https://t.me/mustbereallyserious
خون آشام/جادوگر
🌍دنیا:
در گوشهای فراموششده از جهان، جایی که نقشهها هم جرئت نزدیک شدن به آن را ندارند، سرزمینی خشک و بیرحم گسترده شده است. خورشید در اینجا نه تنها میتابد، بلکه میسوزاند و پوست و جان را میدرد. خاک این سرزمین نه حاصلخیز است و نه مهربان؛ هر دانهای که در دلش افکنده شود یا میسوزد یا به خاکستر بدل میگردد.
قانونی در این بیابان نیست؛ عدالت، واژهای گمشده و پوسیده در گوشهای از خاطرههاست. تنها قانونی که باقی مانده، قانون بقاست. هرکس باید مراقب خویش باشد و پشت خود را جز به سایهاش نسپارد. اینجا سرزمین گلوله و خون است، جایی که اولین کسی که ماشه را بکشد، سرنوشت را رقم میزند.
--------
📚داستان:
تو زنده ماندی، نه برای زندگی، بلکه برای شکار. برای گرفتن انتقام از کسانی که همه چیزت را از تو ربودند. شبی که گروهی از راهزنان خونآشاموار به خانهات حمله کردند، همه چیزت در شعلههای نفرت و خون فرو رفت. پدر و مادرت، خانوادهات… همه در برابر چشمانت به خاک و خون کشیده شدند.
اما برخلاف انتظار، تو نمردی. آنها اشتباه بزرگی مرتکب شدند: تو را زنده گذاشتند.
در میان ویرانی، سایهای به تو نزدیک شد. یک شکارچی جایزهبگیر؛ زنی سرد و بیرحم که زندگیاش بر مرز مرگ میگذشت. او نه به خاطر داستان غمانگیزت، بلکه به خاطر آتش عجیب در نگاهت، تو را زیر پر و بال خود گرفت.j
از همان روز تو شاگرد او شدی. سلاح به دست گرفتی، با سایهها زندگی کردی و آموختی که در جهانی چنین بیقانون، تنها چیزی که ارزش دارد، قدرت و بیرحمی است.
اما چیزی درونت با دیگران فرق داشت: تو یک خونآشام بودی. یکی از معدود کسانی که نفرین تاریک خون را در رگهای خود حمل میکند. با این تفاوت که خورشید، دشمن تو نبود؛ تو از شعلههایش نمیهراسی. برعکس، آفتاب برایت تنها یادآور داغی بود که بر روحت حک شده. و در این میان، تشنگی تو نه برای خون بیگناهان، بلکه برای خون قاتلینی بود که گذشتهات را ربودند.
راهی که قدم در آن گذاشتی، راهی بیبازگشت است. در طول مسیر با انسانها و موجودات بسیاری روبهرو شدی؛ بعضی با شمشیر و جادو در کنارت ایستادند، بعضی دیگر خنجر را در تاریکی پشتت فرو کردند. دوستان و دشمنان، پیمانها و خیانتها… همه بخشی از مسیر تو شدند.