TweetLock


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


🐦توعیت لاکه
ادمیناش منم مثلثه صباعه مامباعه عسله کتی‌عه اسکای‌عه کیاناعه ساراعه.
شرلوک مارول هانیبال گود اومنز هری پاتر و فرندز بچز.
ساپورت نداریم:′]
کریتور @madancy
تب؟ @thor_godofthunder
ارسالی؟ @PmLock

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


Forward from: Unknown
بیاید این چنل از شیر یونیکورن تا جون آدم فضایی توش پیدا میشه

والپیپر، لاک اسکرین، شیپ، دیسی، مارول، استار وارز، شرلوک، انیمه، فیلم، سریال، آهنگ، همه ش هم از تامبلر، چی میخوای دیگه؟!

#multi_fandom ✨

خرت و پرتای این چنل رو هیچ جا دیگه نمیبینی، تراست می😎👇

@werido @werido
@werido @werido
@werido @werido
@werido @werido
@werido @werido


تخمه میشکنه*


سوروس اسنيپ عيز علايو.


خلاصه كه


اين تئورى اينه كه اسنيپ بعد از اينكه نجينى نيشش زد مرد، خب مگه اسنيپ يه أستاذ معجون سازى قوى نبود؟ هى واز د گاد دمن هف بلاد پرينس.

١-خب بر اين اساس، اسنيپ نقش بازى كرد و خودشو الكى به مردن زد، بعد رفتن هرى معجون خورد و زنده موند.

٢-و چون ماموريتى كه دامبلدور بهش واگذار كرده بود رو انجام داده و دينى كه به ليلى داشت رو ادا كرده بود تصميم گرفت براى هميشه ناپديد بشه.

٣-يكى ديگه از پروفاش هم اينه كه تو تالار وقتى همه بلسد شده ها رو جمع كرده بودن جسد مرگخوارا هم بود ولى جسد اسنيپ نبود.

اين مورد اخرى رو خودم قبول ندارم ولى تو توئيتر كه داشتم ول ميگشتم ديدم جو هم يه پست مربوط به اينكه اسنيپ زندس رو لايك كرده بود.

@TweetLock


خایه


بچه ها تئورى زنده بودن اسنيپ رو شنيدين؟


Forward from: Sevda
هانیبال لیترلی تو هر جملش ۸۲۹۲۳۷۷۳۷۲۸۳۷۳۷۳۲۹۳۸۳۷۷ بار اسم ویل رو میورد.






حتما ببینید


بسی زبباست




Forward from: Monster
https://www.instagram.com/p/B9ZHouugShq/?igshid=1erpw8ye9pel6
E | FANPAGE
‘s edit || ✦ [ females x lyrics ] ✦ ━ ✮ ━ Song: Prom Queen by Molly Kate Kestner (I am in no way taking credit for the song!!) ━ ✮ ━ 𝐢𝐜 myself, actually!! 𝐝𝐭 tagged 🥰 ━ ✮ ━ DON’T REPOST ━ ✮ ━ 𝒕𝒂𝒈𝒔; #marvel#marveledits#ironman#thor#steverogers#tonystark#peterparker#thorodinson#lokilaufeyson#theavenge...


