از اردو متنفر بود اه مسخرست که چی ؟
و مسخره تر این که همیشه به اجبار خانوداش باید میرفت .
از پیش ادم ها بودن خسته میشد ، و حس نفرت به ادم ها داشت .
چون میدونست همشون عوضی هستن ؟
درست اون خودش هم آدم بود ولی باز از ادم ها متنفر بود .
اگه الان سوار این اتوبوس لعنتی نبود
تو اتاقش بود و داشت استراحت میکرد .
از هم مدرسه ای هاش متنفر بود ، و میدونست این حس مقابله .
هندزفریش رو از کیفش برداشت .
شاید اگه یکم اهنگ گوش میداد فضا براش قابل تحمل تر میشد ؟
همیشه وقتی احساسات مختلفی داشت اهنگ گوش میداد .
موسیقی تنها چیزی بود که درکش میکرد بدون اینکه قضاوتش کنه .
- آه ارزو میکنم همتون بمیرید .
زیر لب با خودش زمزمه کرد و چشماش رو بست .
سکوت عجیبی سراسر اتوبوس رو گرفت .
دیگه صدای خنده و حرف زدن بقیه نمیومد .
حتی انگار که اتوبوس داشت راه نمیرفت .
چشمهاش رو باز کرد و هندزفری رو از گوشش در اورد .
صدای قدم زدن میومد !!
یک مرد بلند قد ، با چکمه های مشکی .
کت بلند مشکی و بلوز مشکی به همراه شلوار مشکی .
همه لباس های مرد مشکی بود ! چه عجیب .
مرد با صدایِ بم گفت
+ تو من رو صدا زدي پس باید همراهم بیایی !
و سمت پسر قدم برداشت .
+ تو گفتی ارزو میکنم همه بمیرن ، در ازای انجام دادن ارزوت با من بیا جئون جونگکوک .
- بازیگری ؟ باشه فهمیدم برو حالا .
+ خیلی گستاخی پسر ، مگه ارزو نداری که بین مردم نباشی ؟
با نیشخند گفت .
- اره ...
و نیم نگاهی به صورت پسر انداخت زیبا بود .
+ من تو رو از بین مردم میبرم و هر کاری بخوای برات انجام میدم ! اما باید کنارم بمونی .
- فقط کنارت بمونم ؟
با تعجب پرسید .
خب ارزو داشت که بین مردم نباشه و این خوب نبود که بره ؟
اون کسی رو نداشت دلتنگش بشه پس رفتن بهترین کار بود .
و چه چیزی از این بهتر که کنار یه مرد جذاب باشی ؟!
+ زیاد زمان نداریم ، یک دقیقه دیگه میرسن .
+ قبول میکنی جئون ؟
و دستش رو سمت پسر دراز کرد .
- اره . . ولی تو کی هستي ؟
دست مرد رو گرفت ، دستهاش خیلی سرد بودن انگار که دست یک جسد رو گرفته بود .
+ ویرانگر کیم تهیونگ !
و مسخره تر این که همیشه به اجبار خانوداش باید میرفت .
از پیش ادم ها بودن خسته میشد ، و حس نفرت به ادم ها داشت .
چون میدونست همشون عوضی هستن ؟
درست اون خودش هم آدم بود ولی باز از ادم ها متنفر بود .
اگه الان سوار این اتوبوس لعنتی نبود
تو اتاقش بود و داشت استراحت میکرد .
از هم مدرسه ای هاش متنفر بود ، و میدونست این حس مقابله .
هندزفریش رو از کیفش برداشت .
شاید اگه یکم اهنگ گوش میداد فضا براش قابل تحمل تر میشد ؟
همیشه وقتی احساسات مختلفی داشت اهنگ گوش میداد .
موسیقی تنها چیزی بود که درکش میکرد بدون اینکه قضاوتش کنه .
- آه ارزو میکنم همتون بمیرید .
زیر لب با خودش زمزمه کرد و چشماش رو بست .
سکوت عجیبی سراسر اتوبوس رو گرفت .
دیگه صدای خنده و حرف زدن بقیه نمیومد .
حتی انگار که اتوبوس داشت راه نمیرفت .
چشمهاش رو باز کرد و هندزفری رو از گوشش در اورد .
صدای قدم زدن میومد !!
یک مرد بلند قد ، با چکمه های مشکی .
کت بلند مشکی و بلوز مشکی به همراه شلوار مشکی .
همه لباس های مرد مشکی بود ! چه عجیب .
مرد با صدایِ بم گفت
+ تو من رو صدا زدي پس باید همراهم بیایی !
و سمت پسر قدم برداشت .
+ تو گفتی ارزو میکنم همه بمیرن ، در ازای انجام دادن ارزوت با من بیا جئون جونگکوک .
- بازیگری ؟ باشه فهمیدم برو حالا .
+ خیلی گستاخی پسر ، مگه ارزو نداری که بین مردم نباشی ؟
با نیشخند گفت .
- اره ...
و نیم نگاهی به صورت پسر انداخت زیبا بود .
+ من تو رو از بین مردم میبرم و هر کاری بخوای برات انجام میدم ! اما باید کنارم بمونی .
- فقط کنارت بمونم ؟
با تعجب پرسید .
خب ارزو داشت که بین مردم نباشه و این خوب نبود که بره ؟
اون کسی رو نداشت دلتنگش بشه پس رفتن بهترین کار بود .
و چه چیزی از این بهتر که کنار یه مرد جذاب باشی ؟!
+ زیاد زمان نداریم ، یک دقیقه دیگه میرسن .
+ قبول میکنی جئون ؟
و دستش رو سمت پسر دراز کرد .
- اره . . ولی تو کی هستي ؟
دست مرد رو گرفت ، دستهاش خیلی سرد بودن انگار که دست یک جسد رو گرفته بود .
+ ویرانگر کیم تهیونگ !