اتوپسى


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


علم حيات از بررسى موشكافانه و عالمانه كالبدهاى بيمار و هدر رفته حاصل شد.
مطالب اين كانال براى رهروان پزشكى است و مفسران خارج از اين حيطه مسئول آرا خود هستند.
ادمين
@AdAutopsy

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


🖍 رواج پژوهش با فایده در وزارت
💡 چگونه بنای اهرام ثلاثه فراعنه بهداشت از مقالات بردگان وزارت رفعت یافت.
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
--------------
آقای دکتر حریرچی در دیماه امسال: "ما در چهار سال گذشته در مورد طرح تحول اظهار نظر بسیار کردیم. اما مجموع انجمن اسلامی و جامعه پزشکی مجموعا پنج صفحه مطلب نداده است! من فقط دو مورد مقاله از دانشگاه شهید بهشتی دیدم که متاسفانه خیلی از مطالب آن اشتباه بود"

ایشان چراغ به دست دور شهر همی گردند در جستجوی منشا کم کاری در طرح تحول، چنانکه از میزبان خود یعنی انجمن اسلامی پزشکان گلایه دارند که از طرح تحول سلامت به لحاظ علمی و پژوهشی پشتیبانی نشده است. سوال بسیار خوبی است اما چرا همین سوال را از وزارتخانه‌ای که در اختیار خودشان هست نمی‌پرسند؟ چرا عالی‌مقامانی که هر یک در کمتر از یک هفته مقاله‌ای به علم بشر اضافه می‌فرمایند مورد عنایت قرار نمی‌گیرند؟ مگر نباید دانشگاه‌های پزشکی طبق قانون پوسیدهٔ وزارت بهداشت، برای ارتقای بهداشت و سلامت جامعه ایرانی تلاش کنند؟

توان علمی و پژوهشی کشور چنان در دست گروهی خاص قبضه شده و بر آن چنبره زده‌اند که پاسداری از میراث خانوادگی را به ذهن تداعی می‌کند. متاسفانه وزارت پوشالی بهداشت به شیوه ملوک‌الطوایفی اداره می‌شود و هر معاونت مشغول به امورات مهم داخلی خود و شخص مهم خود است. قائم مقام محترم نگران بودند که بخاطر طرح تحول، مدیران از کار آموزشی و خانواده خود زدند، امیدوارم از ایشان رفع نگرانی شده باشد. مطمئن باشید از ۱٤ ساعت اضافه کار به اسم طرح تحول، نهایت استفاده را کرده و دین و دنیای خود را آباد کردند.

بهتر است بدانید برای ارائه مقالاتی که موضوع آن طرح تحول است، حداکثر به قشم دعوت می‌کنند نه به کنفرانسهای پایتختهای اروپایی. اما اگر در مورد اثربخشی آخرین داروها مطلب بزنید شرکتهای دارویی با کمال افتخار دعوتنامه، بلیط فرست کلاس و هتل پنج ستاره را درب اطاق ریاست داخل کارتابل به حضور تقدیم می‌نمایند، شاید هم مشارکت در نمایندگی فروش را در طَبَق اخلاص نهادند.

#hy
@Autopsy7


🖍 با خلق خدا ادب نگه‌دار
💡 چگونه خرمن سخن وزارت بهداشت با دو کلام سوخت
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
🖇 لینک: https://t.me/Necropsy/12
--------------
در ادامه گردهمایی انجمنهای اسلامی پزشکان در دیماه امسال، آقای دکتر حریرچی دلایل مثبتهٔ محکمی ارائه نمودند که اهالی وزارت از طرح تحول صدمه‌ها دیده ولی دوستان در بخش خصوصی، زندگانی قیصری برپا داشته‌اند. راهنمایی فرمودند: "یک سری از دوستان داریم، کار خصوصیشون رو میکنن، سفرهای خارجشون رو‌میرن، پنجشنبه و جمعه باغشون برقراره، ماهی دو ماهی شمالشون برقراره، سالی دو تا حرف تند میزنن و همه چیز رو زیر سوال میبرن. مردم میگن چه ادمهای دلسوزین. یه چیزی گفت، به خود وزیر هم گفت. خیلی ادم قوی و فلان و اینهاست"

در مورد انتفاع از درآمد، هیچ قانون مدنی یا اخلاقی سراغ ندارم که به فردی اجازه دهد سلیقه خود را در امور شخصی، به دیگران تحمیل کند. اینکه فردی، چه پزشک یا شاطر نانوایی، وقت و پول خود را چگونه صرف می‌کند حریم خصوصی محسوب می‌شود و اظهار نظر منوط به اجازه فرد است. اخیراً نحوه مسافرت برخی پزشکان به اقصی نقاط کشور مورد انتقاد واقع شده است که بازتاب آن در رسانه‌های کشور متوجه اشخاص دیگری است.

در نحوه سخنوری، کشورم صاحب غنی‌ترین منابع ادبی است و توجیهی وجود ندارد که یک فرد تحصیلکرده بخواهد رسوم و قواعد آنرا نادیده، یا به سُخره بگیرد. من کمترین، هر گونه اظهاری در باب شیوه سخن را اساعه ادب به محضر حکیمان گهرگوی پارسی می‌دانم. جا دارد گوش بسپاریم به فرازی از «در نصیحت فرزند خود» در منظومهٔ لیلی و مجنون:

با این که سخن به لطف آب است
کم گـفتن هر سخـن صـواب است
آب ار چه همه زلال خیزد
از خـوردن پُر ملال خیـزد
کم گوی و گزیده گوی چون دُر
تـا ز انـدک تـو جهـان شـود پـر
(حکیم نظامی گنجوی)

#hy
@Autopsy7


🖍 پشت درهای بسته وزارت
💡 چگونه تظاهر به کارشناسی را به رخ مردم بکشیم
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
--------------
حریرچی در گردهمایی انجمنهای اسلامی پزشکان در دیماه امسال: "برای طرح تحول یک سری زندگیشون رو کنار گذاشتن، کار آموزشیشون رو کنار گذاشتن، خانواده را کنار گذاشتن و روزی ۱۴ ساعت کار می‌کنند..."

معترفم بحث پیرامون فرهنگ کاری حاکم بر یک اداره دولتی جذابیتی ندارد. اما بیم آن می‌رود مقامات اداری به منزلت علمی ارتباط داده شود و مورد وثوق جامعه واقع شود. لازم دانستم از چند نکته سم زدایی شود تا مبادا اشخاصی با اتخاذ دستورالعمل فوق به خود، خانواده و جامعه آسیب برسانند.

ابتدا توجه شما را به قسمت اول سخن جلب می‌کنم. شکی نیست، افرادی که وظایف اجتماعی خود را کنار می‌گذارند، خانواده خود را طرد می‌کنند و با افراط در کار کردن، سلامتی خود را به خطر می‌اندازند، نه تنها الگوی مناسبی نیستند بلکه رفتار آنها بیمارگونه است و در هیچ مکتب مدیریتی چنین سلوکی صواب تشخیص داده نشده است. چنانچه شخص به این رویه اعتیاد پیدا کرده باشد توصیه می‌شود برای اصلاح رفتار از افراد حرفه‌ای کمک دریافت کند. اما اگر به اجبارِ کارفرما دچار شده است به اداره کار شکایت نماید.

مداقه بعدی در خصوص عدد غیر عادی ۱۴ ساعت کار در روز است. چنین آماری، ابتداً وقت‌کشی در جلسات را به ذهن متبادر می‌کند. بیایید با غمض عین، فرض کنیم ۱۴ ساعت معیاری از تلاش مدیران است، اما اگر با چنین شخص پر تلاشی همراه شویم پس از ساعاتی، آثار خستگی در ایشان نمایان می‌گردد. طبعاً نتیجه عملکرد وی، دردی از جامعه دوا نخواهد کرد. لیکن خوشحالم که این آزمون فرضی به ما کمک نمود تا بفهمیم علت کیفیت نازلِ تصمیمات و سیاستهای وزارت چیست. تنها می‌ماند موارد بسیار نادری که افراد نابغه و استثنایی قادر به ساعات متمادی، کار ممتاز باشند که این مورد برای وزارت قابل حصول نیست. اگر چه وزارت روز به روز در حال پیشروی بسوی ما و تجاوز به حریم و قابلیتهای پزشکان است اما از طرف ما دلیل و ‌سنخیتی وجود ندارد که نخبگان پزشکی تن به همکاری با وزارت بهداشت بدهند و ‌دین و دنیای خود را تباه سازند.

"بهره‌وری" علمی است که کار مفید برای سازمان را مورد سنجش قرار می‌دهد. بصورت بسیار ساده، شاخص بهره‌وری نسبت کار انجام شده (نه تظاهر به انجام کار در قالب کارت‌زنی و تایمکس) به منابعی است که زیر دست و پای کارکنان انداخته می‌شود. بعنوان مثال از دیدگاه بهره‌وری، اثر جلسه‌ای را که کارشناسان محترم در آن به این نتیجه رسیده‌اند که «امریکا هفتاد برابر ایران در حوزه سلامت هزینه می‌کند» را صفر در نظر می‌گیرد و نسبت به اینکه برای این جلسه چه مقدار منابع سازمان (مخرج کسر) از جمله تعداد نفرات، مبلغ اضافه کاری، برق، منشی، فضا، نهار، نگهبانی و و و صرف شده، علی السویه است. برخلاف نظر آقای حریرچی، تمام آن فداکاریها! و ۱۴ ساعتها! را باید نادیده گرفت و هدر رفته محسوب کرد.
اکنون در می‌یابیم که فارغ از نتایج فاجعه‌بار نشستهای وزارت، روند «تولید کارشناسی» یکی از محلهای هزینه است که مقادیر متنابهی از منابع سلامت را به باد می‌دهد.

