گوی شیشه ای در کنجِ خلوت اتاق،
گرد و غبار روی تو نشانه ی گذر سال هاست،
سال هایی که رفتند و دیگر بر نگشتند،
برنگشتند…
ولی ردپایشان بر روی پوستِ تن من و تو ماند
برنگشتند…
ولی دست خطشان بر روی جوهرِ روحمان باقی ماند،حک شد و دیگر پاک نشد،
همچون نقش بر روی سنگ که تاریخ را نشانمان میدهد و یادآور سلسله های کهن است،
وقتی به گوی شیشه ای نگاه میکنم انعکاس روحم و روح تو را درونم میبینم،
گویی تا بینهایت کوک شده ای و فقط زمان کوک من به پایان رسیده و سال هاست بی حرکتم،
ولی تو در بیداری خوابی و با بی اعتنایی به رقص باله ات ادامه میدهی.
-heliobloom
گرد و غبار روی تو نشانه ی گذر سال هاست،
سال هایی که رفتند و دیگر بر نگشتند،
برنگشتند…
ولی ردپایشان بر روی پوستِ تن من و تو ماند
برنگشتند…
ولی دست خطشان بر روی جوهرِ روحمان باقی ماند،حک شد و دیگر پاک نشد،
همچون نقش بر روی سنگ که تاریخ را نشانمان میدهد و یادآور سلسله های کهن است،
وقتی به گوی شیشه ای نگاه میکنم انعکاس روحم و روح تو را درونم میبینم،
گویی تا بینهایت کوک شده ای و فقط زمان کوک من به پایان رسیده و سال هاست بی حرکتم،
ولی تو در بیداری خوابی و با بی اعتنایی به رقص باله ات ادامه میدهی.
-heliobloom