🖍 تجزیه وزارت بهداشت
💡 تقابل ادامه بیمه سلامت و حیات وزارت بهداشت از منظر تحلیل سازمانی
✍️ به قلم دکتر حامد یحییزاده
----------------
چهل سال قبل، انقلاب فرهنگی جریان تحصیل در دانشگاه را مختل کرد و بدنبال آن جنگ تحمیلی منابع کشور را به خود معطوف ساخت. پزشکان زیادی بعد از انقلاب به تدریج از ایران شروع به مهاجرت کرده و دولت دچار کاهش شدید نیروی انسانی شد. پزشکان هندی و کشورهای آسیای میانه مرهمی عاریه بر این زخم نهادند. رخدادهایی که در این نوشتار برخواهم شمرد شالوده وزارت بهداشت را بنیان گذاشته و ذات آنرا شکل میدهد.
دلیل عمده تغییر شتابزدهٔ ساختار بهداشت در کشور و تاسیس وزارت بهداشت در سال ۶۴ تدبیر برای سلامت مردم نبود. یک محاسبه مالی مسئولین وقت را به این فکر انداخت که با افزایش نرخ ارز، ادامه پرداخت به پزشکان خارجی مشکل شده است اما میتوان با تولید انبوه پزشک ایرانی، قیمت خدمات را پایین آورد و دستمزد آنها را با ریال پرداخت نمود.
وقتی وزارت علوم زیر بار افزایش بیرویه دانشجو نمیرود. وزارت بهداری را به دانشکدههای پزشکی قلمه زده و شتر گاو پلنگ را وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی گفتند. خواهشمندم این نکته را در ذهن ثبت کنید که مکانیزم مطلوب و فطرت وزارت بهداشت بر «رقیق سازی ماموریت» قرار گرفته است. اطلاع از این صفت ذاتی، فهم اینکه چرا تعداد بیمهشدگان سلامت، از ۵ میلیون مبدل به ۱۱ میلیون شده را آسان میسازد.
روش سرهمبندی در چنین تشکیلاتی نمیتواند ماموریتهای خطیری که با حیات سیاسی کشور مرتبط است را پشتیبانی کند. رسوایی کلاهبرداری در ساخت و سازهای بیمارستانی، تبدیل خوابگاه دانشجویی به اطاق گاز، اظهارات ساختگی در مورد محصولات تراریخته از جانب دانشگاه یزد، غیب شدن ناوگان آمبولانس هوایی در زمان فاجعه ملی، محکومیتهای پی در پی دیوان عدالت اداری خصوصا بیش از دو هزار حکم قطعی در مورد آلودگی ویروسی بیماران هموفیل توسط پالایشگاه خون تهران همه و همه حکایت از سست عنصری و فقدان هویت حرفهایی وزارت دارد.
بیجا نیست که اخیرا قسمتهایی از وزارت به سازمان استاندارد برسد. همین امر نشان داد لافهای انطباق مطلق با اسناد بالادستی خوراک برای رسانهها بوده و بالادستیها چنان از عملکرد وزارت ناراضی و ناامید هستند که حتی زحمت توضیح علل تصمیمات را به خود نداده و به تجزیه وزارت میاندیشند.
از زمان شروع طرح تحول در داخل و خارج وزارت بهداشت تنها صحبت از بیمه سلامت است و گویی وزارت کاری جز خوراک دادن به این مارهای روییده بر دوش خود ندارد. تا جاییکه رییس دولت در مورد عملکرد بهداشتی به وزارت نهیب میزند.
به نظر میرسد شرایط بار دیگر به سال تاسیس وزارت رجعت کرده و تشکیلاتی که نمیتواند یک طرح مهم ملی را در زمان تنگنای مالی به پیش براند ممکن است هر لحظه توسط قانونگذار دچار تغییر ساختار شود.
به اعتقاد بسیاری از پزشکان، وزارت بهداشت یک سازمان پیر و علیل است و احتیاج به نوسازی و تجدید حیات دارد. البته میتوان منتظر ماند تا وزارت خون طرح تحول را تا آخر مکیده سپس آنرا دفن کند و با چاقوی تجربه، تجزیه شود یا اینکه دست تدبیر از آستین مسئولین خارج شده، امور را به روال منطقی خود برگردانند.