#hy
@Autopsy7


🖍 چراغی که ایزد برفروزد
💡 اتحادیه رسانه‌ها و وزارت بهداشت از جان پزشکان چه می‌خواهد
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
-------------------
داستان حملات اتحادیهٔ استراتژیک وزارت، رسانه‌های هم‌پیمان و ممارسان سنتی (اختصارا: اتحادیه) به پزشکان موضوع جدیدی نیست. اما علت‌شناسی و برملا کردن اهداف این روند، نکات خاصی را از ماهیت عاملان افشا می‌کند. در این نوشتار نشان میدهم که اتحادیه در حسرت محبوبیت و احترام حرفه‌ای پزشکان نزد مردم، برای مطرح ساختن خود دست به تبلیغات سوء می‌زند. آنها مُصرّ هستند اگر نتوانند سهم موهوم خود از محبوبیت مردمی ما پزشکان را تصرف کنند، از ویران کردن اعتماد مردم به علما و دانشمندان که در دین و فرهنگ کشور ما رکن هدایت است، ابا نکنند.

اتحادیه برای دو قطبی کردن جامعه، در حال القای این تفکر است که دولت و ملت، سلامت را بصورت کالا و با قیمت گزاف از پزشکان خریداری می‌کنند. از طرف دیگر چون قصور پزشکی ملازم بلاشرط هر اقدام اطبا است اتهام می‌زند که کالا فاسد می‌باشد. پس عامل اینکه مردم ایران هر روز از نظر مالی و در بُعد سلامت فقیرتر می‌شوند آشکار است.

در جریان زلزله اخیر، هنگامیکه میلیاردها تومان بودجه بیمارستانی مانند خانه اشباح فرو ریخت، پزشکان غیور کشور با تخصص، مهارت، کمکهای مردمی و تدبیر توانستند تعریف میهن‌پرستانه از خدمت را ارائه دهند. آنگاه چهره واقعی اتحادیه برای مردم رو شد که تنها فرصت طلبانی هستند که در جاده‌هایی که با پول فرش شده باشد طی طریق می‌نماید.

رشد محبوبیت پزشکان زنگ خطر را برای ایشان به صدا در آورده است. وزارت و رسانه‌های متحده چنان با شتاب دست به کار شدند که خبط ریاضی در محاسبات اقتصادی با عنوان «ایران بهشت پزشکان متخصص» را در کرنا کردند. «مرکز مطالعات سیاست گذاری سلامت» مدعی شد که هر پزشک متخصص سالانه ۴۱۸۵۲۹ دلار درآمد دارد! کافیست تعداد سی و شش هزار نفر متخصص را در اوهام ایشان ضرب کنید و حاصل ضرب پانزده میلیارد دلاری از نصف فروش نفت ایران در سال ۲۰۱۵ یعنی (۲۷ میلیارد دلار) بیشتر است!!!

از طرف دیگر عجیب است که حافظه ایشان یاری نمی‌کند همین چند هفته پیش برای فرار مغزها اشک تمساح می‌ریختند که شرایط اسفبار پزشکان باعث مهاجرت آنها به ینگه دنیا می‌شود. آیا باید افرادی که به امریکا فرار می‌کنند را نادان نامید و عنوان فرار مغزها را به فرار احمقها تبدیل کرد یا تحقیق نمود چگونه افراد نخبه کشور که بدست معاونت آموزشی وزارت بهداشت سپرده شده‌اند به یک عده مُخبّط تبدیل گشته‌اند و صلاح خود را هم نمی‌توانند تشخیص دهند.

اما من جهالت ایشان را به چالش می‌کشم؛ چرا که چراغ عزت «مومنان واقعی به دین و کشور» را فخر عالمیان رسول اکرم با بیان مبارک (العلم علمان) روشن ساخته است و با یاوه‌سرایی خاموش نمی‌شود.
هر آن شمعی که ایزد برفروزد
کسی کش پف کند سِبلت بسوزد
(شیخ ابوسعید ابوالخیر)

#hy
@Autopsy7


🖍 سفارش گایدلاین برای سلامت پفک محور
💡 چگونه اجرای طرح تحول و مطالبات پزشکان احاله به محال شد
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
------------------
با اِشراف به ابعاد مختلف حرفهٔ‌مان، درک ما دستخوش دگرگونی می‌شود. نیک به خاطر دارم که در پایان قرن قبل، چگونه یک گایدلاین توانست برداشت من از جوهرهٔ علم پزشکی را تغییر دهد.
داستان از این قرار است که ما در مکتبی بار آمدیم که فرموده بودند "قند خون ناشتا بیش از ۱٤۰ مرز متابولیزم نرمال از دیابت است". وقتی یک مطالعه این عدد را به ۱۲۶ کاهش داد، با خود گفتم به چه جرئتی؟ و انگیزه‌ای شد تا مقاله مفصل مربوطه را مطالعه کنم.

تمرکز مقاله، بر دیابت تیپ دو بود و می‌گفت از لحاظ علمی، با تجاوز قند خون از حداکثر محدوده مرجع آزمایشگاه، فرد بالاخره به لعنت میکروآنژیوپاتی دیابتی دچار خواهد شد. هر چه این انحراف بیشتر باشد؛ سرعت، وسعت و شدت عارضه بیشتر است. آنگاه به خاستگاه عدد جادویی ۱۲۶ می‌پردازد. که اگر در جامعه با دیابت مقابله نشود، میکروانژیوپاتی با تاثیر بر نیروی مولد جامعهٔ امریکا فلان میلیارد دلار به توان تولید جامعه صدمه می‌زند و محل دیگر هزینه، یعنی درمان این عوارض، فلان میلیارد دلار نیز از منابع سلامت را می‌طلبد. در کفه دیگر، هزینه‌های ویزیت، دارو و پی‌گیری میلیونها امریکایی در طول سالیان نشسته است پس توصیه به درمان افزایش جزیی قند خون اگر چه انسانگرایان افراطی را خوشحال می‌کند اما روزی به کنایه از «آفتابه خرج لحیم» منابع سلامت جامعه را بلعیده و به فقر سیستماتیک مبتلا می‌کند. آنها با کشیدن خط مرزی در مدار ۱۲۶ دو غارتگر هزینه‌ساز برای ایالات متحده را به توازن رساندند.

طرح تحول سلامت با چند ماه کارشناسی و پایلوت می‌توانست به درستی پیاده شود. سازمان بهداشت جهانی آنرا برای همه کشورهای دنیا قابل اجرا می‌داند. در عجبم از کسانی که این پروژه ساده را به زمین گرم زدند، حالا سنگ بزرگتر، که تولید گایدلاین است را برداشته‌اند! همانگونه که پنج ماه قبل در مطلب "چرا وزارت بهداشت از مديريت بحرانها عاجز است" توضیح دادم، کارشناسان بی‌کفایت وزارت با پایین آوردن آستانه درمان، غولی را در رحم بیمه سلامت پرورش دادند. اکنون غول، اداره صحنه را به دست گرفته و تنوره کشیدن او، خون را در رگهای وزارت منجمد کرده است. اما عجیب است عبرت نگرفته و چون کودکان با تیر خلاصی به نام «گایدلاین» که از جستجو در گوگل یافته‌اند رویا‌پردازی می‌کنند.

گایدلاین فست فود نیست که به اشاره‌ای سفارش دهید. کجاست مراکز تحقیقاتی، پایگاه داده‌های آماری، مطالعات پایه‌ای اپیدمیولوژیک، برنامه‌های پایش مبتلایان، مطالعات کنترلی برای اندازه‌گیری اثرسنجی مداخلات درمانی برای طبقات مختلف جامعه شهری و روستایی ایران و ... هزاران زیرساخت علمی که باید ده‌ها سال قبل راه‌اندازی میشد؟

آن تو کوری، نه جهان تاریکست
آن تو کری، نه سخن باریکست

گر سَر این سخنت نیست برو
رویِ دیوار و سرت، نزدیک‌ست

#hy
@Autopsy


🖍 نظام فئودالیته پزشکی
💡 چگونه از پاکترین فرزندان کوروشِ دادگر بهره‌کشی می‌شود
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
--------------
هخامنشیان اولین رادمردانی بودند که مُهر ممنوعیت بر نظامِ بردگی نهادند. بر کتیبهٔ پدر آریایها نوشته شده است: "من کورش بزرگ، حتی برای ساخت دیوار حقوق پرداختم و به برده‌گیری پایان دادم." از این رو، منشورِ کوروش به نشانهٔ اوج بشردوستی، سر در سازمان ملل را مزین ساخته است. تمامی خاندان هخامنشیان، حرمت انسان را مقدس می‌شمردند.