مسلطند پشت جعبه نوشته شده. سرباز دستکش‌ها را می‌قاپد و کارش را شروع می‌کند.
شکارچی ازینکه موهایش برای حدود بیست دقیقه مدام کشیده شوند چندان خوشحال نیست، اما نشستن روی سکوی کنار وان چشمانش را هم‌سطح نگاه سرباز می‌کند و حالش را بهتر. به این فکر می‌کند که چطور برای پرت کردن حواسش از چسبناکی اعصاب‌خردکن رنگ به ران‌هایش چنگ بزند و اورا به آغوشش بکشد و نگه‌دارد. بهترین جایی که سرباز را درآن تصور می‌کند، نزدیک ترین به خودش. اگه می‌توانست در تنش حل می‌شد و وجودش را دربرمی‌گرفت که دیگر مجبور نباشد رهایش کند. نوازش انگشتان سرباز گره‌های مویش را باز می‌کند. مو که سهل است؛ تمام بدنش تسلیم اوست. سرش را به سینه‌ی او تکیه می‌دهد و از آرامش حضورش لذت می‌برد. موهایش به بلندی موهای سرباز -قبل ازینکه کوتاهشان کند- نیست، اما سیاه کردن پیچ و خم طلایی‌شان زمان‌بر است. و رنگ هم باید مدتی‌ روی سرش بماند. سرباز سعی می‌کند با حرف زدن سرگرمش کند و از کلافگی نجاتش دهد.
می‌گوید:"به اطلاعات بیشتری برای حرکات موثر نیاز داریم." بینی‌اش را چین می‌دهد "نمیتونیم برای همچی به حواسمون اعتماد کنیم"
"میخوای یه عملیات شناسایی داشته باشیم؟" شکارچی متفکر دستش را به فکش می‌کشد و با ریشش ور می‌رود. "کدوم مقر رو درنظر داری؟"
سرباز نگاهی طولانی به‌ او می‌اندازد "یه آزمایشگاه کامپیوتر تو نیوجرسی هست..." چند ثانیه درنگ می‌کند اما شکارچی حرف نگفته‌اش را می‌شنود و پوستش ،انگار که ناگهان در محفظه‌ی یخ شیرجه زده باشد، مورمور می‌شود.
"از کسی که نمیخواست مبارزه کنه خیلی بعیده." خوشحال است که توانسته صدایش را کنترل کند و ثابت نگه دارد.
"اوه، من میخواستم بجنگم،" سرباز لبخند ظریفی می‌زند " نمیخواستم گیر بیوفتم."
شکارچی دوباره فکش را می‌خاراند. آزمایشگاه کامپیوتر جرسی به اندازه‌ای خطرناک است که شاید آنها هم نتوانند از پسش بربیایند. اما اگر می‌خواهند اطلاعات کسب کنند، یک کامپیوتر خاص در این پایگاه؛ نیمه مرده و یخ زده -مثل خودشان- بدردشان می‌خورد. با تصور اینکه بتوانند به همکاری وادارش کنند.
اعتراف می‌کند:" منو بدجوری میترسونه." سرش را بالا می‌اورد تا در چشمان سرباز سرمای ناگهانی تنش را کم کند. چهره‌‌اش قابل خواندن نیست. خود را به تمیز کردن وسایل سرگرم می‌کند که از نگاهش فرار کند "اگه فکر میکنی نظر بهتری درموردش دارم اشتباه میکنی." مشت‌هایش را باز و بسته می‌کند و کلافه با انگشتان دست چپش روی سینک ضرب می‌گیرد. " اما میخوام بدونم که کی هستیم. کی بودیم. تو اینو نمیخوای؟"
شکارچی زبانش را می‌گزد تا زمانی که مطمئن شود حرفی نمی‌زند که سرباز موزاییک را در مشتش خرد کند.
"میدونی که میخوام." این‌را بعد از دقیقه‌‌ای طولانی به زبان می‌آورد "میریم سراغ زولا."
درنگاه سرباز چیزی بین وحشت و رضایت موج می‌زند. "خب... بیا تا سرتو ازینا خلاص کنم"
شکارچی با اشتیاق شدیدی زانو می‌زند و به وان حمام تکیه می‌دهد تا سرباز بتواند رنگ‌ را از مویش بشوید. درحالیکه فرورفتن چرخان سیاهی در سوراخ وان را تماشا می‌کند چشمانش نیمه‌بازند. حرکت دستان سرباز درموهایش حس خوبی دارد، حس می‌کند چیزی بیشتر از رنگ سیاه از سرش شسته می‌شود و پایین می‌ریزد. سرمای کاشی‌ها از شلوارش رد می‌شود و به پوستش نهیب می‌زند.
دست سرباز پشت گردنش می‌رود تا سرش را زیر آب ببرد. نفسش را حبس می‌کند و درهمان حالت می‌ماند. سرباز آرام ضربه‌ای به گردنش می‌زند که سرش را عقب بکشد.
سرباز به محض اینکه شکارچی سرپا می‌ایستد لبخندی تحویلش می‌دهد. "شبیه من شدی."
"چرند نگو." شکارچی منزجر از بوی رنگی که به تنش مانده حوله را بشدت روی سرش می‌کشد. وقتی می‌گذارد حوله دور گردنش بیوفتد و خودرا در آیینه می‌بیند، باید دوباره تصویر روبرویش را بررسی کند.
"هه. گفتم که" سرباز دست به سینه ایستاده. شکارچی موافقت می‌کند"عجیبه. خیلی عجیبه..." دسته‌های نمدار و سیاهِ مو گردنش را دربر گرفته‌اند و توی صورتش ریخته‌اند. از قبل هم تسخیر شده تر بنظر می‌رسد -اگر بیشتر ممکن باشد.
"بنظرت دوربینای امنیتی رو گیج میکنه؟"
سرباز بازویش را دور کمر شکارچی حلقه می‌کند و سرش را روی شانه‌اش میگذارد."عزیزم، تو منو گیج میکنی!"
شکارچی نیمه‌شب نمی‌تواند توجهش را از آیینه بگیرد. هرچه نباشد، بلخره شبیه اسمش شده.

