ! لیاقت خواهری را نصیبم کن ...
مرا بخوان ! مرا نجوا کن ! که تا هیچ وقت در قلبم گمنام نباشی ... که کنار تو بودن ، خود آرامش است ، که عطر خدا اینجا از همه جا نزدیک تر است ...
قهرمانم ! مرا بخوان تا دلم زنده شود ...
می شود تو برای من فاتحه بخوانی و دعایم کنی ؟ که من مرده ام و تو زنده ای ...
( خانم محبوبه دیناروند ؛ دانشجوی ترم ۱۱ پزشکی )
┏━━━✨
🌺
@nahad_lums┗━✨