در تطور تاریخ، ظهور نظام فئودالی رابطهٔ زورگویان با نیروی موّلد جامعه را اندکی تلطیف کرد. فئودالیته طراح نداشت و از آشفتگی اجتماعی سقوطِ امپراتوری روم سر برآورد. سرزمینهای اروپای قرون وسطای، محیط مساعدی را برای رشد و نمو آن مهیا نمود. این نوشتار نشان می‌دهد، رابطه وزارت بهداشت و زائده اداری آن یعنی نظام پ با پزشکان ایرانی، بر اساس یک آشفتگی شکل گرفت و اکنون عفنِ نظام پوسیدهٔ ارباب رعیتی (سِرف‌داری) از آن به مشام می‌رسد.
(serf: لغتی از ریشه فرانسه قرون پانزدهم)

تمایز یک سرف (تقریبا معادل رعیت) از برده در این بود که مالک، اختیار جان سرف را در دست نداشت و سرف مستقلاً و جداگانه فروخته نمی‌شد. هر سرف با زنجیری متولد می‌شد که او را به زمین متصل می‌کرد و ابزار تولید و ارتزاق، همچون طوقِ لعنت تا ابد بر گردن وی بود. رعیت معنی آزادی را نمی‌دانست او حقِ ترک مِلک اربابی را نداشت و همراه با زمین به فروش می‌رسید. فئودال میزان درآمد، نوع کار و محل زندگی او را تعیین می‌کرد. توسعه نظام ارباب رعیتی، برای سودجویان فرصتی پدید آورد تا «دلالی زمین و رعیت» یا سرف‌داری را به یک پیشهٔ مستقل تبدیل کنند. سرف‌دارها در زمان جنگ، رعیت را بعنوان سرباز در اختیار پادشاهان ماجراجو قرار می‌دادند.

نظام حاکم بر پزشکی کشور، مطالبات پایان ناپذیری از اطباء دارد که بازتاب مشکلات کشور نیست، بلکه زاییدهٔ رابطه انگلی فیمابین است. ما با جُرم نخبه بودن و هوشمندی که ابزار تولید در دنیای نوین است به دنیا آمدیم. فرهنگ ایرانی، تیر «عشق خدمت به مردم» را بر قلب ما نشاند و به جُرم عاشقی، دچار سرف‌دارِ قهّاری به نام نظام پ شدیم. او ما را به ارباب (وزارت بهداشت) واگذار کرده و ما بهره و نزول مالکانه را ادا می‌کنیم تا به خیال خود از سلطه رها شویم، اما زهی خیال باطل. بیگاری کردن برای طرح، وثیقه آزادی ما را تأدیه نمی‌کند، نظام پ چنگالهای خود را تا عمق در گوشت ما فرو‌ برده است. ابزار ما یعنی پروانه مطب، طوق لعنتی است که سر رشته آن به دست سرف‌دار افتاده و ما را رعیت‌وار به هر وضعیت و محلی مجبور خواهد ساخت.

آیا شرایطی که باید تحمل کرد و دَم برنیاورد پایانی دارد؟ طرح، امتیاز مطب، بازآموزی، انحصار جغرافیایی محدوده تاسیس مطب، فقدان سندیکا و حقوق حرفه‌ای، پرداخت حق عضویت، کار رایگان در دوران رزیدنتی، عدم وجود بیمه، فقدان قانون حمایتی کار، عدم امنیت شغلی، اجبار به تعهد هیات علمی برای تحصیل فوق تخصص، نقض حقوق قضایی در دادرسی حرفه‌ای (که مثال بارز آن تعدد مراجع شكايت و امكان تكرار طرح دعوا در چند مرجع است) و خِفت سربازیِ بی‌مواجب اخیر برای فضاحتی به نام طرح تحول سلامت.

بوی گندم مال من، هرچی که دارم مال تو
یه وجب خاک مال من، هرچی می‌کارم مال تو...
(شهیار قنبری)

#hy
@Autopsy7


🖍 درنگی بر مکاشفات وزارت بهداشت
💡 آیا آموزش پزشکی بر تامین نیروی انسانی مقدم است یا بالعکس؟
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
🖇 لینک خبر:http://www.irna.ir/fa/News/82767074
--------------
باقر لاریجانی دیباچه می‌زند: "در برخی رشته‌های پزشکی با کمبود نیرو مواجه هستیم." خبرنگار می‌پرسد: چرا با وجود سالها ادغام آموزش همچنان با کمبود کادر مواجه هستید؟
با نقض جمله اول، عقب‌نشینی اختیار می‌کند: "مشکل اصلی فقط کمبود نیروی متخصص نیست." همه گیج شده‌اند ولی ادامه می‌دهد: "مشکلات، بخشی ناشی از سیاستهای گذشته و بخشی ناشی از مشکلات جذب نیرو است." آیا می‌گوید که کمبود نیرو ربطی به آموزش ندارد؟ شاید خود وزارت هم نمی‌داند عامل مشکل است، قربانی یا حلّال آن.

خبرنگار بخت برگشته یک سؤال در مورد «علت عدم توفیق معاونت آموزشی» در تربیت نیروی مورد نیاز برای سلامت کشور پرسید اما نه تنها جوابی نگرفت بلکه از خیر ریشه‌یابی گذشت. مصاحبه با سوال دیگری راه اندازی مجدد می‌شود: برنامه وزارت برای رفع مشکل چیست؟ در جواب، سی سال بی‌کفایتی و بی‌برنامگی را کافی نمی‌داند و توصیه می‌کند برای دریافت پاسخ، پنج سال بعد مراجعه کنند: "برای رفع این مشکلات برنامه پنجساله ساماندهی ظرفیت دانشگاه‌های علوم پزشکی در حال تدوین است..."

در ادامه کلا منکر امکان هرگونه تدبیر شده و معتقد است معاونت آموزشی به خواندن «آواز بی‌خریدار» مشغول است: "تعداد زیادی نیروی دانش آموخته وجود دارند که با توجه به وضعیت اقتصادی کشور امکان جذب آنها در بخش دولتی نیست." معلوم می‌شود در طول این همه سال، وزارت فقط طبق وظیفه تحصیل‌کرده تولید می‌کرده و وزارت فاقد شرایط بکارگیری آنها بوده است! لذا در چرخشی هنرمندانه، دور باطل را تکمیل کرده و به نقطه اول مراجعت می‌کند: "مسلم است که در برخی رشته‌های پزشکی با کمبود مواجه هستیم و نیازها بسیار بیشتر از وضعیت فعلی است اما مسئله مهم دیگر، تمرکز در شهرهای بزرگ و پراکندگی نامناسب این نیروهاست."
ارکان پزشکی اجتماعی به لرزه افتاده است، برای اولین بار مطرح می‌شود که توزیع خدمات درمانی باید بر اساس کیلومتر مربع کشور باشد و تابحال دنیا در اشتباه بوده است! با تکمیل مکاشفه ایشان، راه حل آسان گشت. باید مردم را از شهرهای بزرگ به شهرهای کوچک و سپس به روستاها کوچانید تا پزشکان هم بدنبال آنها روان شوند. اما اگر با اینکار فقط محل جغرافیایی و نام شهرهای بزرگ تغییر کند طبق معمول از بخت بد مردم است!

چنانچه وزارت بی‌بضاعت با همین شیوه چند صباحی را به دور خود بچرخد، دیری نخواهد پائید که از ایشان برای گرم کردن مراسم افتتاحیه «وزارت طب سنتی» دعوت شده و خود بخود دغدغه همگان برطرف خواهد شد.

#hy
@Autopsy7


🖍 بیرق مارکسیسم بر فراز بهداشت و درمان
💡 چگونه از تئوریهای ناسالم و زیرخاکی برای سلامت مردم معضل بتراشیم
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
----------------
روند اجرایی طرح تحول به علت عدم اعتنا به کارشناسی و نظامهای فن‌سالارانه از یک طرف و ضعف دانش مدیریتی از طرف دیگر، مسئولان وزارت بهداشت را به پیروی از یک الگوی شبه مارکسیستی متمایل ساخت. بر آن هستم نشان دهم که وزارت،‌ پزشکی کشور را دچار فجایع مارکسیسم و ابتلا به فنومنهای آن در حوزه سلامت کرده است.

قصد ندارم وارد پیچیدگیهای تئوری مارکسیسم شوم، برای بحث ما همین مقدار کافیست که آنرا دگماتیزمی برای نیل به اهدافی مشخص بدانیم: مقابله با بازار و جریان آزاد سرمایه، سلطه دولت بر ابزار کار، فدا کردن کرامت انسان و حقوق بشر در تقابل با مفهوم جامعه ایده‌آل و افزایش بی‌رویه تعهدات دولت. یکی از فریباترین شعارهای آنها که قرنها عوام و خواص را مسحور کرده است، توزیع عادلانه سرمایه و ثروت بود(در این نوشتار ثروت را درمان بخوانید).

شعار «ثروت برای همه» راه طرح تحول را با چکش سوسیالیستی می‌گشاید. این طرح، مدعی احقاق حقی اجتماعی است، اما از مطالعه ریشه‌های محرومیت، میزان تاثیر و عمق این ناعدالتی در طبقات مختلف جامعه طفره می‌رود. در اجرا، ملت ایران در مقطع زمانی اخیر را مانند یک ملت کمونیست همگن فرض می‌کند. به همین دلیل مهمترین عامل بیماریهای صعب‌العلاج، که ژنتیک و احتمالات است را نادیده گرفته و برای سامان دادن به یک عارضه که کاستیهای جامعه عامل ایجاد آن نیست، امکانات و استعدادهای کشور را «توزیع مجدد» می‌کند.

اگر وزارت بهداشت وارد بازی بیمه سلامت نشده بود، امکان داشت مساعی خود را متوجه توسعه زیرساختها و سامان دادن به هرم درمان کند اما با در اختیار گرفتن بیمه سلامت، راساً وارد اجرا می‌شود ولی به غیر مسئولانه‌ترین شکل. هر مراجعهٔ پزشکی را یک «واحد از ارائه خدمت» قلمداد می‌کند و هر فردی را بدون آنکه وزنی برای نوع بیماری و وضعیت اجتماعی او قائل شود پروسس می‌کند. هدف وی رضایت آماری خام است، نه شناسایی و تاثیر بر زندگی افراد نیازمند.