#sarius
@tweetlock


هردو مستقیم بعد از حمام خود را روی تخت رها می‌کنند و ملافه‌هارا روی تنشان می‌کشند. شکارچی احساس سبکی می‌کند. نخوابیدن هنگامی که سرش را در گودی گردن سرباز فرو برده و به ریتم نفس‌هایش گوش سپرده سخت است.
________________________

شکارچی از خواب می‌پرد. ۳ صبح. پیش ازینکه بفهمد چرا، تمام عضلاتش از احساس خطر احتمالی منقبض می‌شوند. به طرف پایین تخت خم می‌شود تا دستش را دور تفنگش حلقه کند.
چشمان سرباز حالا بازند و با چشمان شکارچی ملاقات می‌کنند. او ابروهایش را بالا می‌برد و شکارچی هم با سردرگمی سری تکان می‌دهد.
در سکوت از روی تخت پایین می‌آید و خود را به طرف پنجره می‌کشاند تا از شکاف بین پرده به عامل بیداری‌اش نگاه می‌کند. ماشینی آشنا که باعث می‌شود موهای پشت گردنش سیخ شوند. این ماشین را قبلا، هنگامی که با سرباز فرار کرد، دیده. دردسر.
"چندنفرن؟" سرباز با اشاره‌ای می‌پرسد.
شکارچی دوباره به ماشین نگاه می‌کند. تفنگش را در جیب پشتی شلوارش می‌چپاند و علامت می‌دهد:"بین ۱ تا ۴ نفر"
سرباز سرتکان می‌دهد و دستش را به طرف چاقویش می‌برد. شکارچی برمی‌گردد و زانویش را روی تخت می‌گذارد تا شانه‌ی سرباز را ببوسد. "اتفاقی نمیوفته" لب‌هایش را به گردن سرباز و بعد به لب‌های او می‌رساند.
"برو تو موقعیت مناسب وایسا." سرباز لبخند می‌زند و چاقو را روی هوا تکان می‌دهد. هایدرا قطعا نمی‌تواند با تنها چهار مامور آنهارا برگرداند. این یک ماموریت ردیابی‌ست. تحت هیچ شرایطی نباید بگذارند اطلاعاتی که بدست آورده‌اند به مقرشان برگردد. او و سرباز باید ازین عنصر غافلگیری که نصیبشان شده نهایت استفاده را بکنند.
شکارچی خوشحال است قبل ازینکه به‌خواب برود لباس‌هایش را پوشید. سلاخی کردن ماموران درحالیکه برهنه است، هیچوقت جزو لیست کارهای موردعلاقه‌اش نبوده.
دوباره از روزنه‌ی پرده بیرون را دید می‌زند و سه مرد می‌بیند که روی سنگ‌فرش های رنگ‌ و رو رفته‌ی خیابان ایستاده‌اند. یکی‌شان مشغول صحبت کردن با تلفنش است و دوتای دیگر سرها را بهم نزدیک کرده و درگوشی حرف می‌زنند. کت‌وشلوار هایشان برای چنین هتلی زیادی گران است؛ ظاهرا حتی تلاش هم نمی‌کنند اندکی دقیق عمل کنند. شکارچی با دیدنشان فکش را با صدای بلندی باز و بسته می‌کند.
نفس عمیقی می‌کشد و نیم‌نگاهی به سرباز می‌اندازد که برایش خط و نشان می‌کشد:" کار احمقانه‌ای نکنیا" نیشخند می‌زند و نشان می‌دهد:"من می‌تونم محتاط باشم"