#hy
@Autopsy7
💡 تقابل ادامه بیمه سلامت و حیات وزارت بهداشت از منظر تحلیل سازمانی
✍️ به قلم دکتر حامد یحییزاده
----------------
چهل سال قبل، انقلاب فرهنگی جریان تحصیل در دانشگاه را مختل کرد و بدنبال آن جنگ تحمیلی منابع کشور را به خود معطوف ساخت. پزشکان زیادی بعد از انقلاب به تدریج از ایران شروع به مهاجرت کرده و دولت دچار کاهش شدید نیروی انسانی شد. پزشکان هندی و کشورهای آسیای میانه مرهمی عاریه بر این زخم نهادند. رخدادهایی که در این نوشتار برخواهم شمرد شالوده وزارت بهداشت را بنیان گذاشته و ذات آنرا شکل میدهد.
دلیل عمده تغییر شتابزدهٔ ساختار بهداشت در کشور و تاسیس وزارت بهداشت در سال ۶۴ تدبیر برای سلامت مردم نبود. یک محاسبه مالی مسئولین وقت را به این فکر انداخت که با افزایش نرخ ارز، ادامه پرداخت به پزشکان خارجی مشکل شده است اما میتوان با تولید انبوه پزشک ایرانی، قیمت خدمات را پایین آورد و دستمزد آنها را با ریال پرداخت نمود.
وقتی وزارت علوم زیر بار افزایش بیرویه دانشجو نمیرود. وزارت بهداری را به دانشکدههای پزشکی قلمه زده و شتر گاو پلنگ را وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی گفتند. خواهشمندم این نکته را در ذهن ثبت کنید که مکانیزم مطلوب و فطرت وزارت بهداشت بر «رقیق سازی ماموریت» قرار گرفته است. اطلاع از این صفت ذاتی، فهم اینکه چرا تعداد بیمهشدگان سلامت، از ۵ میلیون مبدل به ۱۱ میلیون شده را آسان میسازد.
روش سرهمبندی در چنین تشکیلاتی نمیتواند ماموریتهای خطیری که با حیات سیاسی کشور مرتبط است را پشتیبانی کند. رسوایی کلاهبرداری در ساخت و سازهای بیمارستانی، تبدیل خوابگاه دانشجویی به اطاق گاز، اظهارات ساختگی در مورد محصولات تراریخته از جانب دانشگاه یزد، غیب شدن ناوگان آمبولانس هوایی در زمان فاجعه ملی، محکومیتهای پی در پی دیوان عدالت اداری خصوصا بیش از دو هزار حکم قطعی در مورد آلودگی ویروسی بیماران هموفیل توسط پالایشگاه خون تهران همه و همه حکایت از سست عنصری و فقدان هویت حرفهایی وزارت دارد.
بیجا نیست که اخیرا قسمتهایی از وزارت به سازمان استاندارد برسد. همین امر نشان داد لافهای انطباق مطلق با اسناد بالادستی خوراک برای رسانهها بوده و بالادستیها چنان از عملکرد وزارت ناراضی و ناامید هستند که حتی زحمت توضیح علل تصمیمات را به خود نداده و به تجزیه وزارت میاندیشند.
از زمان شروع طرح تحول در داخل و خارج وزارت بهداشت تنها صحبت از بیمه سلامت است و گویی وزارت کاری جز خوراک دادن به این مارهای روییده بر دوش خود ندارد. تا جاییکه رییس دولت در مورد عملکرد بهداشتی به وزارت نهیب میزند.
به نظر میرسد شرایط بار دیگر به سال تاسیس وزارت رجعت کرده و تشکیلاتی که نمیتواند یک طرح مهم ملی را در زمان تنگنای مالی به پیش براند ممکن است هر لحظه توسط قانونگذار دچار تغییر ساختار شود.
به اعتقاد بسیاری از پزشکان، وزارت بهداشت یک سازمان پیر و علیل است و احتیاج به نوسازی و تجدید حیات دارد. البته میتوان منتظر ماند تا وزارت خون طرح تحول را تا آخر مکیده سپس آنرا دفن کند و با چاقوی تجربه، تجزیه شود یا اینکه دست تدبیر از آستین مسئولین خارج شده، امور را به روال منطقی خود برگردانند.
#hy
@Autopsy7