یورش سوسیالیزمِ درمان به فتوحات خود نائل می‌شود: بازار آزاد در مناطق محروم وجود ندارد و جای خود را به تعهدات دولت داده است، ابزار تولید خدمات پزشکی غصب شده تا طبقه کارگر یعنی پزشکان، رایگان برای او کار کنند، دست پزشکان جوان و موّلد از چرخه اقتصاد کشور کوتاه شده و حتی حق بیماران در انتفاع از بعضی داروها به بهانه معیارهای اقتصاد کلان، سلب گردید و مفهوم «کیفیت زندگی» منقضی گشته است.

طراحان «مارکسیست مسلک» موضوع پیچیده سیاست درمان را با توزیع کوپن کالا معادل گرفتند. آنها فقرزدایی در این عرصه را به «سهولت دسترسی» تنزل دادند و بعد از موفقیت کامل در نیل به اهداف فوق، مدعی هستند که اشتباهی در اجرا پیش آمده است! اما من این اظهارات را نوعی فروتنی در قبال تحسینِ مارکس و انگلس در اجرای بی نقص تئوریهای ایشان می‌دانم.

#hy
@Autopsy7


🖍 کشیدن کبّادهٔ درمان*
💡 چگونه با خیال قهرمان شدن خوابیده و با کابوس ورشکستگی بیدار شویم
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
------------------
دیباچهٔ کتاب اقتصاد و سیاستهای کلان در حوزه درمان هر کشور با یک سوال محوری گشوده می‌شود: دولت تولید کننده درمان است یا خریدار آن؟ خواهیم دید، افرادی که به این سوال اعتنا نکردند بزرگترین پروژه کشور را با خیالِ وجود باد موافق به ناکجا آباد روانه کردند.

برای یافتن پاسخی به این جهتگیری در کشورمان، نیازی به کارشناسی نظام سیاسی نیست. اصل ۴۴ قانون اساسی روشن کرد که‏ اقتصاد‏ جمهوری اسلامی‏‏ بر پایه‏ سه‏ بخش‏ دولتی‏، تعاونی‏ و خصوصی‏ است‏ و فعالیتهای خدماتی را در بخش خصوصی قرار داد. اگر دولت به خدمات درمانی نیاز دارد، باید آنرا از بخش خصوصی بخرد. در این نوشتار یکی از بزرگترین و مخربترین انحرافات اجرایی از قانون اساسی به قلم کشیده می‌شود.

ماده چهارم قانون تشکیل «وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی» در سال ۶۷ برای موجه جلوه دادن این تشکیلات، یک شعار عوام پسندانه را به آن وصله می‌کند تا نمایندگان را قانع کند که یک طرح مردمی در حال شکل گیری است: "به وزارت بهداشت یکسال مهلت داده می‌شود که بیمه همگانی را برای اجرا آماده کند."

ساختار وزارت که با مردم و ماموریت قانونی خود سنخیت ندارد، برای یک آمادگی ساده ۳۰ سال وقت‌کُشی می‌کند! و متاسفانه زمانی آستین بالا می‌زند که در سراشیب دمانس پارکینسونی قرار دارد و اکنون همه معترفند که ایکاش با این رعشه دست به اینکار نمی‌زد. قانون تاسیس وزارت بهداشت مغایر با قانون اساسی، از جمله اصل ۴۴ تشخیص داده نشد. لذا قانونگذار از وزارت جدید انتظار داشت نقشی مشابه با «سیستم عامل کامپیوتر» را برای درمان کشور ایفا کند. عاملیتی که پروسسهای زیر بنایی را برای پیوند «سخت افزار زمینه» با «نرم‌افزار ارائه کننده خدمات» در دست می‌گیرد. آنها برنامه هستند اما در عمل ناپیدا بوده و نقش سکو (پلاتفورم) را برای عاملین اجرایی بازی می‌کنند. سیستمهای عامل، هزینه برنامه‌نویسی را برای مهندسین نرم‌افزار کاهش داده و محیطی استاندارد برای انواع انتفاع از دنیای دیجیتال را فراهم می‌آورند. تعامل با سیستم عامل، وظیفه شرکتهای برنامه نویسی است و مردم عادی به عنوان کاربران نهایی از عملکرد آن مطلع نیستند و بالطبع نیاز و حتی امکان دسترسی به سیستم عامل را ندارند. مردم خدمات مورد نیاز خود، به عنوان مثال بازیهای رایانه‌ای را به صورت انواع نرم‌افزارهای تجاری از شرکتهای برنامه‌نویسی و عاملان فروش خریداری می‌کنند.

بطور خلاصه، طرح تحول سلامت باید این زیرساخت را برای بخش خصوصی فراهم می‌کرد تا پیمانکاران خصوصی سلامت (مشابه شرکتهای برنامه نویسی در مثال بالا) خدمات پزشکی را در کشور گسترش دهند. اجرای صحیح طرح تحول پلاتفورمی را تهیه می‌کرد که هدایت و نظارت برای تحقق اصل ۴۴ قانون اساسی را با مقتضیات زمان و نیازهای عامه مردم، منطبق و مرتبط سازد. مع الاسف به جای تاکید بر تحقق این امر خطیر، در تاریخ ۱۹/۳/۱۳۹۲ اساسنامه سازمان بیمه سلامت ایران خطاب به وزارت رفاه و بهداشت ابلاغ می‌شود. قانون، بیمه سلامت را یک شرکت دولتی تابع ضوابط سازمان تامین اجتماعی اعلام می‌کند. جایزه به میان آمده یعنی «تولیت صندوقهای تجمیع شده بازنشستگی» آنقدر نقد و لذیذ است که وزارت بهداشت با چشمان برق افتاده به «منابع مالی پایدار» یورش می‌برد. اما وقتی طرح تحول را پاپیچ می‌بیند، با جَستی بلند از روی تحول سلامت پَرش کرده و هن هن کنان خود را به صف مدعیان می‌رساند. دو وزارت پنجه در پنجه یکدیگر می‌افکنند. وزارت رفاه در ارزیابی حریف چغر و بَد بَدن خود، تلاش برای ایجاد پلاتفورم را رصد می‌کند. رفاه درمی‌یابد که بهداشت چنان هول است که حتی بند کفش خود را نبسته و تحقق سیستم عامل امکان ندارد. او می‌داند که وزارت بهداشت علم یا تجربه در زمینه صنعت بیمه ندارد و با زیرکی میدان را خالی می‌کند. اما وزارت بهداشت که از مالیخولیای تبدیل شدن به قهرمان ملی مسخ شده است، کباده‌کشان ابزار وزارت رفاه را تصاحب می‌کند. هنوز به درستی بر توسن مراد قرار نگرفته که اولین و آخرین شرکت بیمه سلامت را ورشکسته می‌کند.

وزارت بهداشت که تا دیروز به خاطر این ترفند فنی، مدال لیاقت بر سینه دفتر حقوقی خود غرس می‌کرد، اکنون خاکسترنشین است و با دلی شکسته هر روز برای شریک سابق خود «نامه فدایت شوم» می‌نویسد تا با ترفندی، قسمتی از این بار ننگ را به دوش او افکند. از طرفی، تخلف استراتژیک وزارت بهداشت از نظام اقتصادیِ کشور چنان به پزشکان و بخش خصوصی صدمه زده است که از کشیدن بار تن عاجز مانده‌اند، چه رسد به نجات پروژه نیمه خورده وزارت بهداشت با میلیونها مدعی و میلیاردها بدهی.

*غرض از کباده کشیدن، طلب درجه و مقام است.

#hy
@Autopsy7


🖍 توهم کمبود متخصص در وزارت
💡 چرا وقتی عمر مفید متخصص را دو سال قرار دهید، کمبود آن دائمی خواهد بود
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
------------------
در خلال سالیان دراز، این خاطره از مسئول نظافت آزمایشگاه در ذهنم باقی مانده است. روزی یکی از بیماران به او مراجعه کرده و پرسید: قبله کدوم طرفه؟
او بلادرنگ سوال کرد: برای چه کسی؟
شلیک خنده حضار، صدای او را خاموش کرد اما چراغی که بداهه او در ذهنم افروخت هنوز نمرده و نوری ساطع می‌کند که باید شما را در آن سهیم کنم.

کشور از کمبود پزشک متخصص رنج می‌برد!
معاون درمان وزیر بهداشت، اظهار کرد: "در کشور کمبود پزشک متخصص داریم و در شهرهایی مثل بردسکن که از مرکز فاصله دارند، مشکلات بیشتر خود را نشان می‌دهد."

پیشتر می‌اندیشیدم که ماهیت سلطه طلبانهٔ وزارت بهداشت این توهم را تثبیت کرده که خود را با پزشکی کشور مساوی می‌داند و مشکلات خود را، معضلات مُلک قلمداد می‌کند. اما اظهارات این چنانی نشان می‌دهد که رابطه تساوی برقرار نیست، بلکه وزارت خود را بزرگتر از سیستم پزشکی و بهداشتی کشور می‌داند و اصلا وقعی نمی‌گذارد که هزاران سال قبل، اولین نسل از فلاسفه گفتند: "جزء نمی‌تواند از کل بزرگتر باشد"

کشور از کمبود «وزارت متخصص» رنج می‌برد!
اما مسئله کمبود متخصص، از طریق نظریه مجموعه‌ها حل و فصل نمی‌شود. تعریف وزارت بهداشت از پزشک متخصص «نیروی طرحی» رایگانی است که چند سالی گاری شکسته وزارت را یدک می‌کشد و پس از آن، چون اقلام یکبار مصرف به گوشه‌ایی پرتاب می‌شود. از این نقطه به بعد پزشکی و پزشک، ارتباطی به وزارت ندارد حتی اگر پزشک متخصص بخواهد در محرومترین نقطه کشور به کار بپردازد.