به طرف پنجره برمی‌گردد و منتظر می‌ماند تا مامور تلفنش را قطع کند. قدم‌هایش را آهسته به عقب برمی‌دارد، ضامن تنفنگش را می‌کشد و چند‌ثانیه درنگ می‌کند. صدای ضربان قلبش مثل طبل‌نوازی‌ِ دیوانه‌واری در گوشش پیچیده.بعد، در را باز می‌کند. سرباز دقیقا پشت سرش است.
دوتای اول بسادگی نقش زمین می‌شوند. چهره‌های حیرانشان به وضوح نشان می‌دهد انتظار این حمله را نداشته‌اند. شکارچی ازین برتری استفاده می‌کند تا یکی‌شان را زمین بزند و زانویش را روی گلویش بگذارد. سرباز هم به گردن دیگری چاقو زده تا از فریاد زدنش جلوگیری کند، و آخری را درحالیکه گلویش را در مشت قدرتمندش گرفته به دیوار چسبانده. ماموری که چاقو خورده روی زانوهایش می‌افتد و دیوانه‌وار به گردنش چنگ می‌زند و چشمانش از حدقه بیرون می‌زنند. خون بی‌رحمانه از میان انگشتانش می‌گریزد.
"میخوای یکیشونو زنده نگه داری؟" سرباز می‌پرسد. ماموری که درموازات دیوار نگهش داشته زیر دست آهنینش ناامیدانه تقلا می‌کند.
شکارچی سوالش را بررسی می‌کند. احتمالن مرد بجای جواب دادن به سوالشان سیانور بین دندان‌هایش را بجود؛ و اوهم حقیقتا خسته است. تا پیش ازین از روزش لذت برده و نمی‌خواهد حضور این غریبه‌ی ناخواسته را بیش از حد لازم تحمل کند.
"نه."جواب را با بازدمش به بیرون هل می‌دهد و زانویش را آنقدر روی گردن مامور فشار می‌دهد تا صدای شکستن گردنش را بشنود. اگر نگران جلب توجه بیشتر نبود از اسلحه‌اش استفاده می‌کرد. پیاده‌رویی که با خون‌ نقاشی شده کافیست.
جسد‌هارا به طرف همان ماشین می‌برند. سرباز کلید ماشین را از جیب یکی‌ از مامورها بیرون می‌کشد و صندوق‌عقب را باز می‌کند. شکارچی کمکش می‌کند همه‌را جا بدهند و در صندوق را ببندند. سرباز با شانه‌اش به او می‌زند "بیا بریم. یسری کار هست که قبل از رفتن باید انجام بدیم‌." شکارچی به خون روی لباس‌هایشان اشاره می‌کند و لبخند خبیثی می‌زند "مثل یه حموم دیگه؟" سرباز قبل ازینکه برود داخل مشتی به کمرش می‌زند.
باید بروند، ولی از آنجایی که ساعت سه‌ونیم صبح است، کمی وقت دارند که تلف کنند. با رنگ کردن موهای شکارچی شروع می‌کنند. سرباز نیشخند دلربایی می‌زند و مارک رنگ مو را نشانش می‌دهد: زمان افسونگری. شکارچی چشمانش را تاب می‌دهد و می‌خندد.
سرباز که شروع به مخلوط کردن رنگ مو می‌کند، بوی مواد شیمیایی در اتاق پخش می‌شود. دستورالعمل گویاست و به سه زبانی که شکارچی و سرباز بهشان


پارت ۱۰.


00:00




كردمت پولتو ندادم؟

20 last posts shown.

188

subscribers
Channel statistics