خنده مرد ساده دل قصهٔ من، لجام گسیخته به ریسه می‌رود که: کمبود متخصص برای که؟
و اما بُهت ما پایانی ندارد. آیا قبلهٔ وزارت بهداشت، پزشکی کشور و قاطبه ملت ایران است؟ یا وعده‌های پوچی که مانند چک بی‌محل، صادر شده و ابراهیم نبی را می‌جوید تا قبله را از «بتهای تراشیده از اوهام» مطهر سازد.

#hy
@Autopsy


🖍 تالیف "ثروت ملل" توسط خبرنگار شرق
💡 چگونه با مراجعه به چند مطب دارای «منشی بالابلند» فراریان مالیاتی را تشخیص دهیم
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
🖇 لینک خبر: http://www.sharghdaily.ir/News/147409/تازه-چه-خبر،-دکتر؟
--------------
موضوع "فرار مالیاتی پزشکان" همچون بیماری مسری، از سرمقاله یک روزنامه به ذهن خبرنگار دیگر انتقال می‌یابد. یکسال است که این تیتر، به عنوان یگانه فساد اقتصادی مکشوف در حوزه درمان جلوه می‌کند. کسی هم در این مدت به خود زحمت نداده، علت عدم وصول مطالبات حقّه دولت را از اداره مالیات بپرسد.

روزنامه شرق از این مشق سهیم گشت. اینبار عجوزه را به بزکِ فیلم آراستند و به گزارش اقتصادی پیراستند. چنته از فهم درست خالی و ربط موضوع به تیتر ناکافی. عنوان سینمایی برای مطلب اقتصادی نه تنها مناسب نیست بلکه وقتی متن مقاله، ارجاعی به فیلم یا موضوع آن نمی‌دهد، عنوان مهجور می‌ماند. شاید نویسنده قصد دلربایی فرهنگی داشته است. اما اگر سَبک نگارنده، مشابه مکاتبات کارپردازی هنگ ژاندارمری نبود، به او توصیه می‌کردم استعداد خود را در عرصهٔ موضوعات لطیفتری بیازماید.

معذالک مقوله، فرصتی را پدید آورد که درک کارشناسانهٔ مطبوعاتِ کاغذی و اعوان و انصار ایشان که «خود از مالیات معاف هستند» سنگ محک بخورد. البته قانونگذار، نهادی را مستحق مشوّقهای مادی همچون معافیت مالیاتی می‌داند که با تلاش فکری به روشنگری خلق، کمر همت بندد و بار دولت را در این باب به دوش بکشد. اما نمّامی کینه‌توزانه تهی‌نامه‌ها در مورد پزشکان را به رنگ مکاشفه یوحنا درآوردن، این گروه را از حقارت بی‌حرفی نمی‌رهاند.

گیریم که پزشکان همچون مطبوعات مالیات نمی‌پردازند، اما آیا به وظایف خود واقف و عامل نیستند؟ همیاری داوطلبانه و بدون ادعای آنها در فاجعه زلزله بر ناصیه ناسپاسان عرق شرم نشاند. خبر ندادید چون خبر ندارید، چون تعلق خاطری به این مرز و بوم ندارید. بجاست از اداره مالیات بخواهیم عبورِ عبوس جاهلان از ظلمت بی‌دردیِ مالیاتی به روشنگه مسئولیت اجتماعی را مهیا کند. سفری که آنها را از تنگ نظری رها کرده و به رسالت خود در جامعه واقف سازد.

چگونگی اخذ مالیات از پزشکان رنجنامه‌ای است که اگر اداره مالیات ملال بازگویی آنرا متقبل نشد، در فرصت آتی نقل خواهم کرد. برای درک حال و روز پزشکان، به سخن اخیر دكتر هاشمی، وزیر بهداشت بسنده می‌کنم: "مطالبات پزشکان با بیش از یک سال تاخیر روبرو است و بخشی از این پزشکان، نیروهای طرحی هستند که هیچ درآمدی ندارند و دریافتی آنها، کمتر از دو میلیون تومان در ماه است. هرجا این مطلب را می‌گوییم کسی آن را باور نمی‌کند."

مبلغی شاید معادل با ۱۵ هزار میلیارد تومان حق مسلم پزشکان و سیستمهای درمانی در ضبط دولت است لذا نگرانی از ششصد میلیارد نه تنها بی‌جاست، بلکه به نظر می‌رسد اصرار بر وصول مالیات از درآمدی که محقّق نشده، جای شرمساری مضاعف داشته باشد. ضمن آنکه در دنیا و آخرت، حق الناس بر حق دولت مقدم است.

مطبوعات کشور را مخاطب جمله مشهور ناپلئون می‌بینم که وقتی از جهنم روسیه قدم به خاک فرانسه می‌گذاشت، گفت: "فاصله بین بلندمرتبگی و لودگی قدمی بیش نیست".

#hy
@Autopsy7


🖍 تجزیه وزارت بهداشت
💡 تقابل ادامه بیمه سلامت و حیات وزارت بهداشت از منظر تحلیل سازمانی
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
----------------
چهل سال قبل، انقلاب فرهنگی جریان تحصیل در دانشگاه را مختل کرد و بدنبال آن جنگ تحمیلی منابع کشور را به خود معطوف ساخت. پزشکان زیادی بعد از انقلاب به تدریج از ایران شروع به مهاجرت کرده و دولت دچار کاهش شدید نیروی انسانی شد. پزشکان هندی و کشورهای آسیای میانه مرهمی عاریه بر این زخم نهادند. رخدادهایی که در این نوشتار برخواهم شمرد شالوده وزارت بهداشت را بنیان گذاشته و ذات آنرا شکل می‌دهد.

دلیل عمده تغییر شتابزدهٔ ساختار بهداشت در کشور و تاسیس وزارت بهداشت در سال ۶۴ تدبیر برای سلامت مردم نبود. یک محاسبه مالی مسئولین وقت را به این فکر انداخت که با افزایش نرخ ارز، ادامه پرداخت به پزشکان خارجی مشکل شده است اما می‌توان با تولید انبوه پزشک ایرانی، قیمت خدمات را پایین آورد و دستمزد آنها را با ریال پرداخت نمود.

وقتی وزارت علوم زیر بار افزایش بی‌رویه دانشجو نمی‌رود. وزارت بهداری را به دانشکده‌های پزشکی قلمه زده و شتر گاو پلنگ را وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی گفتند. خواهشمندم این نکته را در ذهن ثبت کنید که مکانیزم مطلوب و فطرت وزارت بهداشت بر «رقیق سازی ماموریت» قرار گرفته است. اطلاع از این صفت ذاتی، فهم اینکه چرا تعداد بیمه‌شدگان سلامت، از ۵ میلیون مبدل به ۱۱ میلیون شده را آسان می‌سازد.

روش سرهمبندی در چنین تشکیلاتی نمی‌تواند ماموریتهای خطیری که با حیات سیاسی کشور مرتبط است را پشتیبانی کند. رسوایی کلاه‌برداری در ساخت و سازهای بیمارستانی، تبدیل خوابگاه دانشجویی به اطاق گاز، اظهارات ساختگی در مورد محصولات تراریخته از جانب دانشگاه یزد، غیب شدن ناوگان آمبولانس هوایی در زمان فاجعه ملی، محکومیتهای پی در پی دیوان عدالت اداری خصوصا بیش از دو هزار حکم قطعی در مورد آلودگی ویروسی بیماران هموفیل توسط پالایشگاه خون تهران همه و همه حکایت از سست عنصری و فقدان هویت حرفه‌ایی وزارت دارد.

بیجا نیست که اخیرا قسمتهایی از وزارت به سازمان استاندارد برسد. همین امر نشان داد لافهای انطباق مطلق با اسناد بالادستی خوراک برای رسانه‌ها بوده و بالادستی‌ها چنان از عملکرد وزارت ناراضی و ناامید هستند که حتی زحمت توضیح علل تصمیمات را به خود نداده و به تجزیه وزارت می‌اندیشند.

از زمان شروع طرح تحول در داخل و خارج وزارت بهداشت تنها صحبت از بیمه سلامت است و گویی وزارت کاری جز خوراک دادن به این مارهای روییده بر دوش خود ندارد. تا جاییکه رییس دولت در مورد عملکرد بهداشتی به وزارت نهیب می‌زند.

به نظر می‌رسد شرایط بار دیگر به سال تاسیس وزارت رجعت کرده و تشکیلاتی که نمی‌تواند یک طرح مهم ملی را در زمان تنگنای مالی به پیش براند ممکن است هر لحظه توسط قانونگذار دچار تغییر ساختار شود.

به اعتقاد بسیاری از پزشکان، وزارت بهداشت یک سازمان پیر و علیل است و احتیاج به نوسازی و تجدید حیات دارد. البته می‌توان منتظر ماند تا وزارت خون طرح تحول را تا آخر مکیده سپس آنرا دفن کند و با چاقوی تجربه، تجزیه شود یا اینکه دست تدبیر از آستین مسئولین خارج شده، امور را به روال منطقی خود برگردانند.

#hy
@Autopsy7


🖍 وزارت بهداشت، شهر بی‌دفاع
💡 مدعی دفاع از امر مبهم، انتظار چه نتیجه‌ایی را می‌توانست داشته باشد
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
----------------
چندی پیش مناقشه مجلس با شورای نگهبان در مورد نظارت بر غذا و چند قلم کالا با پادرمیانی «تشخیص مصلحت نظام» از وزارت بهداشت گرفته و به عهده سازمان استاندارد گذاشته شد. موردی که قصد بازگشایی دارم رفتار وزیر بهداشت و رییس سازمان غذا و دارو است.

رییس سازمان غذا و دارو اولین شخصی بود که در این مورد اعلام نظر کرد و با جهد بلیغ این خبر را پخش نمود. استقبال ایشان از ماوقع این احساس را ایجاد می‌کرد که ایشان از کاهش مسئولیتهای خود مسرور است. متاسفانه اداره استاندارد اظهارات ایشان را «سو تفسیر» اعلام و شوق ایشان در نطفه به سردی گرایید.

غلامرضا اصغری: "وزارت بهداشت با این مصوبه مخالف است و روز شنبه بنده و وزیر بهداشت نیز با حضور در مجمع تشخیص مصلحت نظام مخالفت وزارت بهداشت را با این مصوبه اعلام کردیم اما مجمع تشخیص مصلحت نظام سرانجام نظر و مصوبه مجلس را تایید کرد... فعلا برای خود ما در وزارت بهداشت نیز موضوع مبهم است"

همانطور که هگل در پدیدارشناسی روح بحث می‌کند، آنچه عقلانی است به تحقق می‌رسد و واقعی می‌شود. استاد منطق می‌گوید اگر‌ چیزی درک نشد نمی‌تواند محقق شود، در واقع باید گفت که وزارت کاری کرد که چیزی تصویب نشود. یا در این کارشکنی عمدی وجود دارد که وزارت از ارائه کارشناسی اجتناب کرده است یا اینکه وزارت توانایی کارشناسی برای قانونگذار را که جزو وظایفش است را ندارد.

حتی اگر نگاه تحلیلی به موضوع نداشته باشیم، به ذهن هر فردی خطور می‌کند که چگونه مدعی دفاع از چیزی هستند که در هاله ابهام مخفی است و اشراف بر آن ندارند. بنده در مورد محتوای این بحث قانونی اطلاع نداشته و قصد ورود هم ندارم. اما هر امری بوده باشد در این مورد به مجمع حق می‌دهم که «عدم آگاهی از ابعاد مسئولیت» را مستمسک برکناری عوامل اجرایی قرار دهد.

#hy
@Autopsy7


🖍 کارد وسع بر گلوها
💡 چرا آزمون وسع بیمه سلامت حقوق شهروندی را پایمال خواهد کرد
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
🖇 لینک: https://www.isna.ir/news/96082715879/بیمه-رایگان-همگانی-در-انتظار-آزمون-وسع-وزارت-رفاه
------------------
مدتهاست در این گمان بسر می‌برم که گردانندگان بیمه سلامت راهکارهای خود را از جستجو در گوگل استخراج می‌کنند. چون مشاوران دلسوز و عالم سراغ ندارند، شبانگاه که از مشکلات آسوده گشتند، رئوس مشکلات آنروز را در کادر جستجو وارد کرده، سپس تیترهای صفحه نمایش را با لغتنامه ترجمه می‌کنند و روز بعد به عنوان ابداعات عالمانه روی خلق الله به اجرا می‌گذارند.

آزمون وسع چیز جدیدی نیست و از بوته آزمایش گذشته است. حتی برای آن قوانینی وضع گردیده مثلا کانادا استفاده از این روش، در خدماتی که از مالیات استفاده می‌کنند، مخصوصا بیمه درمانی همگانی را ممنوع اعلام کرده است.

بد نیست مروری اجمالی به انتقادات از آزمون وسع داشته باشیم:
- زمان بر است.
- توافق جامع در مورد بهترین روش اجرایی آن حاصل نشده است.
- جمع آوری اطلاعات نیاز به نیروی ستادی و میدانی دارد و هزینه سربار ایجاد می‌کند. دارا و ندار بودن امری دائمی نیست و باید پایش شود. هزینه نگهداری سوابق و شبکه دفاتر اجرایی بر دوش مالیات دهندگان باقی خواهند ماند.
- امنیت و کارایی سیستمهای اطلاعاتی وزارت مخصوصا در انتخابات نظام پ و رسوایی آیداتیس نشان داد که کسی آبرو و مسائل خصوصی خود را به دست آنها نمی‌سپارد پس صحت اطلاعات از هم اکنون مخدوش بنظر می‌رسد.
- باعث پدیده «باتلاق فقر» می‌شود. تفکرات فانتزی وزارت از توزیع ثروت در جامعه، حول شکاف طبقاتی می‌چرخد یعنی افراد جامعه را محکوم به فقر و بقیه را در ناز و نعمت بی‌حد تصور می‌کند. در حالیکه قسمت عمده مردم، مخصوصا قشر زحمتکش در اطراف خط فقر در حال دست و پا زدن هستند. حال اگر خانواده‌ایی از فقر گریخت و خود را به بالای حد وسع رساند، با قطع حمایت دولت، آسیب‌پذیر شده و خطر سقوط مجدد به فقر بر سرشان سایه می‌افکند. این پدیده را باتلاق فقر می‌گویند.
- درست است که وزارت از بابت عدم تامین بودجه از دولت گلایه دارد اما استفاده از شیوه‌های حذفی در برنامه‌های در حال اجرا، منجر به بدعهدی دولت شده و دولت را بی توجه به تعهدات شهروندی نشان می‌دهد.

نصیحت روسوو به شما کارگزاران را گوشزد می‌کنم: "اگر شرایطی که به مردم تحمیل می‌کنید، سعادت همگان را شامل نشود، کاری عبث و بی‌فایده انجام خواهد شد."
به افراد بیمه سلامت توصیه می‌کنم اگر درک بنیادین از رسالت اجتماعی خود و تابعیت از کتب رفرانس برایشان اهمیتی دارد، حتما زحمت مطالعه کتاب «قرارداد اجتماعی نوشته ژان ژاک روسوو» را بر خود هموار کنند. این کتاب اصول اولیه عدالت اجتماعی و تعهدات مجریان در قبال مردم را به ساده‌ترین شکل تشریح می‌کند.

#hy
@Autopsy7


🖍 اتوپسی کلیپ بافت سرطانی
💡 چگونه سرطان را باشعور و دنیا را بیشعور جلوه بدهیم
✍️ به قلم: دکتر حامد یحیی‌زاده
--------------
اخیرا کلیپ تصویری در فضای مجازی منتشر شده است که فردی را نشان می‌دهد که در حال انجام یک آزمایش علمی می‌باشد.
این تجربه به این صورت طراحی شده است که دافعه و جاذبه یک توده بی شکل از دو شی دیگر را مشخص کند. یکی از این اشیا طبق ادعا، سیر است که قسمتی از یک گیاه می‌باشد و شی دیگر یک انگشتری به نظر می‌رسد که ظاهرا از طلاست. نقطه پایانی تجربه اعلام می‌کند که جسم تیره و بدون شکل، ماهیت اشیا را تشخیص داده و از سیر دور می‌شود ولی به طلا گرایش دارد.

فضای تجربه اینگونه القا می‌کند که فرد آزمایشگر بر روی زمین چمباتمه زده است. با توجه به اینکه نمای بازتری از صحنه ارائه نشده است، می‌توان فرضهای دیگری را مطرح کرد. از جمله که نیروی متحرکه توده از زیر بشقاب اعمال شده باشد. نمای پارکت می‌تواند بصورت استیکر از فروشگاه خریداری و بر روی میز نصب شود و فرد آزمایشگر بر روی میز نشسته و همکار وی با یک آهنربا از زیر میز با استفاده از خاصیت مغناطیسی، توده را هدایت کند.

شائبه مغناطیسی بودن عامل حرکت از چند جا به ذهن خطور می‌کند. در شروع کلیپ که ماده به بشقاب سرازیر می‌شود توده پخشتر است و به محض شروع تجربه یک حرکت انقباضی که توده را جمع تر می‌کند دیده می‌شود. شاید اگر این فرد اول با عامل جاذبه آغاز کرده بود استناد به این حرکت انقباضی توجیه ضعیفی محسوب میشد. بسیار محتملتر است که نیرویی جاذب مانند آهنربا از زیر در کار بوده باشد. نکته دیگر حرکتهای جانبی در اواخر سکانس جاذبه به طلا است که نشان از لرزش منبع نیرو دارد که بی ربط از حرکت طلا در دست آزمایشگر می‌باشد.

به عنوان یک پاتولوژیست، و سالیان دراز تجربه بر روی انواع توده‌های سرطانی با اطمینان می‌توانم بگویم که این ماده بافت انسانی نیست. اولا بشدت همگن است و تکنیکی که بتواند بافت سرطانی را چنین خالص سازی کند حتی در داستانهای علمی تخیلی هم نیامده است. ثانیا قوام خمیری و رنگ آن تنها می‌تواند نسج نکروتیک یا بافتی آمیخته با مقادیر زیاد خون باشد. در نئوپلاستیک یا نرمال بودن نسج نکروتیک اهمیتی وجود ندارد. اما اگر بافت خونی باشد بایستی در بشقاب ردی از خون بجا می‌گذاشت، پس ادعای منشا انسانی توده، قابل تردید است. سوال مهم اینست که فرد مذکور چگونه به نسج انسانی دست یافته است؟ این نمایش اعتراف به جرم و قابل تعقیب قضایی است.

اعتراف می‌کنم از لحاظ مهارتهای شغلی، به استعداد این فرد غبطه می‌خورم. ایشان را با حقوق و مزایای عالی دعوت به کار در آزمایشگاه می‌نمایم زیرا بعد از ۱۱ سال تحصیل آکادمیک گاهی از تشخیص بافت سرطانی از نرمال در می‌مانم. اما چنانچه شغل حقیر باب طبع عالی نیست توصیه می‌کنم به جای تبلیغات برای سیر، هر چه سریعتر خود را به یکی از شوهای استعدادیابی برساند. زیرا کسی که می‌تواند از بافت بی زبان اقرار بگیرد قطعا مورد توجه سیا، موساد و کلیه دستگاه‌های امنیتی جهان قرار خواهد گرفت!

بین مشاهده و استنتاج فرد شکاف منطقی وجود دارد. چگونه می‌توان از جاذبه و دافعه که یک خاصیت فیزیکی است به خاصیت بیولوژیک جهش کرد؟ اگر چسب قطره‌ایی تمایل به اتصال به بدن انسان دارد باید آنرا بعنوان ماده سازگار تناول کرد؟

پیغام بهداشتی و تغذیه این فرد هم ناقص است. برای خوردن سیر (و البته نه خاصیت فیزیکی حضرت سیر، آنطور که کلیپ ادعا می‌کند) فوایدی پیدا شده است که مردم عزیز می‌توانند در سایتهای رسمی علوم تغذیه مطالعه کنند. پیشگیری و مبارزه با سرطان روشهای متقن و ثابت شده دارد و تمسک به این اقدامات کاذب مانند رفتن به میدان جنگ با سپر شیشه‌ایی است.

#hy
@Autopsy7


🖍 آزمون بی‌چیزی برای یک بیمه بی‌چیز
💡 چرا وزارت بهداشت این روزها نیاز به شرکای خیالی دارد.
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
---------------
چند سال قبل عربستان سعودی ذخیره ارزی تریلیون دلاری خود را به باد داد تا با تقلیل قیمت نفت به اهداف سیاسی خود نائل شود. در نتیجه این بلاهت، اکنون پدر خوانده مافیای نفت ناچار شده است که از گوشت تن شاهزاده‌ها و اعقاب خود تناول کند تا چند صباحی بیشتر، ادای حکومت کردن را درآورد.

وزارت برای رقابت با دشمنی که فعلا آنرا «تصور وزارت از نارضایتی مردم از درمان» می‌نامیم با تخفیف و سوبسید استثنایی، بازار را دامپ می‌کند. بیمه رایگان عمومی، حراج فصلی موفقی داشته و دکان طرح تحول پر از مشتری است. اولین خطای شرکت صوری وزارت بهداشت و شرکا این بود که چوب حراج به تمام کالاهای خود زد. خطای دوم آن بود که اسپانسری را انتخاب کرد که می‌تواند به تعهدات خود پشت کند. وقتی شرکت با مشکلاتش تنها ماند، به این فکر متمایل می‌شود که لطف زیادی به مشتری روا داشته و بدین سبب در حال ضرر است. اما چون تبدیل رضایت به سود را بلد نیست، ناخواسته در حال تبدیل رضایت به توقع است.

از بُعد اقتصادی، مهارتهای مدیریت بهره‌وری را نداشته، لذا نمی‌تواند کالاهای خود را سودآور کند. بنابراین چاره‌ای جز محدود کردن مشتریان ندارد تا از ضرر خود بکاهد. اما مشکل اینجاست که نمی‌داند چگونه بدون جنجال، بعضی را از مغازه بیرون کند. با تمام معایبی که برای مدیران بر شمردم در یک مورد خود را صاحب تدبیر نشان دادند. اولا در حال القای این تصور هستند که بعضی افراد داخل مغازه، مناسب و مستحق تخفیف نیستند. ثانیا با مکلف کردن وزارت رفاه به آزمون وسع، بدنامی پرت کردن مردم به بیرون از مغازه را در کاسه شریک بد عهد خود می‌گذارند.

باید اعتراف کنم درسهای خدعهٔ مدیران وزارت بهداشت کیفیتی بی بدیل دارد و باید مورد تحسین قرار گیرد.

#hy
@Autopsy7


🖍 بلای علل طولی وزارت
💡 چگونه وزارت بهداشت به یک دکان بقالی متحول شد
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
-----------------
فیلسوف آلمانی گئورگ ویلهلم فردریش هگل، راهکارهای تحلیلی سترگی در فهم تغییرات سیستمهای پیچیده ارائه داد که با به عاریت گرفتن ابزار وی، نتایج اتوپسی وزارت را ‌به استانداردهای دیالکتیک مماس می‌کنیم. این نظام فکری بر این پایه استوار شده که نهاد یا ذات هر موجودیتی در عین حال حاوی «ضد نهاد» خود است، ضد خود را رشد داده با آن درگیر شده و در حالت جدیدی استقرار می‌یابد. آنالیز هگلی هم پیشرفت و هم پسرفت را می‌تواند توضیح دهد. در اینجا به ما می‌آموزد که چگونه روحیه مادیگری و عوام پرور مدیران وزارت بهداشت یک نهاد مردمی و علمی را به ساختاری سرمایه‌داری تنزل داد.

صفات ذاتی وزارت در نام طویل آن مشهود است: وزارت بهداشت(مردمی) درمان(موجودیتی ضرور) و آموزش پزشکی(دانش محور).

اینک با مقارنه نمودن به آنتی تز وزارت می‌رسیم: سرمایه‌داری، مشغول به اعمال بیهوده و دانش گریز.

ابتدا باید زمینه و محیط را روشن ساخت. طرح تحول بهانه‌ای بود که وزارت ضرورت وجودی خود را به کل سیستم تحمیل کند. با پس زدن نظارتها و تعجیل برای کسب نتیجه، عوامل حذفی و تصحیح کننده را از خود رفع کرد. این حرکت به معنی قرار گرفتن در محیطهای غیر رقابتی است. محیطهای رقابتی سالمتر هستند زیرا با تهدید به حذف کردن، توسعه عوامل بقا و رشد را تسهیل می‌کنند. اگر سیستمی بخواهد تکامل خود را در بستری مرفه که فارغ از درایورهای سختگیرانه است طی کند، راه برای لوس شدن و پسرفت باز شده است.

حرفه پزشکی، به خاطر «گران» بودن و سودآوری هنگفتش سخت با مذاق سرمایه‌داران سازگار است. اگر دستگاه‌های نظارتی و اجرایی، به سود سرمایه‌دار به تضاد کار و سرمایه ورود کنند، اهرم بهره‌کشی (عامل غیر مردمی بودن) را بدست سرمایه‌دار می‌دهند تا نیروی کار (پزشکان) را ارزان کند. در نتیجه مقصود سرمایه‌دار که تولید کالا و خدمات مطابق با ذائقهٔ بازار و سود بالاتر است، تامین می‌شود. البته مفهوم «سود» می‌تواند حداقل در مقاطعی غیر مالی باشد، مثلا مقام سیاسی یا کسب اعتبار و شهرت. انتظار دارم تصور خود از سرمایه‌دار را از شکل رسانه‌ای آن که فردی خوشگذران و مرفه بی‌درد را نشان می‌دهد ارتقا داده و نهادهای زالوصفتی که هنری جز تزریق پول ندارند و بعد در برج عاج خود منتظر می‌نشینند که مردم درمانده شروع به کار بی‌مواجب برای آنها کرده و سرمایه‌گذاری آنها را شیرین کنند را نیز جزو این گروه قرار دهید.

پوپولیزم و سیاستهای مبتنی بر هلهله شادی، وزارت را در مسیر تضعیف خصلت علمی آن قرار داد. فرهنگ سازی و انطباق با استانداردها، فدای «تطبیق با سلیقه عامه» شد. در این فضا که مقهور سلیقه‌گرایی شده است تمایلات سرمایه‌داری از خصلت فردی مدیران ارشدِ وزارت جوانه زده و بسرعت نضج می‌یابد. اما نتیجه سنتز بدترین نوع سرمایه‌داری یعنی ورژن دانش گریز آن است که معادل بازارهای معمولی و کوچه خیابانی است با بیماریهای خاص خود.

بروز بعضی سندرومها اثبات می‌کند که سنتز مستقر شده و سیستم قوام یافته است. شاهد هستیم که توقف جریان سرمایه، وزارت را در حد مرگ فلج کرد، از پروژه‌هایش به راحتی کلاهبرداری می‌شود، مدعیان پوپولیست‌تر از خودش مانند ممارسان سنتی عاجزش کرده‌اند، عوامل درونی ادعای سهم‌خواهی دارند و از همه خطرناکتر، نه تنها مدیریت و آینده‌نگری مالی ندارد بلکه دخل و خرج روزانه‌اش (حسابداری پایه) هم مخدوش است چنانچه در جیب شرکای خیالی، پولهایش را جستجو می‌کند. این بیماری نوعی عارضه «شناختی» برای افراد ستاد ایجاد می‌کند بنابراین مدیران نمی‌توانند آنرا ببینند. به همین دلیل از «خود کرده» تظلم خواهی نموده، خود را قربانی و مستحق عنایت خاص تصور می‌کنند.

چالش ما با وزارت این است که انتظار دارد ماهیتی که در طی چندین سال به آن نایل شده را در یک شب به نهاد مردمی و دانش محور تبدیل کند! در حالیکه حتی به خود زحمت نداده که روی مبارک را از مسیر سابق برگرداند.

#hy
@Autopsy7


🖍 اتوپسی شرکت صوری وزارت بهداشت
💡 چگونه به بهانه بدعهدی شرکای خیالی طلبکاران را سر بدوانیم
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
🖇 لینک خبر: http://econews.com/fa/content/967299
-----------------
وزارت بهداشت به تازگی از هویت دولتی خود بیزار شده و مرحمت خواسته مس شود. در توجیه کسری و نشتی مالی، به واژه شریک پناه آورده که در حوزه «قانون تجارت» کاربرد دارد. وزارت بهداشت که رگ و ریشه یک مملکت را به بهانه طرح تحول خشکانده است، تمایل یافته به شیوه زندگی مردانی که از زحمت خود کسب روزی می‌کنند، روی آورد. مبارک است و او را در این راه پر خطر تنها نمی‌گذاریم.

به اسب خیال بال و پر می‌دهیم که اصلا ماهیت شرکت و شرکای وزارت چه می‌تواند باشد. شرکت سهامی عام، خاص، تعاونی، سرمایه‌گذار، پیمانکار، لیزینگ، هولدینگ، شراکت در توسعه فنی، مشارکت در بهره‌برداری و ... باید تذکر دهم داشتن شریک امری تجسمی نیست که یکطرفه به دیگران تعهدی تحمیل کنید. قانون افراد را مکلف می‌کند که در نقطه شروع، چارچوب شراکت را معین کرده و رضایت شرکا مکتوب باشد. پس سوال اول اینست که شرکت بهداشت و شرکا «شراکتنامه» دارد؟ بدون مصوبه مجلس امکان عقد چنین قراردادهایی وجود ندارد لذا اسنادی نداریم تا در مورد تعهدات و قصور شرکا قضاوت کنیم. ناامید نشوید هنوز راهی برای شراکت وجود دارد.

می‌توان از هم اکنون برای وزارت نقطه صفر حقوقی تعریف کرد. وزارت بهداشت در حال حاضر از لحاظ «قانون تجارت» هویتی حقوقی است که بدهی سنگین به افراد حقیقی و حقوقی دارد. ارزیابی قانون تجارت در مورد کسی که توان باز پرداخت دیون خود را ندارد، انطباق دادن وی با قانون ورشکستگی است. سه نوع ورشکسته وجود دارد:
ورشکسته عادی
ورشکسته به تقصیر
ورشکسته به تقلب

تشخیص نوع ورشکستگی با دادگاه است اما برای وزارت که در این وادی تازه‌کار است امتیاز قائل شده و اجازه می‌دهیم هر کدام را خواست انتخاب کند زیرا اثر حقوقی همه یکسان است. فردی که ورشکسته اعلام می‌شود اجازه ادامه تجارت ندارد، شریک نمی‌تواند اتخاذ کند و بعد از تحمل مجازات، باید به کسب و کار آبرومندی که در حد توانش است دست بزند، از نوعی که دیگر نتواند به مردم آسیب برساند.

برای هزارمین بار از وزارت تقاضا داریم بازی با کلمات و حرکت پاندولی بین تعاریف را کنار گذاشته و صداقت پیشه کند.

#hy
@Autopsy7


🖍 خر برفت و خر برفت و خر برفت
💡 لوطیان مضحکه طرح تحول چه کسانی هستند
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
--------------
توجه: عنوان نوشتار به شعر "فروختن صوفیان بهیمهٔ مسافر را جهت سماع" از دفتر دوم مثنوی معنوی حضرت مولانا اشاره دارد.

وزارت نشان داده است که تنها می‌تواند به افراد شریف جامعه مانند رزیدنتهای پاتولوژی زور بگوید و توان مقابله با تبهکارانی چون ممارسان سنتی، قاچاقچیان تجهیزات پزشکی، تخریب کنندگان فرهنگ بهداشتی و رانت خوارانی که بر بیت‌المال چنبره زده‌اند را ندارد. متعاقبا بعد از تهدید متخصصان عزیز بیهوشی در این توهم گرفتار شد که مار خورده، افعی شده و استاد معرکه‌گیر اوست.

فضاحت بیمارستان سرهمبندی شده که به یک نهیب قهرآمیز طبیعت فرو ریخت، چشمان همگان را به این واقعیت گشود که در این نمایش، وزارت عنتر لوطی قهاری به نام بساز بفروشها بوده است. نابکارانی که در روزهای افتتاح بیمارستانها با مقامات وزارت دم می‌گرفتند: سودش به جیب ما برفت، خر برفت و ...

وزارت چند ماه قبل جهت انباشت آرای اعتماد، تحت عنوان برنامه وزیر پیشنهادی بهداشت، برای مجلس دانه می‌پاشد. غافل از اینکه خود در دام افتاده است. به جاست مروری بر اباطیل ارائه شده داشته باشیم:
در صفحه ۸ مرقوم شده که ۳۲ پایگاه اورژانس هوایی را راه اندازی کرده است. لطفا توضیح دهند که در طی زلزله اخیر و ویران شدن بیمارستان شهر، چرا از خدمات ارزشمند اورژانس هوایی در منطقه کوهستانی استفاده نشد؟

رسوایی فرو ریختن بیمارستان نوساز وزارت در اثر زلزله بوسیله مطبوعات غربی مورد تمسخر قرارگرفته و به یک رسوایی بین‌المللی منجر شده است. ما که تابحال انتقاد داشتیم که وزارت کارهای ناکرده را به مجلس اعلام کرده است خدا را شاکریم که اینهمه پروژه در واقع اجرایی نشده است زیرا اکنون از «اقدامات انجام شده» توسط وزارت نگرانیهای جدی وجود دارد:
۱- لطفا وضعیت ایمنی ۱۲۲ بیمارستان افتتاح شده را قبل از آنکه به افتضاح دیگری منجر شوند، روشن کنند.
۲- آیا وقت آن نشده است که معنی نوسازی و بازسازی مساحت هوش‌رُبای «۲ میلیون و پانصد و پنجاه هزار متر مربع فضای بستری» را با عبارات فنی توضیح دهند؟

سکوت رسانه‌ایی مدیران وزارت گواه است که در حال بهره بردن از خدمات پس از فروش شرکای بساز بفروش خود و لذت بردن از ثمرات طرح تحول بوده و دمی گوش مردم از پروپاگندای مداوم ایشان آسوده است.

#hy
@Autopsy7


🖍 اُمّ القصور طب
💡 وزارت بهداشت از دوره خود ساختهِ قصور با چه نمره‌ایی فارغ‌التحصیل شد
✍️ به قلم دکتر حامد یحیی‌زاده
-----------------
وزارت معتقد است در مسیر این رهنمود قرار دارد: "وزارت بهداشت در نظارتها و بازرسیها کوتاهی نخواهد کرد" در این نوشتار قابلیت وزارت در حصول به این نظر به نقد کشیده می‌شود.

اعتقاد پیشین من بر علت بنیادین سؤ عملکرد وزارت بر پایه درک ناقص مدیران آن از پارادوکسهای ماموریت ایشان استوار بود. اما برملا شدن قصور نابخشودنی اخیر، مرا بر آن داشت که تجدید نظر کنم و به عامل پایه‌تری بپردازم. اینکه نوع تعریف وزارت از وظایفش مسئولانه نیست. به عبارت دیگر، آنها هنوز درک خود از ابعاد پروسیجرهای اصلی را تکمیل نکرده‌اند، لذا هنوز نمی‌توانند به مرحله چالش پارادوکسها رسیده باشند. شاید بخت با من یار است که شغل مدیر آزمایشگاه می‌تواند این موضوع را به درستی آشکارسازی کند.

در یک محیط وابسته به تکنولوژی مانند آزمایشگاه، حدود مسئولیت گاهی از تعهدات اولیه و آموزش آکادمیک فراتر می‌رود. مدیر آزمایشگاه حتی مسئول نوسانات ولتاژ برق می‌باشد، منصفانه نیست ولی کیفیت برق بر کار ما موثر است. از طرف دیگر علیرغم گستردگی ملاحظات اعتباربخشی محصول، هنوز هم فرداً مسئول خطا از هر منشا بوده و وجدان کاری، شکایت و قصور را بر خود هموار می‌دانیم. بر این اعتقادم که این مصداق من از تعریف و دامنه مسئولیت‌پذیری با نسخه وزارتی آن تفاوت علمی و عملی دارد.

یکی از عللی که این تفاوت را در ذهن من موجه می‌کند حرکت قبلی سیستم آموزش پزشکی وزارت در تربیت مدیر آزمایشگاه است. با احساس سنخیت با افرادی که از مسئولیت پزشکی در بستر جامعه بیگانه بودند، از وزارت همان تراوید که در اوست و افراد غیر بالینی را برای تصدی سازمان پزشکی مانند آزمایشگاه مناسب دید.

آزمایشگاه در مواجهه با قصور، یعنی وقتی جواب ناقص یا غلط نشت کرده و جان بیمار را می‌آزرد، شخص آسیب دیده را محق می‌داند که مطالبه خسارت کند، اعتماد پزشک و مشتری را از دست بدهد و حداقل به دلایل وجدانی چنانچه طالب ادامه شغل خود است، برای اصلاح کار خود، بازنگری مدیریتی و فنی را مد نظر قرار دهد. از نظر من وزارت در این مورد کوتاهی می‌کند.

وقتی همین چند وقت پیش، یک دانشجوی پزشکی معصوم در اطاق گاز به شهادت رسید وزارت با استقرار یک امبولانس و کپسول اکسیژن در درمانگاه متروکه مجاور فرایند مواجهه با قصور را قصیر کرد. اقدامی که موثر بودن آن، متعاقبا با انفجار کپسول اکسیژن در بخش مراقبتهای ویژه یکی از واحدهای درمانی، زیر سوال رفت.

#hy
@Autopsy7

20 last posts shown.

729

subscribers
Channel statistics